Pusulayı Kaybeden ve Yürek Yaralayanlar-3
Dünden devam…
Ülkücü Hareketin ve mensubu Türk-İslam Ülkücülerinin sokağa çekilmeden önceki durumuna bakacak olursak (ki bende o dönemi yaşamış şanslılardan biriyim); henüz Ülkü Ocakları da Milli Gençlik Vakfı da kurulmamış, ülkenin tüm Milliyetçi ve Mukeddesatçı gençleri ( Nurcu-Süleymancı Cemaat mensupları da dahil) Milli Türk Talebe Birliği (MTTB) çatısı altındaydık.
Sembolü (logosu) kırmızı zemin üzerine dikey vaziyette Hilâl ve Yıldız, Hilalin de ortasına oturtulmuş ve sağa doğru bakan bir Bozkurt kompozisyonuydu…
Ülkenin tüm şehirlerinde şubeleri bulunan bu ‘Ocak’, adeta bir kültür merkezi ve kütüphane gibiydi. Tarihimiz, fikriyatımız ve dinimizle ilgili tüm açlık ve susuzluğumuzu bu merkezlerde giderir, Necip Fazıl gibi büyük fikir va aksiyon adamı mütefekkirlerden konferansları bu merkezlerde dinlerdik…
Devrimlerle koparıldığımız tarihimizi, medeniyetimizi ve dinimizi bu ‘Ocak’larda öğreniyor; elimizden alınmak istenen hafızamızı buralarda canlı ve diri tutmaya çalışıyorduk…
İthal protezlerle inşa edilmiş ‘Ulus Devlet’ ve dayattığı ezberler bizi tatmin etmiyor, tam aksine eziyete sebep olup acı veriyordu…
Farkındaydık ki; 850 yıllıkTürk ve İslam Cihan İmparatorluğu’nun düne kadar ‘Efendi’ olan mensupları, Misak-ı Milli sınırlarına sıkıştırılmış ve sömürge devleti mensupları haline gelmişti.
Bize biçilen zıbındı ve bu zıbın bir gün çıkarılacaktı.
Geleceğe dair projeler ve çıkış yolları ararken Üstad Necip Fazıl’ın ‘İdeolocya Örgüsü’ isimli eseri 1968′de çıkıp, imdadımıza yetişti..! MTTB’nin dağılmadan önceki çatısı altındaydık hep beraber…
Necip Fazıl bu eseriyle; ‘Fert, Toplum, Siyaset ve Devlet Tasarımı’nın bize özgü formullerini A’dan Z’ye kadar, en ince teferruatına kadar ele almıştı. Milliyetçi ve Mukaddesatçı bu ‘Milli Blok’undertleri de, aradıkları derman da müşterekti… Herkes okuyordu ama, sonradan Ülkü Ocakları mensuplarının,Milli Gençlik Vakfı mensuplarının ve bugün ‘Cemaât’ denilen Nurcuların bir kolunun, baş ucu kitabı ve modeli olacaktı…
Cunta elinde olan devlet yönetimi ‘tehlikenin’ farkındaydı ve acilen bu ‘Milli Blok’ dağıtılmalıydı.!!!
Daha önce Milli Nizam Partisini kuran Necmettin Erbakan, 12 Mart Askeri Cunta döneminde partisi kapatılmış ve kendisi İsviçre’ye yerleşmişken; iki orgeneralPaşa, yıllar sonra (28 Şubat’da) perişan edecekleri Erbakan’ın, cuntadan 17 ay sonra ayağına kadar gidip Türkiye’ye dönmesi ve yeniden parti kurması için güvenceler vererek çağırıyor ve adeta yalvarıyorlardı..! İsviçre’ye giden paşalardönemin en kudretli paşalarından Org. Muhsin Batur ve Org. Turgut Sunalp Paşalardı…
Org. Sunalp paşa 1972′de verdiği brifingte, dilinin altındaki baklayı çıkarıyor ve esas ‘tehlikeye’ şöyle işaret ediyordu: ”Sol ve Sağ akımlar için bir benzetme yapacak olursak; Sol sel gibidir, akar geçer ve en fazla telafisi mümkün bir hasar yaratır, tedbirini almakta kolaydır. Ama Sağ (yani MTTB çatısı altındaki büyük blok) bir şezayan(balçık)’dır; ovayı bir defa bastı mı, bataklık haline getirir. Buaradan hareketle Sağ ve ‘İrticâi Teşkilatlanma’ ciddi bir ‘tehdit’ teşkil etmektedir.”!!!
