Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Kürtçe ve Türkçeye rakip bir dil geliyor

 

Hey sen, bu yazıyı okuyan! Kaç yaşındasın, ne iş yapar ya da yapmazsın bilmiyorum... Ama şu geçtiğimiz pazartesinden bugüne kaç kere internete uğradığını bir hesapla bakalım... Sonra bu hesabı bir yıl öncenin, iki yıl öncenin, üç yıl öncenin, daha da öncesinin aynı haftasıyla karşılaştır... Ve aradaki farkı bir düşün...

Şuna vurgu yapmaya çalışıyorum. İnternetle ilişkimiz giderek artıyor... Ona gün geçtikçe daha çok işimiz düşüyor... Kullandıkça daha da kullanasınız geliyor... Bu anlamda özellikle akıllı telefonlarla yetişen jenerasyonu düşünün... Onlar fiziken bu dünyada ama ruhen internet dünyasında yaşıyorlar...Facebook’ta dolaşıyor, Twitter’da koşuyor, Instagram’da hava atıyorlar...

Kimbilir kaç yıl sonra ama çok da uzak olmayan bir gelecekte, banka şubeleri, devlet daireleri, bakkal dükkânları ve süpermarketler tarihte kalan nostaljik mekânlar olacaklar. İnternete ısındıkça ve sunduğu kolaylıklara alıştıkça, internet teknolojileri daha da ilerleyecek. Bu ilerleme hayatı çok değiştirecek... Hizmet sektörleri tümüyle sanal dünyaya kayacak. Eğitim, medya, bürokrasi ve perakende satış bütünüyle internet üzerinden yürüyecek.

Bizim bu yakın geleceğe ülke olarak çok iyi hazırlanmamız gerekiyor. Bu hazırlığın en temel ögesi ise yazılım, yani internet dili, yani programlama. Bu dili çok iyi öğrenmemiz gerekiyor. Çünkü bu dil Türkçe, Kürtçe, İngilizce gibi internet öncesi dillerinden daha büyük önem kazanacak. Şu global köyde İngilizce konusunda yaşadığımız dezavantajlı durumumuzu, internet dilini çok iyi öğrenerek kapatabiliriz belki.

Kariyeriniz ne olursa olsun, sektörünüz ne olursa olsun, herkesin kod yazmaya ihtiyacı olacak. Çünkübu dili öğrenmezseniz internete hükmedemezsiniz, rahat hareket edemezsiniz, dilediğinizi yapamazsınız, kendi başınıza buyruk olamazsınız, başkalarına bağımlı olursunuz, tutuk kalırsınız. İngilizceyi hiç bilmeden Amerika’da yaşamak gibi yani... İnternette yaşamak ve bu dünyayı verimli kullanabilmek için internetin dilini öğrenmemiz gerekiyor.

Şimdi Milli Eğitim Bakanı Sayın Nabi Avcı’ya bir çağrım var. Daha ilkokuldan başlamak üzere bütün bir eğitim hayatı boyunca öğrencilere okullarda kod yazmayı öğretelim.Buna hemen başlayalım, elimizdekilerle başlayalım... Php’den asp’ye, flash’ten html’e, visual basic’den c++’a, pascal’dan java’ya bütün kodlama dillerini...

Çok önemli bir konu bu; eğer çocuklara kodlamayı öğretemezsek gelecekteki fırsatları kaçırırız... Bakın Amerika’da code.org sitesi aracılığıyla bir kampanya başladı. Onlar da eğitim sisteminde aynı şeyi istiyorlar. Bill Clinton gibi politikacılardan Mark Zuckerberg gibi yaratıcı girişimcilere, Ashton Kutcher gibi oyunculardan Arianna Huffington gibi girişimci gazetecilere kadar herkes, bu kampanyaya destek veriyor. Şimdi sıra bizde...


Kıvırcık saçlara ne oldu?


» Semih Fırıncıoğlu- (New York)- 
New York’ta geçtiğimiz otuz yılda benim gözüme çarpan en belirgin gelişmelerden biri, “ak saçlı kadın” denen varlığın giderek ortadan kaybolması oldu. İzleyici yaş ortalaması artık altmış civarında olan klasik konser ya da tiyatro gösterilerindesalonda oturanlara arkadan baktığımda, yüzlerce çıplak ya da kır erkek kafası ve her birinin yanında herhangi bir yaşta olabilecek bir kadın başı görüyorum. Bu herhalde dünyanın hemen her yeri için geçerli bir gelişme.

Boyamanın yaygınlaşması dışında kadın saçlarında bir değişim daha yer aldı: Siyahî kadınların otuz yıl önce kıvırcık olan saçları gitgide dümdüz oldu. Son yıllarda tek tük normale dönüş görüyorum ama büyük çoğunluğun saçı hâlâ düz (Michelle Obama’nınki de dâhil), saçı kendi hâline bırakmak ayıpmış gibi. Bunun beyazlaşmak güdüsüyle başladığını ve giderek, çevre baskısıyla, herkesin kendini uymak zorunda hissettiği bir modaya dönüştüğünü görmek için sosyal psikolog olmaya gerek yok. “Moda moda/ Olsa da olur, olmasa da” diye bir söz vardı: moda genelde öyle başlıyor, bir süre sonra “olmasa da olmaz”laşıyor.

Siyahî hanımların kıvırcık saçlı görünmek istememeleri, beyaz hanımların ak saçlı görünmek istememelerinden temelde pek farklı değil. Ne var ki, siyahîlerin toplumun hâlâ en düşük gelirli kesimi olması ve saçı düzleştirmenin yüksek maliyeti, bu modayı oldukça “zararlı” kılıyor. Saçın kimyasallarla düzleştirilme işlemi 150 dolardan başlıyor ve dört-altı haftada bir az çok aynı fiyata elden geçirilmesi gerekiyor (kullanılan kimyasalların ciddi toksikliği de başka bir zarar). Buna bir de bitmez tükenmez özel bakım ürünlerinin fiyatını eklemek gerekiyor. Daha farklı ve çok daha pahalı teknikler de var. Örneğin, “weave” denen yöntemde saç düzleştirildikten sonra ince ince örülüyor, bu örgüler birbirine dikilerek başın tepesinde bir takke oluşturuluyor, bu takkeye de bir lepiska peruk dikiliyor. Bu yöntemin maliyeti de yüzlerceden binlerce dolara kadar uzanıyor.

Özetle, bir siyahî kadının yıllık saç masrafı 2.500 dolardan başlıyor deniyor. Siyahî kesimin yıllık brüt hane geliri ortalaması 32.000 dolar civarında, yüzde 27’si de yoksulluk sınırında. Milyarlarca dolarlık bu endüstride harcayanın yanısıra kazananlar da siyahlar olsa bir denge oluşabilirdi ama bu alan büyük çapta Asya kökenlilerin elinde. (Ayrıntılı bilgi için Chris Rock’un Good Hair adlı ilginç filmini izleyebilirsiniz.) www.isteyenokusun.com



[email protected]

twitter.com/hidirgevis

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’