Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Ne çektin be Alişan... Ne çektirdin be Demet

 

Türkiye’de bazı insanlar olağanüstü yaratıcı. Öyle ki pazarlamanın merkezi olan Amerika’da bile keşfedilmemiş birtakım pazarlama yöntemleri ilk Türkiye’de keşfediliyor.Hani biri çıkıp da bu özgün yöntemleri doğru biçimde teorize eden bir kitap yazacak olsa; ismi dünya pazarlama guruları arasına rahatlıkla girebilir.

Sözkonusu özgün yöntemlerden biri şu: Kavga... Evet, evet, sadece kavga etmek. Ancakbu kavganın işe yaraması için televizyon ve gazete muhabirleri üzerinden yapılması gerekiyor. Böylece herkes görüyor, duyuluyor amaç da bu zaten...

 Şimdilerde kavga etmek için yeni bir mecra daha ortaya çıktı: Twitter... Evet, evet, Twitter... 140 karakterlik cümlelerle yapılıyor kavgalar artık. Böylece herkes duyuyor... Yakında belki video kaydı yapıp, YouTube’a yüklerler... O da olur...

Bu dâhiyane pazarlama yöntemi, yani kavga ederek kendini daha da meşhur etme ve ismini gündemde tutma yönteminin yaratıcısı kim sizce? Ben de cevabını bilmiyorum ama bu yöntemi en iyi uygulayan isimler, Hülya Avşar ve Gülben Ergen’dir... Bu iki hanımefendinin birbirlerini çekemediklerine dair lafları sürekli orada burada... Laflar, posta güvercini pozisyonundaki magazin gazetecileri üzerinden yollanıyor. Hülya bir şey diyor Gülben cevap veriyor, Gülben bir şey diyor, Hülya cevap veriyor. Hülya-Gülben teleferik hattında laflar gidip gelirken şekilden şekle giriyor.

Dolayısıyla Hülya ve Gülben’in iyi bir albüm çıkarmalarına, farklı bir projeye imza atmalarına hiç gerek kalmıyor. Kavga et, ismin gündemde kalsın. Ondan sonra gelsin reklamlar, gelsin başka teklifler...

Şimdi bu kavgacı drama queen’lere yeni bir ikili daha eklendi: Demet Akalın ve Alişan. Bunlar Hülya ve Gülben’den daha da fenalar. Demet Akalın bir şey diyor, Alişan cevap veriyor. Alişan-Demet teleferik hattında laflar gidiyor geliyor. Önce biri sonra diğeri mağdur oluyor. Son olarak Alişan, yeni albümünün tanıtımını yaptı. Dansözler gelen davetlilere suşi servisi yaptı. Alişan’ın gerekçesi vardı. Boncuğum, bir zamanlar plajda kebap yemiş. Demet de ona “kıro” demiş. Zavallı Alişan, zavallı Boncuk, buna çok içerlemiş. Suşiye sarması da bu yüzdenmiş.


Galiba Alişan da Demet de hayatlarının en iyi rolünü oynuyor
. Bu tiyatroya gazeteciler inanıyor gibi yapıyor. Ne diyeyim, bu ikili biz ahalinin zekâsını küçümsüyor küçümsemesine ama, biz de eğleniyoruz aslında, hayat başka türlü de geçmiyor...


Hollanda tezek kokuyor


» 
Işın Eliçin- (Hollanda)- Hollanda’ya iş için gittim; 24 saatten az zamanda iki havaalanı (Rotterdam, Schiphol) iki de şehir (Lahey, Amsterdam) gördüm. Hemen anlıyorsunuz, inekleri neden ünlü: Ülke tezek kokuyor, net. Gelişmiş bir Avrupa ülkesi için şaşırtıcı gelen Hollanda için normal. Ne de olsa onlar yüzölçümü itibariyle bizimkinin 20’de biri kadar olan ülkelerinde topraklarının üçte ikisini tarım ve hayvancılık yapmak için kullanıyorlar.