Yıl 1972′dir ve İsviçre’den getirdikleri Erbakan’a MSP’yi kurdurarak,MTTB’nin muhteşem o büyük bloğunu, bilinen o ‘Psikolojik Harp Teknikleri’nikullanarak parçalarına ayırmayı başarmışlardı..!
Logodaki Hilâl MSP’nin gençlik teşkilatı olacak ‘Milli Gençlik Vakfı’na; Bozkurt da MHP’nin gençlik teşkilatı olacak Ülkü Ocaklarına kalmış ve “Blok” parçalanmıştır.!!
Tarihi bu arka planı özellikle verdim ki, orada Ülkücüler’in temelde kimlerle birlikte olduklarını, aynı memeden süt emen kardeşler olarak; ortak dert, ortak ülkü ve ortak projelerinin ne olduğunu ve bugün kimlerin nerelerde olup, neler yaptıklarını iyi anlayalım…
Bugün Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül, Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan ve yol arkadaşlarının tamamı, ‘Eski’ dediğimiz Ülkücü Büyüklerimizin tamamı (Rahmetli Muhsin Başkan ve 12 Eylülde heder edilen kuşağı dahil), Nur Cemaâtinin bir kolu olan Fethullah Gülen başta olmak üzere yol arkadaşları, işte bu ‘Milli ve Büyük Blok’un birer parçalarıydı..!
Abdullah Gül, Şükrü Karatepe ve Fehmi Koru gibi MTTB’nin il başkanlıklarını yapmış gurup, R.T.Erdoğan’ın kuşağı N. Fazıl’ı ‘Üstad’ kabul ederler. BizÜlkücüler ve Fethullah Gülen veyol arkadaşları da…
Yukarıda bahsi geçen ‘İdeolocya Ördgüsü’nü Fethullah Hoca okuyup ilham alıyor,Akıncılar ve Milli Gençlik Vakfı mensupları okuyor ve projelerhazırlıyorken; ‘Özel Harp Dairesi’nin sinsi planıyla Ülkücü Hareket sokağa çekilmiş ve kavga ve çatışmayla kendini tüketiyordu..!
12 Eylül Askeri Cuntasının en büyük yukarıdaki ‘Ülkücüler olmuş ve diğer dostlarımız, benzer bir kıyıma uğramadığı için de, bugün rejimle ve askeri yönetimle hesaplaşacak güce ulaşmışlardır..!
”Tarihini Bilmeyen Atasını Ne Bilir” diye slogan üretiriz de, bir çokÜlküdaşımız, Ülkücü Hareketin şu 40 yıllık yakın tarihini bilmeden, ”kendilerine öğretilen” pozisyonu alıyor ve iyi niyetli de olsa eziyet etmeyi Ülkücülük adına hüner zannediyor..!
Bugüne nasıl gelindiğini bilmezsek, bugünü anlayamaz, yarına evrilişimizin milletle beraber bizlerin de hayrına olacağını göremeyiz…
Aynı memeden süt emmiş süt kardeşlerimizi rakip görür, verdikleri hizmetlerden şüpheler duyar ve bize ”belletilen korkular”ın esiri olarak savrulur dururuz..!
Dikkat ederseniz Bloğun iki farklı kanadı, yani Ak Parti ve Kadroları ile Fethullah Gülen Cemaati; biri ülkede ve diğeri tüm dünyada dayanışma içinde ve sinerji yaratarak gümbür gümbürhizmet üretiyorlar..!
Aynı Ülkünün 3.gücü biz Ülkücü Hareket’in mensupları, anlaşılmaz biçimde ”Dost Eziyeti” sayılacak muhalif tavrımızla unvan yapıyoruz.!
