Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Bu bir cinnet döneminin hikâyesidir...

 Birileri 'Eski' dese de, oynanmak istenen oyunun aynı 'Eski Yöntem'le oynanmakta olduğunun 'Farkında Olan', bir 'Eski Ülkücüyüm'!

Bu 'berbat oyun'u çocuklarımız ve gençlerimiz üzerinden oynamak isteyenlerin de, maalesef korkulu rüyası olacağım.!

Çünkü artık susmayacağım.!

'Sahiplendiğimiz', canımız pahasına 'savunduğumuz' ve 'Baba' dediğimiz 'Devletimiz'in tokadını yemiştik.!

Bu anlayışla; ruh ve bedenlerimizde açılan onulmaz yaralarımızı tedaviye çalışırken, hücremde yazdığım bir şiirin, girişteki ilk ikiliğini buraya alayım ve ne sebeple sustuğumuzu anlatmaya çalışayım:

Bir baba tokadı yedik, el kalkmaz töremizde;

Suçluyuz ya da suçsuz, 'Kol kırılır yen içinde.' D.T

Vefa ve asaletimizden dolayı, fitneye sebebiyet vermemek için sebepsiz yere konuşmuyor, yıllardır susuyorduk.

Ama hakkında kelâm etmediğimiz 'Yeniler', bizzat fitneye teşne oluncasusmak, çocuklarımız ve ülkemizin geleceği adına vefasızlık olacaktı.!

'Yenilerin', ortada sebebini makûl olarak izah edemedikleri bir tepkileri varşu yaşadığımız yeni süreçte. Ölçüyü kaçırmış durumdalar ve büyük bir haksızlıkla millete eziyet etmeye başladılar...

Uzun süren sessizliğimizi vefa duygusu ve asâletimize yoramayan 'Yenilerin', bugüne kadar şahsımıza yönelik saldırılarını dahi acı bir tebessümle sineye çektik. 'Eski' dediler aldırmadık, 'Kemik Yalayıcı' dediler umursamadık,vefasızlık ettiler 'meşreplerinin gereğidir' dedik.!

Amaaaa….

Ne zaman ki, 'Özel Harp Dairesi Projesi' o 'Bayat Oyun'u tekraro ynamaya teşne oldular ve ne zaman ki o berbat oyuna çocuklarımızı çekmeye kalktılar..!?

Artık susmanın zamanı değildi… 'Eskiler' olarak vefanın da, sorumluluğun da ne olduğunu iyi bellemiştik çünkü.

Biraz uzun olacak ama, 'İşte bu bizim hikayemiz.'!:

Gençliğimizin dahi farkına varamadan, 'Belletilen Korkular'la harekete geçirilmiş; bu korkulara karşı 'Belletilen Refleks'ler göstererek 'Sokağa'çekilmiş ve 'mücadeleye' başlamış, 70 neslinden bir Ülkücüyüm...

Anlatacağım bu benim neslimin hikâyesinde, Ülkücü olmaktan ve Ülkücü Görüşü benimsemiş olmaktan 'Pişman Olduğum' yargısı çıkaracak olanlara peşinen söyleyeyim ki, yaşadıklarımı kaleme almama sebep, bir pişmanlık değil; iğfale uğramışlığın yarattığı farkındalıkla, farkında olmayanları uyarma sorumluluğundandır.

Kısaca Ülkücü olmaktan ne dün, ne de bugün pişman olmayan; pişmanlık duymayan ama, yaşadıklarından ders çıkarmış ve kalıplarını kırmış bir Ülkücüyüm.!

Beni ve benim gibileri 'Eski' yapan da bu 'Fark' zaten.!!

Kendi dönemimizde çok faal olan Ülkü Ocaklarından aldığım eğitimle tarihimi, töremi, 'cihat' dahil diğer gerekleriyle dinimi de öğreniyordum….

'Son Bağımsız Türk Devleti' olan ülkem üzerinde 'Komünist Sovyet Tehlikesi'doğmuştu ve 'Moskof'un 'Sıcak Denizlere İnme Sevdası' kursağında bırakılmalıydı!

