CHP borsada işlem görseydi!
Müjdat Gezen geçen gün Habertürk televizyonunda, sevgili Didem Arslan Yılmaz’ın konuğuydu. Didem, çözüm süreciyle ilgili olarak, “CHP içinde farklı sesler yükseliyor” derken, Müjdat Gezen araya girdi: “Bir parti içinde farklı sesler olabilmesi demokratik bir şeydir.”
Müjdat Gezen haklıydı ama yanlış bir şeyi doğruluyordu.
CHP içinde farklı sesler var. Bu doğru ve böyle olması da doğru. Ancak partinin son durumda tek bir fikri olmalı. Ele alınan mesele her ne ise, kendi içlerinde tartışırlar ve bir uzlaşma sağlayarak belli kararlar alırlar. Ve alınan o kararlar üzerinden siyaset yapılır. CHP’de ise süreç böyle işlemiyor.Sezgin Tanrıkulu kürdîlihicazkâr makamından, Umut Oran karcığar makamından, Kemal Kılıçdaroğlu hüseynî makamından çalıyor.
Bir siyasi partinin kredibilitesini çok aşağı çeken bir durum bu; yani çok başlılık. Allah göstermesin CHP bugün borsada işlem görseydi, hisseleri çoktan tepetaklak aşağı inmişti. Neden? Çünkü güven vermiyorlar, çünkü istikrar göstermiyorlar, çünkü partinin CEO’su kararlılık sergileyemiyor.
Devam edeyim. Siz bir şirket olarak faaliyet gösterdiğiniz pazarın yapısındaki hareketlenmelere bakar ve rakiplerinizi kollayarak yeni kararlar alırsınız. Hatta rakip firma sizin önünüzde ise onu taklit etmekte hiç bir sakınca görmezsiniz. Eğer rakip şirketin stratejileri onlara başarı getirmişse, size de başarı getirir. Başarısı test edilmiş hazır bir formül varken yeni bir formül bulmaya ne gerek var.
CHP de bu anlamda AKP’yi taklit etmekte hiçbir sakınca görmemeli. Bu parti şu şu nedenlerle başarılı olmuşsa, CHP’de benzer stratejiler uygulamakta bir sakınca görmemeli. Sonuçta iki partinin hedef kitlesi de bütün Türkiye halkı.
Ama yok, CHP öyle yapmıyor. Hükümetin iskeleden denize indirdiği çözüm süreci, halk tabanında desteğini arttırırken, Kılıçdaroğlu hâlâ bir yıl önce mayıs ayında deklere ettikleri “toplumsal mutabakat ve çözümü Meclis’te arama” politikasında ısrar ediyor.
Dolayısıyla hâlâ Öcalan ile görüşmeyi hazmedemiyorlar. 2012 haziranında, Kılıçdaroğlu, “Öcalan’la çok kez görüşüldü, çözüm çıkmadı. Dört parti biraraya gelmeli ve toplumsal uzlaşma sağlanmalı” diyerek Öcalan’la görüşme konusunda yan çizmişti.
CHP genel başkan yardımcılarından Umut Oran’ın Twitter’da yazdıkları da benzer zihniyette. Bana biraz Transilvanya ormanlarındaki şatosundan kalkıp, geceleri Türkiye’ye inen biriymiş gibi gelen Oran, hâlâ Öcalan ile müzakere edilmemesi gerektiğini yazıp duruyor.
E peki kiminle yapılmalıydı bu görüşmeler. Dalai Lama ile mi... Belki Çin de arabulucu rolü üstlenir ne dersiniz...
Oysa Kılıçdaroğlu yine geçen yıl şunu da demişti: “Başkanlığıma mal olacaksa olsun yeter ki Kürt sorunu çözülsün.” Yine bu yılın ocak ayında “Biz barışa her yerde her koşulda destek vermeye hazırız. Yeter ki huzur olsun, barış olsun” demişti.
Fakat çözüm sürecine hâlâ tam destek vermekte inat ediyor Kılıçdaroğlu. Bu konudaki bahaneleri de giderek inandırıcılığını yitiriyor; huzuru o da istermiş ama başkanlık sistemine geçit vermek istemiyormuş... Yok efendim Erdoğan neden Öcalan’ın mektubunun tüm Türkiye’ye okunmasına izin vermiş.
E tabii CHP bilir. Bakın parti genel başkan yardımcılarından Gülseren Onanç da dayanamadı ve itiraz etti. Bu itiraz istifayla sonuçlandırıldı.
CHP için Öcalan’ın İmralı’dan gönderdiği analizler çok önemli. Öcalan diyor ki “Çözüm sürecine CHP’nin de katılması gerekir, aksi takdirde CHP yok olur gider”. Doğru...
twitter.com/ hidirgevis