Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

MHP'de iki tasfiye ve siyasetin olgunlaşması

MHP’nin iki yöneticisinin internete düşen görüntüleri, onların siyaseten sonunu getirdi. Erkek egemen dilin, siyasetin egemen dili olarak öne çıkması gündemimizi etkiliyor. CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu’nun ‘ana’ diye başladığı cümlenin sonunu getirememesi de, AK Partililerin eline bir koz olarak geçti. “Küfürbaz gazeteciyi aday gösteren partinin genel başkanından ne beklersiniz” sorusu etrafında yoğun bir eleştirel duruş oluştu.
“Siyasette dil ve üslup bozuluyor mu, dil giderek bayağılaşıyor mu” diye soracak olursak... Kamuoyunda genel olarak böyle bir izlenim olduğu belli. Ama farklı yönde işaretler de var. Örneğin, artık, lafına ‘ana’ diye başlayan genel başkan, sonunu getirmeye cesaret edemiyor, böyle bir tavrın toplumdan destek görmeyeceğini biliyor. Aylardır, Başbakan Tayyip Erdoğan’ın bir yurttaşa öfke içinde söylediği “Ananı da al git” sözleri hâlâ eleştirilmeye devam ediyor. Başbakan’ın sözleri neredeyse eleştirel bir atasözü haline geldi. Bunları küçümseyemeyiz.

Adanalının ‘yuvarlak’ değerlendirmesi
MHP’nin ‘Kadın ve Aileden’ Sorumlu Genel Başkan Yardımcısı ve Adana liste başı milletvekili adayı Recai Yıldırım’ın kullandığı bir sözcük dikkat çekiciydi. Yıldırım, sağ seçmen hakkında, kendilerine oy vermediği için ‘yuvarlak’ (Yuvarlak tabiri, ülke genelinde sıklıkla kullanılmakla birlikte, köken olarak bir Adana deyimidir ve hem ‘eşcinsel’leri küçümsemek hem de insanlara çeşitli biçimlerde hakaret etmek açısından son derece işlevseldir. Erkek egemen kültürü ve dili son derece ‘sorumluluk sahibi’ bir şekilde temsil etme özelliğine sahiptir) ifadesini kullandı. Kısacası, ‘yuvarlak’ sözcüğünün kadın ve aileden sorumlu bir yönetici tarafından kullanılması da MHP’deki yönetim dramını gözler önüne seriyor.
İki MHP yöneticisinin internete düşen görüntülerinin ve değerlendirmelerinin içinde, sağ seçmenin dışında Aleviler için de son derece ağır ve aşağılayıcı ifadeler var. Ama bizi esas olarak ‘tipik bir maçoluk ve erkeklik portresi’ ile baş başa bırakan görüntüler bunlar.
MHP gibi sert milliyetçi duruşunu hiçbir şekilde gizlemeyen (ve ağırlıklı olarak erkek seçmenlerden oy aldığı da bilinen) bir parti açısından bunlar o kadar aykırı sayılmayabilir. Belki yaptıkları ve söyledikleri internete düşmese, ‘içeride’ idare edilebilir, hatta taltif bile edilebilirlerdi. Dışa yansıyınca olmadı. Söz konusu MHP bile olsa seçmenin böyle bir şeyi kaldıramayacağı kabul edildi.
Bir yanda gerçekten de insanı umutsuzluğa sevk edecek ‘nitelik’te görüntü ve diyaloglar, bir yanda ise olayın öznesi olan isimlerin anında tasfiye edilmesi. ‘Siyasette bir olgunlaşma’ ifadesini kullanmak için çok erken olabilir. Ama yavaş yavaş bir düzey arayışının geliştiğinden söz edilebilir.

Erkek dili, kadın dili
Kadınların siyasete daha yoğun olarak katılmasının hem erkek egemen kültüre hem de her türlü despotizme karşı en önemli sigorta olduğunu her zaman gözlemlemişimdir. Meclis’i ve iktidarı erkeklerle ‘doldurmak’, o erkeklerin cinsel alan dahil her alanda ‘güç’lerini ortaya koymaya yönelik gösteriler yapmalarının önündeki engelleri kaldırmak demektir. Zaten, ‘seviye düşüklüğü’ denilen şeyin de temeli esas olarak budur.
Bu erkek egemen siyaset, yavaş yavaş da olsa kadınların çabalarıyla gerilemeye devam ediyor. Kadınlar siyaset sahnesine çıkmaya ve etkilerini arttırmaya devam ediyorlar. Tabii, MHP Genel Başkan yardımcıları Recai Yıldırım ve Metin Çobanoğlu’nun siyasetten tasfiye edilmelerine neden olan gelişmeler aynı zamanda internetin gücünü ve bilgiye ulaşmanın kolaylaştığını da gösteriyor.
Dikkat çekici bir nokta da seçmenin duyarlılığının partiler üzerindeki etkisinin gerçekten artmakta olması. Üstelik bu etki, ‘evrensel insan hakları’ çerçevesinin içini giderek daha fazla doldurmaya başlayan bir olgunlukta ortaya çıkıyor.
 

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’