Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Tarlaya kemeken ekmişler.

 Ben yazmayı bıraktım ama kader yazıyı okumaya devam ediyor. Okuya okuya geçiriyoruz zamanı. Zaman bizi geçiyor desek daha doğru. Zaman bizi geçiyor, geçtiği gibi boğuluyoruz bazen. Zaman bize geçiyor. Yaralıyor. Kim görüyor. Umurunda mı dünya, sesimi duyan var mı? Musibet lazım ki duyulsun feryat. Ya da “ Amanın dostlar, musibetttt!” Diye çığırmak lazım ki dertlerin deryası görülsün, sandallar ortalara dökülsün. Hacivatlar- Karagözler sahneden, takke baştan düşsün… Kel görünsün. Onlar ersin muradına biz çıkalım kerevetine. Ağaçtan düşsün üç elma, kimisi alsın götürsün, kimisi paylaşsın bölüşsün. Biz bölüşenlerdeniz. Şükür.

***

İyi insanları tanımanın yollarını düşünüyorum.

İyi insanlar kin tutmaz
İyi insanların gururu dozunda olur
İyi insanlar terbiyesizlik yapmaz
İyi insanlar dürüsttür, yüzüne söyler
İyi insanlar şımarık değildir
İyi insanlar iletişim kurar konuşarak anlaşır
İyi insanlar merak eder
İyi insanların kavgası olur
İyi insanların safı olur
İyi insanların karşı safı olur düşmanı değil

Öyle durduk yere iyi insan olunmaz ama. Olmak için yaşamak gerekir, bazen kötü olup, kötülük görmek gerekir. Bazen acıtıp, acımak gerekir. Akıl gerekir iyi insan olmak için. Fikrin olması gerekir insana dair. Ayak parmağının sandalyeye, dirseğinin sıraya çarpmış olması gerekir. İnsanları koklaya koklaya sevmeyi bilmen gerekir ki kaybettiğinde burnunun direği sızlasın. Kaybetmeyi bilmen gerekir iyi insan olmak için.

İyi insan olmak için ağlaman gerekir. Vicdan sofralarında tüm duygularını paylaştırman gerekir.

Kimse iyi insan doğmaz. Yaşlanarak değil, yaşayarak iyi insan olunur.

Ağladığı için ağlatan, dövüldüğü için döven, haksızlığa uğradığı için haksızlık yapandan olmaz iyi insan. Kendine yapılanı, başkasına yapmaktan çekindiği için unutmayandan olur iyi insan. Pusuya yatan, paso an bekleyenden değil! Başkasının açığından ekmek çıkarandan değil. Ha şunu da yazmadan geçemeyeceğim ün, nam, unvan, boy, pos, yaş, ceket, don, kıldaki ak da iyi insan yapmaz hani.

Kötüysen, havuzda çişini yapan çocuk gibi suyun rengini değiştiriverirsin. Fara tutulmuş tavşan gibi, gece kümesinden çıkan tavuk gibi, Kastamonu’da yola düşen daş, atlayan ayu gibi kalıverirsin öyle. Kötülük saklanmaz, hapşırık gibi. Geldi mi ortaya çıkar, her şey birdenbire olur.

O yüzden iyi insan az zannedersin. İyilik saklanır!

Muşmula ağacına üzüm aşılamak gibi bazen hayat! Hangi bedenlerden ne çıkar, hangi kafadan ne ürer? Bilmece!

Ve bazen anlamsız bir tekerlemedir hayat. Tarlaya ekilen kemekenin kirpilerle mücadelesi gibi… İki kürkü yırtık, hem kel hem kör kirpinin dadanmasıyla başlayan, kürklerin birbirine eklenmesiyle son bulan bir tekerleme gibi.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’