Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Pazarlık yapmak...

 Uzlaşma demek, doğal olarak, iki tarafın da, kendi bulunduğu mevziden bazı ödünler vermesi demek...

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu soruyor: “Neyin pazarlığını yaptınız?”... 30 yıllık bir çatışmayı, yüzyıllık bir geçmişi içinde barındıran bir sorunun çözülmesi için taraflar “savaşmak”yerine “konuşmak” yolunu seçmişlerse, bu zaten, bir pazarlığın da gerçekleşeceği anlamına gelir.

PKK silah bırakacak... Çatışmalar sona erecek... Dağdakiler dağdan inecek... Hedeflenenler, bunlar. Bunların nasıl gerçekleşeceğini konuşmadan, dağdakileri ikna edecek bazı adımlar atmadan, sonuç alınması elbette mümkün değil.

Yani: Dağdakilerle veya onların adına konuşabilecek olanlarla iletişim kurulması, şu noktada “ana eksen”in oluşturulması için ilk şartlardan birisi. Abdullah Öcalan bunun için devreye girdi.

Üç aydır, yani bu “süreç” başladığından beri, çocukların ölmediğine tanığız. Kısacası,“çatışmasızlık” başladı bile. Yıllardır süregelen bu büyük çatışma, büyük bir uzlaşmaya doğru ilerliyor. Şimdi “çatışmasızlığın” nasıl kalıcı hâle getirilebileceği konuşuluyor. Kiminle konuşuluyor? Elinde silah olanlar üzerinde etkili olup söz söyleyebilen Öcalan’la ve Kandil’le.

Silahların susmasıyla paralel gitmesinin gerekliliğine bir süredir vurgu yaptığımız diğer süreçse, “yasal ve kurumsal değişim ve dönüşüm”... Bir diğer ifadeyle, 12 Eylül Anayasası’yla şekillenen inkârcı ve imhacı devlet alışkanlıklarının sona erdirilmesi... Yurttaşının hakkını hukukunu, kimliğini kabul eden bir devlet yapılanmasına girişilmesi...


Yeni anayasa

MHP ve CHP; Kürtlerle dindarlar arasında gerçekleşmesi mümkün olan “yeni anayasa üzerindeki muhtemel uzlaşma”ya katılmak niyetinde gözükmüyorlar. “Değiştirilemez üç madde” ısrarının anlamı ortada: Bu ısrar; “milliyetçi, devletçi, otoriter zihniyetin devamı” isteğini ifade ediyor... Ki bu anlayış da “Kürt sorununa barışçı bir çözüm üretilmemesi”ni garantiye almayı hedefliyor.


“Kürt sorununa kalıcı bir çözüm”
den, yeni bir anayasa perspektifinden bağımsız olarak konuşmanın imkânsızlığı ortada.

Kemal Kılıçdaroğlu, dünkü Meclis grup konuşmasında Türkiye’nin demokrasi konusundaki eksiklerine işaret ederek, “bunlar çözülmeden çözüm olmaz” anlamına gelecek değerlendirmeler yaptı.

Kendi içinde değerlendirildiğinde “sorunlu olmayan” bu saptamalar, “arabayı atın önüne koşmak” hâlinde ifade edildiklerinde anlamsızlaşıyorlar. “Önce demokrasi sonra çözüm” demek yerine, çözüm ve demokratikleşmeyi birbirine paralel kavramlar olarak görebilmek; “çözümün mantığıyla paralel” ve “çözüm için zorunlu” olan...

Görünen manzara o ki, CHP ve MHP, 12 Eylül Anayasası’nın otoriter mantığını sahiplenmeye karar verdi. “Anayasal süreç”, büyük bir olasılıkla, AK Parti ile BDP arasında yapılacak uzlaşmalarla yürüyecek.

Kılıçdaroğlu’nun “Neyin pazarlığını yaptınız” sorusu, göründüğü kadarıyla, işte bu “süreç”i hedef alıyor. Yani “devletin yeniden yapılanması” anlamına gelecek yeni anayasanın hazırlanma sürecini...

Elbette pazarlık da yapılacak, karşılıklı ödünler de verilecek. “Uzlaşma” dediğimiz kavramın “normal tanım”ı, zaten tam olarak bunları içeriyor. “Siyaset” dediğimiz şeyin özünü de uzlaşma oluşturur zaten. Hatta CHP’nin önemser göründüğü bir kavram olan “çağdaşlığın” da özünde uzlaşma saklıdır...


[email protected]

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’