Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Bizim mahallenin halleri…

 

Mustafa Kemal bir sözünde: “Basın, milletin müşterek sesidir. Bir milleti aydınlatma ve irşatta, bir millete muhtaç olduğu fikri gıdayı vermekte, hulasa bir milletin hedefi saadet olan müşterek bir istikamette yürümesini teminde, basın başlı başına bir kuvvet, bir mektep, bir rehberdir” der.

Bugün basın, yasama, yürütme ve yargının ardından gelen dördüncü güç olarak tanımlansa da yeri geldiğinde yakaladığı bir haberle hepsinin önüne geçen önemli bir güçtür.

Güçtür çünkü, etkisi mahkeme kararı gibi yargılama sonucunu beklemeyi gerektirmez; bu nedenle gücün nasıl kullanılacağı önem kazanmaktadır.

Basın  objektif durabildiği kadar saygındır.

Siyaset arenasında da hayatın olağan akışında da haberde tarafsız, yorumda özgür olabilmektir.

Haber ile yorumu karıştırmamak, haberi yontmamak, konuşanın sözünü bütünsel içinde verebilmek, çekiştirmemek, kesmemek, biçmemektir.

Bugün ulusal basının hali ortadadır

Bir kısmı iktidar partisine, bir kısmı muhalefete partilerine ,gerek iş dünyasındaki diğer faaliyetleri nedeniyle, gerekse korkusundan objektifliğini yitirmiş haldedir; pek çoğunun arkasında holding gücü bulunmakta ve bu nedenle gün geçirme tavrı gözlemlenmektedir.

Bir kısmı ise bağımsızdır ama sırtındaki ekonomik güçlüklerle ve çoğu kez personel tenkisatları ile sıkıntı yaşayıp reklam alma açısından sorun yaşamakta ve yine bir kısmı ise direkt siyaset perdesinin arkasına aldığı güçle yayımlanmaktadır.

Haliyle basın, üçlü bir ayrışma içindedir. Holding destekliler; siyaset endeksliler ve ekonomik açıdan zayıf olmakla beraber gözünü budaktan sakınmayanlar.

Ulusal basının yanında yerel basında da durum farklı değildir.

Birincisi, gerçeği bildiği halde etiket modası yerel basında da revaçtadır ve vatandaşa yanlış bilgi verilmesinde sakınca görülmemektedir.

İkincisi, Düzce’deki yerel basın, sorunların üzerine cesaretle gitme yerine, olaylara yüzeysel olarak yaklaşmakta, fikri takip yapmamaktadır.

Üçüncüsü karalama modası zaman zaman yine hortlamaktadır.

Elinizde tuttuğunuz gazete ile ilgili doğrular; şirket ortakları ticaret sicilden öğrenilmesi mümkünken bile, kasıtlı olarak es geçilmekte, ille de bu gazetenin bir kesimin ya da bir vekilin gazetesi olduğu bilerek ve isteyerek fışfışlanmaktadır.

Bu iddialara gülüp geçiyoruz elbet.

Çünkü Düzcenin Sesi Gazetesi,  kendisinden söz edilmesinden çok İnandığı yolda, ilkelerini korumaya, öğrendiklerini kamuoyu ile paylaşmaya çalışır.

Bugün,  Sağlık Bakanlığı’nın övgü ile bahsettiği Düzce Üniversitesi Araştırma Hastanesi ile o hastanenin başhekimi Sayın Bünyamin Dikici’ye yönelik karalama kampanyasına herkes şahit oluyor. Alınan sipariş ile haberler yapılıyor. Ama dönem dönem  ‘ Düzce’ye zarar veriyorsunuz ‘ diye bizleri iğneleyenler birden bu haberler karşısında göbeklerini kaşıya kaşıya oturuyorlar ve içlerinin yağları eriyor.

Biz yine de ne denirse denilsin yolumuza ve geleceğe bakmaya devam edeceğiz.

Gazetecilik, bilmeyene öğretmek açısından öğretmenliktir. Vatandaş hakkını savunmak için savcılık; haklı olanın hakkını korumak için yargıçlıktır. Bir sorunu olan insanımızın derdini duyurmak, konuşan ağzı olmaktır. Bir başka kişinin duyan kulağı, gören gözü olmaktır.

Gazetecilikte tek altın ilke vardır: Kendini kullandırmamak. Bu ilkeyi koruyan bir gazeteci, yalnızca mesleki onuruna değil, kişisel onuruna da toz kondurmaz.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’