Muhalifiz; hiç bir yaptıklarını beğenmiyoruz, komplo teorileri üretip yapılan her hizmetin içinde bir bit yeniği arıyoruz ama, hiç bir projemiz olmadığından bir tek öneri getiremiyoruz…
Ben bu kadar cehaletten, bu kadar akıl tutulmasından ve bu kadar basiretsizlikten dolayı bir daha kahroluyorum ve kahrım giderek büyüyor..! Sizleri bilmem…
Neler yapıyoruz daha? Bir bakalım:
İçinde Cumhurbaşkanı dahil, Başbakan ve tüm ‘Yol ve Dava Arkadaşları’nınbulunduğu kadrolarla ülkemiz 11 yıldır yönetiliyor…
Allah aşkına; aynı kaynaktan beslenmiş, derdi ve ülküsü aynı olan insanlar değil mi bunlar.?! (Bilmeyenler için değil tabi.!)
Yaptıkları hizmetlerin, hizmet tarzı ve amaçlarının eksik ve eleştirilecek tarafları elbette var. Ama bu yazı dizisinin birinci bölümünde anlattığım, bu bölümde de arka planını yukarıda sunduğum ‘Ülkümüz ve Davamız’ın neresine yabancı ve aykırı yaptıkları.?!
Not: Buradan itibaren anlatacaklarımdan dolayı, peşin hükümle bana “AK Partili veya Dönek” diyecek ve öğrenip tefekkür etmeyecekseniz, okumayı bırakabilirsiniz. Çünkü bundan sonraki bölümler; okuyan, okuduğunu anlayan, tefekkür eden ve gözünü açmak isteyenler için farklı bir fırsat olacaktır.Kalıplarına sıkışmış ve sloganlara mahkûm olmuş kardeşlerimiz için de, hakaret ve küfretmeye vesile..!
Okumayı bırakacaklar şunu bilerek ayrılsın ve samimiyetime inansınlar: Ben sadece AK Parti’li değilim, hiç bir partili değilim. Hem yazı başlığında belirtmiştim:”Ülkücüyüm ve siyasi partileri Ülküme hizmet aracı olarak görürüm.”Okumaya devam ederseniz, az ileride göreceksiniz zaten. Ülküdaşlarımda bir farkındalık yaratmaktır muradım..!!!
Son iki asırdır sürekli kaybeden, koca bir imparatorluğu tarihe gömen, kaybetmekten bunalan ‘Dünyanın Efendisi’ olarak sarayda yaşarken; son 90 yıldır ‘kulübe’ye tıkılıp, sömürge insanı kompleksiyle kıvranan bu büyük Millet’i yaşadığı zilletten kurtarmak ve ona eski muhteşem itibarını kazandırmak değil miydi Ülkümüz?! (Büyük Blok içindeyken ortak Ülkümüz neydi?!)
Madem Milliyetçiyiz; milletimizi seviyor, ferasetine güveniyor ve ona mazideki o ihtişamlı kimliğini ve eski itibarını vermeyi düşlüyoruz… Kısmen de olsa bu ülkümüzü gerçekleştirmek isteyenlerle nedir alıp veremediğimiz?!
Görmüyor muyuz ki; daha donanımlı, daha hazırlıklı, daha kararlı, daha inançlı kadrolarımız ve daha güzel projelerimiz olduğunda; âsil milletimizin teveccüh, destek ve dualarını biz alacak ve ülkenin dümenine biz geçeceğiz… (Acaba böyle bir niyetimiz var mı veya hazırlık yapanımız var mı?!)
Hazırlıklı, donanımlı, liyakât sahibi kadrolarımız; uygulanabilir kısa, orta ve uzun vadeli projelerimiz olduğunda teveccüh göreceğimizi bilemiyor ve ona göre çalışıyor olmak değil mi, ayrı bir kahır sebebimiz.?!
Ve, kahrolmakta haksız mıyız.?!
Neyse….