'KomünistRusya’nın içimizde 'Uşak'ları peydahlanmış ve vatanımı 'Moskof'a peşkeş çekmek gibi bir ihanet içindeydiler.!

Bu vatan ecdadın canı ve kanı pahasına zor kurtarılmıştı ve ülkenin 'vatanperver evlatları' bu 'tehlikeyi' bertaraf edecek şuura, inanca, cesaret ve kararlılığa sahiptiler.!!

Evet; haklıydı 'Abi'ler.!

Vatan tehlikedeyse eğer, biz ne güne duruyorduk?!

Biz ki; Oğuzhan’ın, Alparslan’ın, Osmangazi’nin, Yavuz’lar ve Fatih’lerin torunlarıydık.!

Bu mübarek Vatan 'Moskof Uşakları'nın ihanetine kurban edilemezdi ve onlar inlerinde boğulmalıydı.!!

Kandırılmış bu Komünistler yakınımız, akrabamız ve hatta kardeşimiz dahi olsa taviz vermeyecek, ısrarcı olurlarsa da 'tereddüt etmeyecektik.'.!!

Analarımız ve babalarımız tehlikenin farkında olmadıklarından; bizi engellemeye çalışsalar da, biz kararlılığımızdan vaz geçmeyecektik.!

Zaten 'Davadan Dönemezdik.'.!!

Ezberlediğimiz marşlar ve bellediğimiz 'kallavi sloganlar'la 'Sokak'lara inmiş ve kavgaya tutuşmuştuk….

'Ka nı mız, ak sa da, zafer is la mınn.'!; 'Ya Al lah, Bis mil lah, Alla hu Ek berr.'!; 'Şe hit ler, öööl mez, Şe hit ler, öööl mez.'!

Sokakları, mahalleleri, semtleri, şehirleri, okullarımızı,fakültelerimizi bu 'gaz've bu motivasyonla 'temizliyor' ve 'Vatanı Kurtarıyorduk.'!

Ölüyorduk ama, aslında ölmüyor, 'Şehid Oluyorduk.'!

Bu bir 'cihat'dı ve öldürdüğümüz de 'düşman' olduğundan; katil değil, 'Gazi'oluyorduk.!

Başbuğ’umuzun ve Ocak Başkanlarımız'ın belirlediği strateji, ve önümüzde yol gösteren 'Kahraman Abilerimiz'in verdiği cesaretle; çatışıyorduk, vuruyorduk, vuruluyorduk, öldürüyor ve ölüyorduk.!

Karşımızda Ecevit’in 'Halkçı ve Komünist Militanları' vardı ama, 'Sokaklar Yürümekle Aşınmaz.' diyen 'Böyyük Türkiya’nın Böyyük Başbakanı' da vardı 'bineanaleyh.'!

Öğretmenlerimiz 'Ülkü-Bir' üyesiydi ve onlar da, 'Moskof Uşağı'meslektaşlarının kümelendiği 'Töb-Der'li komünist meslektaşlarıyla 'kapışıyordu.'!

Tıpkı emniyetimizi sağlayan 'Pol-Bir'li polis 'abilerimiz'in, rakiplerimizin güvenliğini sağlayan 'Pol-Der'li polis 'abileri'yle 'kapıştığı' gibi.!!

İmdi…

Cumhurbaşkanından-Başbakanına, Siyasi Partilerden-Bürokratına, MİT’inden- Genelkurmayına, Emniyetten-Yargısına herkes ve her kurumun bizzat içinde ve bilerek teşne oldukları 'Okyanus Ötesi Bir Büyük Oyun'un tablosudur bu tablo.

Akıl sağlığı yerinde olanlar, bu oyunu basit bir 'Sağ-Sol Çatışması' gibi görmeyip, tüm ülke sathına yayılmış çılgınlığın kaynağını ve esas müsebbiplerini görsünler.