Lahey (Hollandalılar Den Haag diyor) parlamento ve bakanlıkların, Adalet Divanı, Ceza Mahkemesi gibi uluslararası kurumların merkezi olduğundan, biraz bizim Ankara gibi düşünülebilir. Ama kırlık, koruluk, yeşil bir Ankara düşleyin, hatta plajı denizi olan bir Ankara. Olmadı değil mi? Yok, bizim şehirlerimize benzemiyor zaten Hollandalıların şehirleri.

Amsterdam’ın kent merkezi sayılan Dam Meydanı’nda, 1956’da II. Dünya Savaşı kurbanları anısına dikilmiş, bizim Dikilitaş benzeri bir anıt var. Benim gibi haritasız ve amaçsız dolaşanların, bir süre sonra bütün meydanlar, bütün sokaklar birbirine benzemeye başladığında, yeniden karşısına çıkınca sevindiği iyi bir kerteriz noktası.

Hemen yakınlardaki meşhur genelevler bölgesi “Red Light District”i de gördüm, evet. Öğle saatiydi, seks işçileri dükkânlarının perdelerini yeni açmaya başlamışlardı. Sokaklar kadınlı erkekli kalabalıktı ama camekânların arkasında teşhir edilen bedenlere bakana pek rastlamadım. Bu “normallik” havası şaşırtıcı geldi.


Hollanda evlerinin en güzel örnekleri Begijnhof semtindeymiş. 
Ben kanal kenarındakilere bakmakla yetindim. Her birinin çatısında, ön cephede büyük kancalar var; meğer merdivenler daracık diye bunlara asılan halatlarla, geniş tasarlanmış pencerelerinden sokuyorlarmış büyük eşyalarını.

İnsanları çok sempatik. Belki Akdenizliler gibi tez canlı değiller ama kesinlikle onlar gibi sıcakkanlılar. Saygılı ve nazikler de. Tanımadıkları insanlara da göz göze geldiklerinde kibarca selam veriyorlar.

Ve sonuç: Eğlence sektörü öne çıkarılıyor ama “aile dostu” bir yanı var Hollanda’nın. Öyle ki ben bir daha çocuğumla gitmek ve birlikte bu düzayak ülkeyi baştan aşağı bisiklet sürerek geçip, müzelerini, park ve bahçelerini telaş etmeden keyifle gezmek isterim.


Bir New York numarası


» Semih Fırıncıoğlu- (New York, ABD)-
 Malum, ABD’lilerin kundura ebadından hava ısısına varıncaya kadar kullandığı derecelendirmelerin hepsi kendilerine özgü. Buraya yerleşen insan bir süre sonra ister istemez santimetreyi unutup inçle, kiloyu unutup poundla düşünmeye başlıyor. Ancak, memleketteki anneniz her telefon ettiğinizde “orada hava kaç derece” diye soruyorsa, kafadan hesaplanması çok zor fahrenhayt-santigrat çevrimi biraz sorun oluyor. Tamam, şimdilerde cepten falan bakıp söyleme olanağı var ama ben yine de değme New Yorklunun bile bilmediği bir numarayı anlatayım, en azından New York’ta oturanlar ve yakında Türkiye’den akın etmeye başlayacak turistler eşe dosta hava atmakta kullanabilsinler.


Manhattan’ın en çok kullanılan 6 numaralı metro hattının duraklarını
 burada bir süre oturmuş herkes ezbere bilir. Bunlardan 33. Sokak durağını fahrenhayt diye düşünün, karşılığı kabaca 0 santigrat oluyor. Ardından gelen birinci durak 42’dir (5 santigrat karşılığı), ikinci durak 51 (10 santigrat), üçüncü durak 59 (15 santigrat). Yani, durağın sıra numarasını beşle çarparak donma derecesinden cehennem sıcağına kadar yol alabilirsiniz: 68-77-86-96-103-116. Bundan yüz yıl önce metro duraklarını belirlerken turistlere kolaylık olsun, ellerinde dolaştırdıkları haritalarını hava sıcaklığını santigrada çevirmekte de kullanabilsinler dediklerini sanmıyorum ama, işte, isterlerse kullanabilirler. 


http://isteyenokusun.com

[email protected]

twitter.com/hidirgevis

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’