Dedikodu için ölmek
Evimin terasında oturdum, yaklaşık iki saattir devam eden patlama ve silah seslerini dinliyorum. Gelen haberler, Taliban’ın BM’ye ait bir binaya saldırdığını gösteriyor. Önce bir saldırgan kendini binanın kapısıyla birlikte havaya uçurmuş, ardından diğer üç saldırgan binaya dalmış.
Polis, bir saldırganı daha öldürdüklerini, diğer ikisinin ise bina içine yuvalanıp etrafa ateş açtığını duyurdu. Onlar da ölene kadar bu tiyatro böyle devam edecek.
Ne için?
Sözde, din için.
Bu tür tiyatrolar Afganistan’da çok yaşanıyor. Din için ölmeye ve öldürmeye hazır çok insan var. Oysa konuştuğum din adamlarının büyük kısmı Afgan halkının büyük kısmının çok inançlı, fakat çok bilgisiz Müslümanlar olduğuna işaret ediyor. Bu bilgisizliğin kullanıldığını söylüyorlar.
Bunun son örneğini geçtiğimiz hafta yaşadık.
Kabil Üniversitesi’nde öğle namazında imamın, “bir kanun çıkarmak istiyorlar ve bu kanun İslam’a aykırı. Bu kanun engellenene kadar gerekirse şiddet kullanarak direnmeniz lazım” demesi üzerine 200 öğrenci gösterilere başladı.
Konu kadınlara karşı şiddetin önlenmesi. Tabii öğrencilerin hepsinin erkek olduğunu eklemeye gerek bile yok aslında.
Afganistan Devlet Başkanı Hamid Karzai’nin 2009 yılında çıkardığı bir kararname ile kadınlara karşı şiddeti önlemeye yönelik önlemler alındı. Ancak Anayasa başkanın kararnamelerinin yasa haline gelmesi için meclisten onay alması gerektiğini yazıyor.
Gelecek yıl yapılacak seçimlerde başkanlık koltuğuna aday olduğunu açıklayan Fevziye Kufi, kendi profilini netleştirmek, seçim kampanyasında puan toplayabilmek için bu kararnamenin oylanmasını zorladı.
Sonuç hem Kufi, hem de ülkede şiddete maruz kalan kadınlar için felâket oldu. Mecliste muhafazakâr milletvekilleri kanunun İslam’ın kurallarına aykırı olduğunu iddia ederek yasayı geri çevirdi. Şimdi artık ne kararnamenin ne kadar geçerli olduğu ne de uygulanmaya devam edilip edilemeyeceği belli. Tabii kadın haklarını savunanlar Fevziye Kufi’ye çok öfkeli.
Muhafazakâr milletvekillerinin yasanın dini kurallara aykırı olduğunu öne sürmesinin nedenleri ise çok ilginç.
En başta gelen neden, yasanın şiddete maruz kalan kadınlar için açılan sığınma evlerine izin vermesi. Milletvekilleri bunun ülkenin dini düzenini bozacağını savunuyor.
İkinci neden, 18 yaşından küçük kızların evlendirilmesine kısıtlamalar getirilmesi. Üçüncüsü de yasanın ikinci, üçüncü veya dördüncü evliliğini yapmak isteyen erkeklerin bunun için önce bir izin almalarını şart koşması.
Fakat özellikle kadın sığınma evlerinin muhafazakârları rahatsız ettiği anlaşılıyor. Belli ki buna karşı çıkanlar, kadına karşı şiddet kullanmanın gerekli olduğuna inanan erkekler. Bunu bu şekilde söyleyemedikleri için de bahaneler buluyor, dedikodular çıkarıyorlar. Onlara göre, kadın sığınma evlerinde ahlâka aykırı işler yapılıyor. Kastettikleri fuhuş.
Oysa başkent Kabil’deki az sayıda sığınma evinde kalanlardan bazılarıyla geçen sene yaptığım görüşmelerde o kadınların hikâyelerini dinledim. Benimle doğrudan konuşmayı dini inançlarına aykırı buldukları için bana eşlik eden eşime anlatıyorlar, ben ondan alıyordum bilgileri.
Biri, Pakistan’da yaşayan bir Taliban komutanıyla zorla evlendirilmişti. Adamın hergün kendisini dövdüğünü, defalarca hastanede tedavi görmek zorunda kaldığını ve sonunda dayanamayıp kaçtığını anlatırken, sanki bu suçları kendi işlemiş gibi utanıyordu. Afganistan’da ailesi de kendisine sahip çıkmadığı için kocasının ihbarıyla önce hapse konmuş, bir yıl sonra serbest kaldığında da sığınma evinden başka gidecek yer bulamamıştı.
Bir diğeri, kocası öldükten sonra oğullarının hışmına uğramıştı. Miras kalan mal mülkü sadece kendileri üstlenmek istedikleri için anneleri hakkında bin türlü yalan uydurmuş ve sonunda kapının önüne koymuşlardı onu. Yaşlı kadın soluğu kadın sığınma evinde almıştı.
Bunlara benzer daha bir düzine hikâye dinledim.
Tabii bu hikâyelerin erkek kahramanlarının bu sığınma evlerinde fuhuş yapıldığını öne sürmeleri çok doğal. Yoksa kendi barbarlıklarını nasıl saklayacaklar?
İşte bu palavralara inanıp, bir imamın da kışkıtmasıyla sokaklara dökülen gençler, bu tür dedikodular için bile ölmeye ve öldürmeye hazır. Acıklı bir durum.
Dışarıdan artık tek tük silah sesi geliyor. Anlaşılan son saldırgan son mermilerini atıyor. Sonra ölecek.
Din için. Daha doğrusu bir takım dedikodular için.