Uzatırsam, kahırlarımızı anlatmak için kitap yazmak zorunda kalacağım! Ne kadar kısa anlatmaya kalksam da, derdim çok olmalı ki, beceremiyorum işte…
Elazığ’lıyım ve güzel bir deyimi vardır güzel ilimin: ”Dertli Sölegen Olur”derler.Yani dert sahibiysen, söyleyecek/yazacak sözün vardır. Dertliyim ama yazmayı ancak bu kadar becerebiliyorum…
İlk bölümde geniş yer verdiğim Ülkücü tarifine elimden geldiğince sadık kalmaya çalışan bir kardeşiniz olarak, kararımdır:
Ömrümü fedâ ettiğim, bin defa doğsam, bin defa feda edeceğim Ülküme; kendine bir değer katamadığımdan dolayı mahcup olduğum, ama aşk derecesinde sevdiğimÜlkeme hizmet edenin safında yer tutacağım artık.
O’na değer katmak ve lâyık olduğu itibarını tekrar kazandırmak adına, verilen her gayretin yanında ve destekçisi olacağım…
Bu kadar kahrı çekmekten ve bu utancı yaşamaktan yoruldum ve kendim için bir çare, bir teselli buldum artık:
Benim 40 yıldır düşleyip de yapamadığım hizmetleri hayata geçiren; kim ve hangi kesimden olursa olsun; Liderine Başbuğ, kadroları ve taraftarına Ülküdaşımgözüyle bakacağım.!!!
Yürüyenler yürüyor ve yol alıp mesafeler kat ediyor. Gittikleri yol benim de benimsediğim yol, menzilleri benim de menzilim olan ”Kızıl Elma”ya uygunsa eğer, hiç bir kompleks duymadan ‘ben de varım’ diyeceğim. Çünkü 40 yıl önce ”Ben de varım.” diye ve fedâ olma andıyla girmiştim ben bu yola…
Ya ”Yol Arkadaşlığı” yapar onlarla yürürüm; ya yollarını temizler ve yollarını açarım, veya çekilirim yollarından ki, bir de ben ayak bağı olmayayım.!!!
Nereye kadar?
Ben dahil tüm miskinler ve yolculuğa niyeti olmayan siyaset aracında boşuna zaman tüketenler, gayrete geçinceye kadar… Ülküdaşlarım bilinçlenip aralarındaki kısır ve anlamsız çekişmelere son verinceye ve mevcutlardan daha iyisini ortaya koyuncaya kadar…
Düne göre bugün daha da çok ümitvarım. Tarih ve talih yüzümüze gülmekte ve önümüze yeni fırsatlar sunmakta bugün…
Korkuların, vehim kokan komplo teorilerinin, izahı olmayan yargıların esiri olmayıp, ”Olgu”ya bakacak, hayırlara evrilmesi için gördüğüm tüm güzelliklere nefes katacağım…
Kaynağına sırt dönmüş, Ocak ve Işığını köreltmiş, pusulasını kaybetmiş yığınların, bu fırsatı değerlendirecek bir netliği, hâli ve hatta niyeti yok maalesef…
Bu ümitsizliğin baş sorumlusu olarak kendimi görüyor, kimseyi suçlama ve eleştirme hakkını kendimde görmüyorum…
Tüm Ülküdaşlarımı; şu karmaşa, gürültü ve kakofoniden sıyrılmaya; sükûnete, sessiz bir yerde tefekküre, muhasebeye ve kendileriyle yüzleşmeye çağırıyorum…
Aldığım ‘Ocak’ terbiyesi ve orada vurgulanan Ülkücülük tarifi; ölçüyü, kıymet ve had bilirliği, vicdan sesine kulak vermeyi, insafı, hep olmayı beceremiyorsan hiç olduğunu kabûllenmeyi, yolun kutsiyetini ve ”Yol Arkadaşlığı”nın yoldan önce geldiğini öğretmişti…
Sağdan-Soldan, hele de Ülkücülüğü bilmeyen ve kusurlar içinde kıvranıp, bunun adını da Ülkücülük belleyen had ve töre bilmezlerden gelecek tepkiler umurumda değil..!
Ben zerre idim zerre kaldım. Bu yüce davada yıldızlaşmak ve ona katkı vermek nasip olmadı garibe…
Hazreti Ömer’in (RA) duasını ederim hep; ”Allah’ım! Geldiğim gibi döneyim sana şu fani dünyadan, günahsız ve sevapsız.”
Aynı duayla vedâ edeyim dostlar, gerisi laf-ı güzaf benim için…
Selamla…