GÜNEŞİN BATTIĞI BİR DÜNYADA
Güneşin battığı bir dünyada şansız bir çağı yaşamak zorunda kalmanın en derin üzüntüsü içindeyim.
Ebonit tarağın yün hırkaya sürtünmesi sonucu çıkan fiili duruma benzer biçimde insanlar kendi kendilerine gelin güvey pozisyonunda radikal inançlara saplanmakta. Bilimin akıl almaz gelişmeler kaydettiği bir çağda insanların akıllarını devre dışı bırakmaları ve beyinlerini nadasa ayırmaları, doğrusu utanç verici.
Alkol bile sadece içeni etkilerken, şartlı refleks görevi yüklenmiş sloganlarla neredeyse sürüler halinde tüm insanlık uyuşturulmaya çalışmakta. Tarafgirlik zorunlu tutulurken alkolün ve kadının günahlı kabul edilmesi Mutlaklar noktasında karşıt tarafların bile buluştuğu ve işin gerçek yüzünü anlayana anlatmaya yeten bir ortak payda olarak karşımızda durmaktadır.
Toplumlar yangın öncesi ısıya doymaya aşamasındalar. En ufak bir kıvılcım, dünyamızı inanç tabyalarına saklanan kanlı bir savaşa itmeye yetecektir. Yeni Madımakları görmemek, yaşamamak işten bile değil.
Ben böyle bir dünyada yaşamak zorunda değilim. Onun için de değil yaş günümü kutlamak bu alçak dünyaya geldiğim güne lanet etmekteyim.
Çünkü biz, biz değiliz. Ben, bizi yaşayamıyoruz. Düşüncenin bütün yollarına barikatlar kurulmuş. Bütün ihtimaller sorguya alınmış. Akıl günahkâr kabul edilerek Çarmıha gerilmiş. Güce tapan insanların tamamen kendi bakış açılarına uyan sanal bir âlem yaratılmış. İnsanlar kendi iradelerinden soyutlanarak birilerinin Mutlak Doğrularına kurban edilmiş.
Yakın gelecek insanlık adına büyük bir ideolojik savaşın arifesini yaşamakta. Meselenin antidemokratik tarafı bu savaşta taraf olmak istemeyenlere seçim hakkı tanınmaması. Herkes mutlaka emperyalist çıkarları emziren bir Mutlak Doğru’ya taraf olmak zorunda. Bi-taraf olan bertaraf olur politikası, emperyalizmin iki tarafını da mutlu eden bir iyonik ortamın yaratıcı felsefesi olarak istese de istemese de herkese dayatılmakta.
Sorgu yok, sorgulama yok. Aklı kullanmak bütün inançlar tarafından ortak bir zümre kararıyla şeytanın hilesi olarak kabul edilmekte: Yine de bütün taraflar taraftarlarını kaybetme ve alın teri kaynaklarındaki hisse senetlerinin düşmesi ihtimaline karşı akıllı olduğu için evrenin en mükemmeli ilan ettikleri insana aklı kullanmayı yasaklamaktalar…
Ne acı çelişki değil mi?
Yaşam toplumun her kesiminde iyice yaşanmaz hale geldi. Atılan her adımın günah sevap ilişkisiyle tanzim edilmesi yaşamı iyice yaşanmaz hale getirmiştir.
Yaşamın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına dönmesine ramak kaldı. Ve böyle bir yaşamı insan denen akıllı varlığa yakıştıramıyorum. Şunun şurası altmış yetmiş yıllık bir ömrü, üstelik bize danışmadan dünyaya getirdikten sonra bölgeden bölgeye, fraksiyondan fraksiyona, çağdan çağa derin farklılıklar arz eden Mutlak Dorular peşinde kısıtlamanın ne mantığı var?
İnsan akıllıysa ve bundan dolayı evrenin en mükemmeliyse bırakalım aklını özgürce kullanabilsin. Ve barış zamanı alın terlerini sömüren, savaş zamanlarında da canlarını sebil eden Göreceli Mutlak Doğrulardan birine taraf olmak zorunluluğundan kurtulabilsin.
Laik ve demokratik bir yaşam standardına eriştirilmeyen ve bu koşulların gereğinden yasaklanan bir canlının aklına ne gerek var? Böyle bir canlının evrenin en mükemmeli olduğunu iddia eden görüşler, anlam borsasında dibe vurmak zorundadır.