Senarist’i, Oyun Kurucuyu, Yönetmeni, Sahne Görevlilerini, 'Teşvik ve Tahrik Eden Amigolar'ı, biz 'oyuncular' arasına serpiştirilen 'Provokatör Tetikçiler'i görmeden, sadece sahnede rolünü yapanlara takılırsanız, 'Oyun'lailgili hiç bir şeyi bilemezsiniz...

'Psikolojik ve Özel Harp Teknikleri'nin de profesyonelce kullanılmasıyla; yapılacak 'Askeri Darbeye/Büyük Oyun'a zemin hazırlanmalıydı tabi.!

Bu amaçla sokak sahneleri hazırlanmış ve biz 'Anadolu Çocukları'; iğfal, istismar ve ihanetlerle bu sahneye sürülmüştük.!

Bize verilen rolleri de, 'Farkında Olmadığımız' o gençlik çağımızda gerçek zannedip, kanımız ve canımız pahasına bir 'güzel' oynamıştık.!!

Yukarıda okuduklarınız bir 'Kayıp Neslin' 70-80 yılları arasındaki Türkiye tablosudur.

Bizzat içinde; duyarak, hissederek, dokunarak ve yaşayarak şahit olduğum bir tablodur.

Tabi Ülkücüler safında olduğumdan, bizim cenahın nasıl eğitilip-şartlandığını,nasıl ve kimler tarafından iğfal ve istismar edildiğini ve hangi argümanlar kullanılarak 'gaz' yeyip-motive edildiğini anlatmaya çalıştım.

Aynı 'Kayıp Neslin' karşı cenahına yerleştirilen 'kardeşlerimizin' hangi argümanlarla motive edilip sokağa çekildiğini de, en iyi onlar anlatacaklardır...

Gerçi on yıllık oyunun bitişini belirleyen 'Paydos Düdüğü' çaldıktan sonra,armut gibi toplanıp işkencehanelerde inlerken ve daha sonraki yıllarda; birlikte kaldığımız koğuşlarda 'konuşmayı öğrendiğimizde' anladık neler olduğunu ama, en iyi kendi kalemlerinden öğrenin siz.

Çekildiğimiz 'Sokak'lardan toplanıp da, hapishane denen Cehennemlere tıkıldığımızda 'Fark Ettiğimiz HAKİKAT' şuydu:

İğfale, istismara ve ihanete uğramıştık. Ülkeyi saran o dehşet günlerinde konuşmaktan sa çatıştığımız için; sesimizi duyuramamış, sesleri duymamıştık.!

Körü körüne çatışmış ve kapışmış, pisi pisine vurulmuş ve vurmuştuk. Hayatları karartırken, kendi hayatımızı ve geleceğimizi de karartmıştık.!!

Bugün kahrolsak da, bedeli çok ağır ödense de, 'Farkında Olmamız' tek kazancımız olacaktı.!!

Öyle de oldu…

Bir defa ve bir defa daha anladık ki; ABD-CIA bağlantılı 'Özel Harp Dairesi'nin, 'Özel Projesi'ne kurban edilmiştik. Bu karanlık odağın içimizde fink atan kara ruhlu provokatörleri sayesinde birbirimizi vurmuş ve vurulmuştuk.!!

İnandığı dava uğruna en kıymetli hazinesi olan canlarını feda edecekkadar riyadan uzak ve cesur; ilkeli, samimi, kararlı, iyi niyetli, çok okuyan, çok araştıran, ülke mes’elelerine kafa yoran ve çalışan 5360 üniversiteli yiğit toprağa gömüldü. Her görüşten; taşıdıkları yüksek hasletlerinden dolayı tek tek belirlenen ve özellikle hedef seçilerek öldürülen bu guruptaki kardeşlerimiz, gerçekten çok özeldiler.!

Kalanlarımız da; işkence haneler ve hapishanelerde zulme uğrayıp, işe yaramaz hale getirildik.

Ülkücüsü, Devrimcisi, Nurcusu, İslamcısıyla heba edilen bir 'İrfan Ordusuydu.'!!

