Başbakan Lady Gaga konserine gider mi
Her gün pek çok yeni insanla tanışırız ama sadece çok azıyla arkadaş oluruz... Sizce neden böyle, neden onca kişi arasından sadece birine ilişiriz. Bunun çok temel bir sebebi var; ortaklık duygusu... Ortaklık derken ortak noktalar demek istiyorum. Ortak noktalar ne olabilir: ortak dünya görüşü olabilir, ortak hobi, ortak zevkler, ortak ilgi alanları, ortak hayranlıklar, olabilir de olabilir...
Örneğin yeni tanıştığınız biri sizin gibiLady Gaga hayranı olabilir, bu da sizi karşıdakine bağlar... Ona doğru bir adım daha atarsınız... Veya ikiniz de eski Hollywood müzikallerine bayılırsınız, ne bileyim sırf Erdoğan’ı çok sevdiğiniz için AK Parti’ye oy verirsiniz, ikiniz de Sebahat Tuncel’in gözlerini çok beğenebilirsiniz...
Yani aslında hepimiz karşımızdakinde kendimizden bir parça ararız. Onda bize benzer özellikler keşfettiğimizde karşı tarafa daha rahat yanaşırız, kolay güveniriz, ondan korkmayız, bize zarar vermeyeceğini, bizi incitmeyeceğini, bizim değerlerimizi aşağılamayacağını düşünürüz. Bütün bu düşünceler, yeni kurduğumuz ilişkiyi kışkırtır, geliştirir büyütür ve arkadaşlığa dönüştürür...
İşte Obama gibi yeni dünya politikacıları insanlardaki bu ortaklık duygusunu çok iyi yakalamışlar. Kitlelerle ilişkilerinde buna çok dikkat ediyorlar. İster işçi olsun ister zengin, ister dindar bir Katolik olsun ister feminist bir kadın, ister Demokrat isterse Cumhuriyetçi, her telden Amerikan vatandaşı Obama’ya yakınlık duyabilir. Bunun basit bir nedeni var. Obama onlara güven veriyor. Peki, nasıl veriyor bu güveni? Çok basit, onların postuna bürünerek, evet onların postuna bürünerek ve bundan hiç mi hiç gocunmayarak...
Nasıl oluyor bu başkalarının postuna girme... Şöyle; kim olurlarsa olsunlar onların değerlerine saygı duyuyor Obama... Birinin değerini diğerinin değerine yeğ tutmuyor, hepsine aynı sevgiyle yaklaşıyor. Dolayısıyla Amerikalılar, Beyaz Ev’de yaşayan Obama ile bir özdeşleşme yaşıyorlar, yani kendilerini onun gibi görüyorlar. Obama da öyle... Mesela çocuklarının elinden tutup kiliseye de gidiyor ama birasını da yudumluyor... Ailesine bağlı bir düzcinsel ama eşcinsel evliliklerden yana tavır da koyuyor... Lezbiyen televizyoncu Ellen DeGeneres’in programına dans ederek giriş de yapıyor, bir toplantıda şarkı da söylüyor, güldürmek için “Müslüman sosyalistim” gibi budalaca espriler de yapıyor... Böylece herkes kendinden bir parça görüyor Obama’da. Bunun diğer anlamı şu: kimse Obama’yı kendi değerleri için bir tehdit olarak görmüyor.
Ben Başbakan Erdoğan’dan da bu anlamda Obama gibi davranmasını bekliyorum. Bir lider kendi kişisel yaşam biçimine ve değerlerine vurgu yapabilir. İçkiye karşı ayranı, tek çocuğa karşı üç çocuğu tercih edebilir. Ama bunu yaparken kendi dünyasını tek ve doğru seçenek olarak sunarsa halkın geri kalanı ne düşünür sizce? İçki içenler ve içmeyenler, kırmızı ruj sürenler ve sürmeyenler arasında bağlar kopmaz mı. Ben mesela Başbakan Erdoğan’la birlikte abi-kardeş gibi Lady Gaga konserine gitmeyi çok isterim, bir cafe-bar’a girip meyve suyu içerek maç izlemeyi de...
Bizde devlet kapitalizmi var mı yok mu?
İstanbul hiç durmadan enine ve dikine yükselen bir kent. Bu nedenle giderek daha boğucu ve yaşaması zor bir kent hâline geliyor.
Kentte nefes alacağınız açık alanlar yok gibi... Parklar çok yetersiz... Ama kimin umurunda... Var olan parkları da “aha burada bir boşluk gördük” deyip istila etmeye çalışıyorlar. BaksanızaTaksim’deki Gezi Parkı’nı yok edip, yerine AVM-rezidans karışımı bir şeyler yapmak isteyenler var.
Eğer Taksim’deki Gezi Parkı yok edilirse, Türkiye, devlet kapitalizminin kendine özgü örneklerinden biri hâline gelmiş olur. Çünkü böyle bir projeyi bizzat Başbakan Erdoğan savunuyor. Olacak da olacak diyor... Yani işin içinde devlet var...
Dünyada bir Çin devleti var; rant için ne kural, ne çevre kirliliği, ne tarih, ne insan sağlığı, ne yaşam kalitesi; hiçbirini dinlemeden her şeyin üzerinden buldozer gibi geçen... Yani komünist diye bildiğiniz Çin’de, dünyanın hiçbir yerinde olmayan türde bir vahşi kapitalizm var. İşte buna da devlet kapitalizmi deniyor. Umarım bu tür bir devlet kapitalizmi bize sirayet etmez. Allah’a çok şükür, taş gibi sivil toplum kuruluşlarımız var ama...
Alternatif bir AVM alanı olarak Boğaz
İstanbul’da AVM yapmak isteyenler için bir önerim var... Sonuçta ortada her boşluğa saldıran bir AVM zihniyeti yok mu... Saldırıyorum öyleyse...
Boğaz’ın üzerine 3. bir köprü yapmak yerine, tümden üzerini kapatabiliriz. Böylece Asya ve Avrupa’yı birleştirecek tarihî bir adım atmış oluruz. Ama en önemlisi çok geniş bir alan kazanırız.
Bu alana halkımızın rahat rahat gezebileceği modern AVM’ler kurabiliriz... Yanısıra lüks siteler, spor alanları, finans merkezleri, home-office’ler ve turistler için oteller inşa ederiz... Şehir ekonomisine ciddi bir katkısı olur bütün bunların. Öteki türlü zaten Boğaz orada boş boş duruyor, neye yarıyor ki...
Ayrıca şu var; Boğaz kıyısında zaten zengin bir azınlık oturuyor. Boğaz projesiyle zenginlerin bu ayrıcalıklarını ortadan kaldırıp Boğaz’ı halka açmış oluruz. Boğaz suyunu özleyenler için de Karadeniz ve Marmara kıyısında deniz seyretme tribünleri yapılabilir. Zaten Boğaz’dan geçen su, Karadeniz ve Marmara deniz suyunun bir karşımı değil mi...
twitter.com/ hidirgevis