CEMAAT NİÇİN SESSİZ?
Bazı okurlarım barış süreciyle ilgili olarak ısrarla soruyorlar. “Cemaat ve cemaate ait yayın organları olup bitenlere niçin tepkisiz? Niçin sesiz kalınıyor?” diyorlar.
Öncelikle şunu belirtmem gerekiyor. Ben cemaat uzmanı ya da herhangi bir cemaatin temsilcisi ve sözcüsü değilim ve olamam! Ben, halkın büyük bir çoğunluğu gibi Gülen Cemaati’nin çalışmalarını takdir ediyor ve destekliyorum, hepsi bu kadar.
Kaldı ki cemaat mensubu olsam bile benim söylediğim şeyler sadece beni bağlar. Benim şahsi düşünce ve duygularım koca bir camiaya asla mal edilemez!
Bilindiği gibi Hocaefendi bu sürecin ta başında Peygamber Efendimizin “Barış her zaman hayırlıdır.” Hadisini ısrarla tekrar etmiş ve yine efendimizin yaptığı ve başta çok büyük bir kayıp gibi görünen ama sonra büyük zafere dönüşenHudeybiye Anlaşması’nı örnek göstererek tam destek vermişti.
Gözlemlediğim kadarıyla Gülen Cemaat’i her zaman ve her durumda sağduyuyla hareket ediyor ve asla paniklemiyor. Muhammedi bir yol izliyor ve bu tavrından kesinlikle taviz vermiyor. Bu grup ta başından beri sağdan soldan esen kaynağı ve hedefi belli olmayan rüzgârlara karşı hareket etmek ve Donkişotluk yapmak istemiyor!
Dolaysıyla Gülen Cemaati, adı “Barış” olan ve “Barış” niyeti taşıyan bir girişime ve sürece birtakım endişeler taşısa bile asla karşı çıkmaz. Bu tür süreçler hükümete, ülkeye ve demokrasiye kurulmuş bir tuzak olsa bile, bu tuzakları kuranların tuzağına düşmek istemez! Hükümeti ve devleti karşısına alarak ülkede bir kaos oluşturmak isteyenlerin ekmeğine yağ sürmek istemez! Tam aksine hükümeti ve ülkeyi bu tür tuzaklardan korumaya ve çekip çıkartmaya çalışır. Kısacası cemaat kan kussa bile “Kızılcık şerbeti içtim!” demeyi ihmal etmez!
Cemaat gerekirse kendi içindeki ya da farklı grupların içindeki kendisine yakın ve dost olan akil adamlar vasıtasıyla sessiz sedasız ve bir nezaket çerçevesinde o kişilerle diyalog kurup istişare ederek ortak aklı paylaşmaya ve ilgili kişileri ülkeyi ve milleti ilgilendiren tehlikeler konusunda uyarmaya çalışır ama asla bir dayatma ve oldubitti içerisine girmez!
Bu gönüller hareketi, karşı koyamayacağı oluşumlara karşı cephe açarak enerjisini boş yere tüketmek ve ümmetin ve insanlığın ümitlerini kırmak yerine kavli ve fiili dua seferberliği yaparak oyunların ters yüz olmasını bekler.
Yanılıyor olabilim ama anlayabildiğim kadarıyla cemaat bu gelişen olayları küresel ve karşı durulmaz bir rüzgâr olarak görüyor ve var gücüyle bunun hayra dönüşmesine çalışıyor.
Belki de en önemlisi cemaat, terör örgütü dâhil hiçbir grubu ve kesimi karşısına almak istemez. Aslında takdir edilmelidir ki bu bir strateji olmaktan çok öte, olması ve yapılması gereken insani ve İslami bir duruştur. Çünkü cemaat terörist dahi olsa herkesi hatalarından arındırmak ve kazanmak ve ahretini kurtarmak ister.
Kimseyle rakip ve düşman olmak istemez. Olaylar ve durumlar karşısında taraf olmak yerine tarafları uzlaştırmak ve çözüm üretmek ister.
Zaten cemaat bütün tehdit ve baskılara rağmen yıllardır sessiz sedasız büyük bir özveriyleyapılabilecek her şeyi yapmış ve bölgede barışın sarsılmaz temellerini atmış, bölgeyi barışa çoktan hazırlamıştır.
Cemaat ülkenin ve milletin bölünmesini asla istemez ve böyle bir durumda elinden gelen her türlü gayreti gösterir ama eğer engel olamazsa da gönül kazanma işine kimseyi küstürmeden devam eder. Zira bu dava sınırlar ve ülkeler içine hapsedilebilinecek bir dava değildir. Bu sınırsız ve sinirsiz barış meltemine, “gerçek ve nihai barış” hareketine Türkistan’da da, Gürcistan’da da, Kürdistan’da daErmenistan’da da İran’da da ihtiyaç vardır.
Çünkü bu hareket, çağdaş Mevlana hareketidir. Irkı, soyu, boyu, dini, inancı ne olursa olsun herkesi Yüce Allah’ın en önemli en değerli sanat eseri olarak görür. Sanat eserini yok saymayı, sanatçıya yapılacak en büyük saygısızlık olarak görür. İnsana, “Allah’ın en büyük ayeti.“ olarak bakar ve İmam-ı Rabbani gibi “İnsana hizmeti, Allah’a hizmet.” sayar.
Bu cemaat Mevlana Hazretleri’nin:
“Gel, gel, ne olursan ol yine gel,
İster kâfir, ister Mecusi, İster puta tapan ol yine gel,
Bizim dergâhımız, ümitsizlik dergâhı değildir,
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel!”
Anlayışını çağın şartlarına uygun olarak bir adım daha ileriye götürmüş ve:
“Gelirim, gelirim, ne olursan ol yine gelirim,
İster kâfir, ister Mecusi, ister puta tapan ol yine gelirim,
Bizim dergâhımız, ümitsizlik dergâhı değildir,
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gelirim”
Anlayışına çevirmiş ve herkese ulaşmaya ve herkesle kucaklaşmaya çalışan bir harekettir. Dolayısıyla bu hareketten barışa karşı olması değil destek olması ve varsa bu yoldaki arızaları gidermesi beklenir ve nitekim cemaat da kendisinden bekleneni yapmaktadır.
FETHULLAH GÜLEN’İ ANLAYABİLMEK!
Ufku ve dini-darlar Fethullah Gülen’i anlayamazlar! Zira Müslüman olmak nefsin esiri olarak intikam peşinde koşmak değildir. Müslüman olmak; gaza, dolduruşa ve oyuna gelmek değildir! Müslüman olmak; nefretin, düşmanlığın ve savaşın kol gezdiği, havanın kan koktuğu, dünyanın kan gölüne döndüğü anlarda bile barış ve kardeşlik şarkıları söyleyebilmektir.
Not: Şahsi kanaat ve ukalalıklarımla cemaati zan altında bırakacak ifadelerim olmuşsa bu güzel hareketi bu ifadelerden tenzih eder ve gönül verenlerden özür ve helallik dilerim. Yukarda da belirttiğim gibi benim zanlarım sadece beni bağlar!