NASIL SEVMELİ?
AŞK NEDİR?
Aşk zannedildiği gibi karşı cinse duyulan arzu ve istek değildir. Aşk, karşı cinsin kaşına, gözüne ve tenine duyulan bir özlem değildir. Aşk aslında esere duyulan bir hayranlık değil o eserin sanatkârına ve sanatına duyulan hayranlıktır.
Bir tablonun güzelliği o tablonun malzemesinin yani kâğıt, bez ve boyasının güzelliği değil, o malzemeye o güzelliği veren sanatın yani yaratıcı gücün güzelliğidir.
Aşk kişinin elinde olan bir şey değildir. Eğer böyle olsaydı, kişinin elinde olan bir şey olsaydı istenildiğinde vazgeçilebilecek bir şey olurdu.
Demek ki aşk bir Sevk-i İlahi”dir. Yani aşk Yüce Yaratıcının bir yönlendirmesidir. Allah’ın kendi sanatını gösterme arzusunun canlanması, ortaya çıkmasıdır. Eğer böyle olmasaydı ne kadar güzel ne kadar çekici ne kadar vazgeçilmez olursa olsun bir ölümlüye yani yarın bir gün bir ceset, bir leş olacak bedene böylesi dayanılmaz ve vazgeçilmez bir arzu duyulmazdı.
Ve tabii ki aşk bütün bunların yanında çok önemli bir sınavdır. Güzelliği görüp takdir etmenin çok ötesinde o güzelliğin sanatkârını, yaratıcısını görmek, takdir etmek ve teslim olmaktır.
KİMLERE ÂŞIK OLUNMALI?
İnsan olmanın en temel özellikleri "Şefkat, merhamet, adalet, vicdan ve empati" sahibi olmaktır. Bu özellikleri taşıyan kişileri sevmekte onlara âşık olmakta hiçbir sakınca yoktur. Zira bu özelliklere sahip olanlar sevdikleri insanları hatta sevmedikleri insanları bile hiçbir zaman satmaz, hiçbir zaman yarı yolda koymazlar. Şaşıp yanılıp sevdiklerine yanlış yapsalar bile er geç "Vicdanları ve merhamet duyguları" devreye girecek ve sevdiklerine sahip çıkacaklardır.
Fakat karşımızdaki kişi eğer bu yüce duygulara sahip değilse O'nu sevmek bir hayvanı sevmekten farksızdır! Yok yok estağfurullah hayvanlardan özür dilerim hayvanlar da iyi insanlar kadar vefalıdırlar ama ya o hayvanlardan aşağı olanlar yok mu işte "Hayvan" derken o aşağılıkları kastediyorum!
NASIL SEVMELİ?
Kendisini kusursuz gören başkasını sevemez. Sevse bile kendi nefsi için sever, faydalanmak için sever.İnsan olmak zaten hatalı olmak demektir. Hatasız insan olmak mümkün değildir. Böyle bir durumda sen hatalısın ben değilim ya da sen çok hatalısın ben az hatalıyım demenin bir anlamı olabilir mi? Belki biz karşımızdaki kişiye hiçbir hata yapmamış olabiliriz ama biz o kişi olmasa bile başkalarına karşı mutlaka hata yapmışsızdır.
Peki, bu durumda ne yapmamız gerekiyor?
Yapılacak şey çok basittir. Karşımızdaki kişiyi Allah’ın yarattığı en mükemmel yaratık, yaratılmışların en şereflisi olarak görmek ve öyle sevmek.. Sevgiyi kişiden çok, kişiden önce Yaratan’a, eserden önce sanatkâra duymak... Nasıl ki sevdiğimiz bir sanatçının bütün eserlerini severiz işte öyle sevmek…
Yunus’un ifadesiyle “Yaratılmışı Yaratan’ın hatırı için sevmek” İnsanları Allah’ın bir nimeti görmek ve öyle değer vermek, öyle sevmek... Peygamberimizin "Kadınlar size Allah'ın bir emanetidir” sözündeki “emanet” kavramı neyi ifade ediyorsa öyle değer vermek öyle sevmek…
Emanete ne kadar değer vermek gerekiyorsa öyle sevmek.. Hele de bu Allah’ın emanetiyse öyle sevmek… Hesabı verilemeyecek olan “Benim emanetimi niçin sevmedin? Niçin değer vermedin?”sorularıyla karşılaşmanın dehşetini yaşamamak için sevmek. Sevgimizin bize sevgi olarak, huzur ve mutluluk olarak döneceğini bilerek sevmek… Allah için duyulmayan bütün sevgilerin çıkar sevgisi olduğunu bilerek sevmek...