Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Polisten Amme Hizmeti: “Çocuğunuz Olaylara Karışıyor…”

 Birkaç gündür haber bültenlerinde dönüp dolaşan “toplumsal kahramanlarımız polis” haberlerini görünce aklıma Nejat Uygur’un Vizontele filmindeki o meşhur monologu geliyor: Aman ha oğlum, olaylara karışma!

Eskiden öyle idi, ana-babalar çocuklarının kontrol eder, ikide bir “aman ha olaylara karışma” diye hizaya çekerlerdi. Son zamanlarda aileler bu vazifelerini aksatıyor olmalı ki emniyet, sağolsun kapıya kadar hizmet götürüp ailelere “aman ha çocuğunuza sahip çıkın, olaylara karışıyor” uyarısında bulunuyor.

Birkaç ay önce Emniyet Genel Müdürlüğü (EGM), “küçük bir hak arama eyleminden canlı bombaya” dönüşmenin hikayesini “kamu spotu” olarak yayınlamış ve terör örgütlerinin çocuklarımızı “hak arama maskesi” ile kandırdığını anlatmıştı (bit.ly/S1xMlM). Dalga geçilemeyecek kadar art niyetli ve kamu zararına olan bu spotta verilen “her hak aramada, terörizme giden bir yol vardır” açık mesajı ile insanların hak arama yollarına polis tarafından, aileleri yardımıyla barikat kuruluyor, hak arayan çocukların kendi aileleri tarafından ihbar edilmesi isteniyordu…

(Çağdaş Hukukçular Derneği’nin bu kamu spotuna verdiği cevabı seyretmenizi öneririm, link: http://bit.ly/VF4dVz )

…

Polislerin, ABD büyükelçiliğine bombalı saldırıyı bir meşruiyet fırsatına dönüştürerek, kapı kapı dolaşıp aileleri uyardığı haberlerini seyredince polisin daha önceki birkaç uygulamasını anımsadım.

Öncelikle, konunun ABD büyükelçiliği saldırısı ve ondan sonra arandığı iddia edilen canlı bombalar ile ilgisi olmadığını vurgulamak zorundayız. Bir “yasadışı” örgütün üyesi olup hakkında “eylem hazırlığında olduğu” istihbaratı varsa aileleriyle de görüşmek bir yöntem olarak tartışılabilir. Bizim mevzuumuz polisin hiçbir sabıkası olmayan, tamamen legal çalışmalar yapanlar ile ilgili böyle bir uygulama hakkını nereden aldığını sorgulamak, zira bunun kendisi illegal bir uygulama…

Öğrenci Kolektifleri tarafından 30 Haziran-6 Temmuz arasında İzmir Dikili’de düzenlenen yaz kampına katılan öğrencilerin aileleri “çocuklarının bir dostu” tarafından aranarak, ‘çocuklarının terör kampında olduğu’ bilgisi verilmiş, kimi aileler emniyete çağrılmıştı. Emniyete çağrılan öğrencilerden birinin ifadesine göre Emniyet’ten ailesine ‘Oğlunuz terör kampına gitti. Bir hafta orada kaldı. Arkadaşlarından uzak dursun’ denilerek ‘böyle giderse içeri alınır, sonra sürpriz olmasın’ tehdidinde bulunulmuştu (T24, bit.ly/YUIC1z).

Daha dehşet verici bir örnek; MAZLUMDER’in Ankara’da yaklaşık üç ay boyunca kurduğu Roboskîye Adalet Standı’na destek veren, orada broşür dağıtıp adalet arayışına katkıda bulunan Kırşehirli başörtülü bir öğrencinin ailesi aranarak “kızınız PKK standında başı açık çalışıyor” deniyor, aile kızlarını apar topar memlekete götürüyor. Bir süre sonra ailenin öfkesi biraz dinince okulunu bitirmek için ailesini ikna ediyor ancak MAZLUMDER ile ilişkisi olduğunu hala söylemeye çekiniyor… Yine stand gönüllüsü Malatyalı bir kız öğrencinin ailesi aranarak “kızlarının çevresinin kötü olduğu ve yanlış işlere bulaştığı” söyleniyor, bu aile de kızlarını apar topar memlekete götürüyor. Bir zaman sonra baba Emniyete çağrılıp “MAZLUMDER’in PKK ile ilişkili olduğu, orada olmasının çocukları için çok tehlikeli ve riskli olduğu” anlatılıyor.

Yukarıdaki örneklerin tamamında suç işlenmiş ve herhangi bir polis hakkında soruşturma vs. açılmamış olduğundan pervasızlık giderek artmış, iş bir milletvekilinin fotoğrafını karakolda “aranan teröristler” panosuna asmaya kadar varmıştır (bit.ly/Wvtntm).

Polis bütün bunları ne cüretle yapıyor? Elbette ki sırtını dayadığı adaletsiz kanundan… Bu ülkede kanunlar devletin otoritesini pekiştiren, devlet ve onun adına sahada olanlar ile vatandaş karşı karşıya geldiğinde vatandaşın aleyhine sonuçlar üreten bir mekanizma şeklinde kurgulanmış durumda…

Yaşından fazla kurşunla öldürülen Uğur Kaymaz ve nice yaşıtları, kaçarken yahut kaçmazken sırtlarından vurulan gençler, karakollarda işkence ile öldürülenler “polis kanunu”nun ibretlik tecrübesi olarak ortada duruyorken; kampa katılan yahut bir katliamın hesabı sorulsun diye gayret sarfeden öğrencinin ailesini “çocuğunuz terörist olmuş” diye arayan, milletvekilinin fotoğrafını “aranan teröristler” panosuna asan polis neden çekinsin…

Asker devletinden polis devletine geçilmesi sistemi değil, sadece sistemi kontrol edeni değiştirmiştir. İnsanı değil devleti merkeze alan, “hepimiz devlet için” anlayışı hala devam etmektedir. Devlet kutsal değildir, baba değildir, insandan değerli değildir. Devlet hizmetkârdır, insanın “hizmetkârı” kendisinden nasıl daha değerli olabilir ki…

Hâsılı, önce bir zihniyet dönüşümüne ihtiyaç var… İnsanı, insan onurunu devletin bütün kanunları ve kurumlarından değerli gören bir dönüşüme… Sonrası kendiliğinden gelir…

…

NOT: MAZLUMDER ve Baran Tursun Vakfı, polise keyfi silah kullanma imkânı tanıyan Polis Vazife ve Salahiyetleri Kanunu’nun değiştirilmesi için bir imza kampanyası başlatmış, destek olalım: DikkatPolisGeliyor.com

Reha Ruhavioğlu – twitter/ruhavi

Link: HürBakış veya Gazeteİpekyol

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’