Öyle ki, bugün eksikliğini çok daha fazla hissettiğimiz hasletlere ve donanıma daha o günden sahiptiler.

Böylece de, bir ülkenin gelecek 30-40 yılına damgasını vuracak 'İrfan Nesli'ydiler.

İyiler gidince, kalanlarla 30 yıldır devam ediyoruz. Tabi 40 yıl önceki problemlerle halen boğuşarak.

40 yıl önce tüm ülke sathına yayılan ve kurban edilen neslin değil de, onları kurban edenlerin sebep olduğu çılgınlık, bugün elli yaş ve üzerinde olanbizlerin farkındalığımız ve alınacak tedbirlerle tekrar yaşanmayacaktır elbet.

Allah korusun...

Ama hızı kesilse de, hırsını kesmeyen şer odakları tekrar devrededir.!!

Teyakkuzda, dikkatli ve sorumlu davranmak zorundayız. Artık kaybedecek ne evladımız, ne gençlerimiz, ne de zamanımız vardır…

Bir 'İrfan Nesli'ni kaybedip 40 yılını heba eden bu mazlum milletin, gelecek adına umutları ve hayalleri vardır.

Her ne sebeple olursa olsun, ayağımızdaki prangadan ve sırtımızdaki kamburlardan kurtulup doğrulmak zorundayız.

'Kan Kokan Ölümcül Gaz'lar sıkılıyor çocuklarımızın üstüne.!!

Polisin sıktığı biber gazında yeri-göğü inletenler; ya 'bu ölümcül gazı' gönüllü olarak yemeye gidiyor, veya tek aleyhte ses çıkarmıyorlar.!

Ağzında 'kallavi sloganlar', dilinde Türkçülük ve Şehitlik, elinde Bayrağımız da olsa; doğruluş ve yarınlara yürüyüşümüze engel olmak isteyenlerden şüphe duyacak, onları ciddiye almayacak, geçmişten edindiğimiz tecrübeler ışığında ve kararlılıkla işimize bakacağız.

Yaşanan iki asırlık fetret döneminden sonra; talihin de gülmesiyle (konjonktür), prangalarımızdan kurtulup, tarihi yürüyüşümüze kaldığımız yerden devam etmek istiyoruz.

Türkçülük ve Milliyetçilik hassasiyetiyle zorluk çıkaranlar, Karamanoğulları tarihine de bir baksınlar.!

Tarih; Osmanlı’nın kuruluştan Fatih’e kadarki döneminde, O’na 150 yıl ayak bağı olan ve Osmanlı’nın devletten imparatorluğa geçişini geciktiren, bu 'Kardeş ve Akraba Karamanoğulları'nı da kayda almış.!

Okuma zahmetine girer ve ferasetle tefekkür ederlerse eğer, o tarih kesitinde kendilerini göreceklerdir.!!

'Vatanperverlik bir alçağın en son sığınağıdır.'!! diyor Dr. Johnson. Ben de ilave edeyim: Bu sığınağa gönderinden indirdiği Bayrakla sığınır.!!

O dehşet günlerinde ne çok sloganlarımız olmuştu. İçlerinden sadece en popüler olanı gerçekleşti ki, o da yarım kaldı.!!

'Ka nı mız, ak sa da, zafer is la mınn.' diyor, yeri göğü inletiyorduk.!!

Kanımız aktı; evet. O kadar.!!

Akl-ı Selim ve sağduyu sahiplerinin, bu mesajı olabildiğince çocuklarına ve çevrelerindeki gençlere ulaştırmalarını bir sorumluluk olarak hatırlatıyorum.

Sokağa çekilmiş, sokaktan gidip Cehennemi tanımış ve oradan gelmiş biri olarak, her sokak başını tutup N.Fazılı’ın ifadesiyle; 'Durun kalabalıklar, bu sokak çıkmaz sokak.' diye haykırmak istiyorum...

Benimle gelecek herkesi sevgi, şükran ve minnetle kucaklıyorum…

Hadi bakalım; yolumuz, bahtımız açık olsun inşallah…

Selamla….

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’