Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Bıyıklıların açık/kapalı kadın ayrımı

Başörtüsü her zaman bir erkek sorunuydu. Yasaklayan Kemalist erkek zihniyetti, 11 yıldır serbest bırakmayan da muhafazakâr erkek.

 

Dün ‘Bıyıklı basın, bunu da yazın’ diye yazmıştım. Devletteki bıyıklı zihniyetle medyadaki bıyıklı zihniyetin çok iyi anlaştığını; Allah bozmasın, bu muhabbetin kadınlara yol, su, elektrik olarak döndüğünü anlatmıştım. Ailenin dışında birey olarak var olabileceği alanları daraltarak hayatta, dostlar alışverişte görsün pozisyonlarla öteleyerek medyada, o maço dilden dökülen tehditle yahut sözde bir şakayla rahatsız ederek her yerde kadına karşı dönüyordu. O çok tatlı, ballı bıyıklı muhabbet. Bunları anlattığım yazıma fikirlerine önem verdiğim Yeni Şafak yazarı Ömer Lekesiz’den bir tepki geldi. Kendisinden beklemezdim. Neyi ve neden? Önce itirazını anlatayım Ömer Bey’in. 

* * * 

Dedi ki: “Grubunuzdaki tesettürlü kadın gazetecilerin işi çok çok daha zor olmalı.” 

Ben de dedim ki: Medyadaki kadınların yaşadığı zorlukları ayrım yaparak savunmak doğru ve zaten mümkün olmaz. Bu açıklama gayretimin karşılığı olmadı. 

Devam etti. “Mesajımda ayrımcılığı çağrıştıran bir şey yok. Yoksa sizin grupta tesettürlü eleman mı yok? Nerede demokrasi nutukları” diyerek siyasetini yaptı. 

Yapsın, güzel de bu kadar bıyıklı yapmasın! Beni hayal kırıklığına uğratan, Lekesiz gibi kaydadeğer fikir ve analiz üretebilen bir kişinin, kadınların medyadaki hali meselesine ortalama erkeğin taktiklerinden biriyle yola çıkması oldu. Nedir o taktik? Kadınları bir bütün değil de fikirsel, fiziksel, sınıfsal parçalara ayırarak ortaya sunulan temel argümanları bozguna uğratmak. Siyaset ve medyada kadının statü sorunu tüm farklılıkları aşan global bir seviyededir. Bu devasa sorunu ‘böl-küçült-sakla’ taktiğiyle topraklamak isteyenlerin tuzağına düşmemek gerekir. Bu konuda Lekesiz tek değil, o son derece ortalama bir erkek tavrı sergiledi. Fakat lafı öyle bir yere getirdi ki... Diyeceğimi demesem olmaz noktası deniyor o yere. 

Öncelikle şunu aradan çıkarayım: “Başörtülü kimselerin sırf bu nedenle işe alınmaması gibi bir politikamız kesinlikle yoktur. İşe alım kriterlerinde böyle bir ayrımcılık yapılmaz. Grubumuzda başörtülü çalışanlarımız mevcuttur.” İmza Hürriyet ve Radikal gazeteleri insan kaynakları. Ha şunu diyebilirsiniz, yıllarca üniversiteye başörtüsü nedeniyle girememiş, arkaik bir zihniyetin kurbanı olarak hayatını ertelemek zorunda kalmış kadınlara pozitif ayrımcılık uygulanmalı. Tabii, kadın kotası hayata geçerse bu kotanın içinde hayat eşitlenene dek başörtülü kadınlar için ayrıca bir kota olabilir. Olsun, niye olmasın. Kadın örgütleri bu ve benzeri taleplerini her yerde her zaman dile getiriyor zaten. Ama henüz o aşamanın uç kenarına değebilmiş değiliz. 

* * * 

Bir de artık şunun anlaşılması gerek: Başörtüsü her zaman bir erkek sorunuydu. Yasaklayan Kemalist erkek zihniyetti, 11 yıldır bunca güce rağmen hukuki olarak serbest bırakmayan da muhafazakâr erkek öyle. Gitti bir bıyıklı, geldi bir bıyıklı, hiç kimse kusura bakmasın. Ve kimden neyi talep edeceğini, artık kime ne için kızacağını bilsin. 

Hatırlayın. Son seçim öncesinde “Başörtülü aday yoksa oy yok” diyen kadın inisiyatifinin işitmediği laf kalmamıştı. O lafların hepsi, kadınları ‘açık-kapalı’ diye ayrıştıran, başörtülü kadınların yaşadığı sıkıntıları sözde yüreklerinin na orasında hisseden cenahtan geliyordu. “Şimdi konjonktür başörtülü vekile uygun değil”, “Siz ajan mısınız” bile dediler. O gün o inisiyatif bu lekelemelere nefis bir cevap vermişti: “Başörtülü aday yoksa oy da yok kampanyası bütün partilere yönelik bir hak ve adalet talebidir. Açıklamayı yapan ve destek veren bizler ‘O kadınlar, bazı kadınlar, kimi kadınlar, aklı iki karış havada kadınlar’ olmayıp, hepimiz ismimizle, kimliğimizle ve mücadelemizle maruf kadınlarız.” Dediğim gibi biz kadınlar aynı taraftayız, aksi telkin ve kışkırtmaları artık yutacak yerimiz kalmadı. E bu durumda... Ayrımı yapan, sorunu çıkaran zihniyetinizin bıyıklarını hayat çorbamızdan bi zahmet şöyle, öte tarafa. 

NOT: #Bıyık bir zihniyetin adıdır. Dudağının üstünde bir tüy buketi olmasına rağmen feminist olan erkekler olabildiği gibi, bıyığı bir hayata tırmanma aracı olarak ruhuna takmış maço kadınlar da mevcuttur. Yakınma konusu olan dudaktakinin değil, ruhtakinin vesayetidir.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’