Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Ardında iz ve eserler bırakanlar...

 İnsanlık tarihi örnekleriyle doludur. Barış ve hoşgörüyü hakim kılmak için gelmiş peygamber, veli ve azizler de vardır; bunlara direnen Ebu Cehiller, Nemrutlar ve Firavunlar da... Fatih'ler ve Kanuni unvanın almış Süleymanlar da vardır; Mussoluni'ler, Hitler'ler ve Stalin'ler de... Günümüz ve kendi dünyamızda mı?!

 İnsan vardır, insan olduğunun farkında ve asgari insanlık vasıflarının sahibidir. Kendi hür iradesi içinde kalıp, sınırları pek zorlamadan yaşar bu dünyada. Merhamet, vicdan , cömertlik, yardımlaşma ve paylaşma duygularını pek harekete geçirmeden, hatta biraz da bencilce ve nefsini tatmin ederek tamamlar ömrünü ve göçer-gider dünyadan...

Kimseye faydası dokunmayan, ama kimseye ve yaşadığı çevreye de pek zararı olmayan “nötr” tiplerden müteşekkil bu topluluk, “orta yığını”oluşturur ve “insan kümesinin” en büyük çoğunluğudur. Kâmil insan olma hedefinden de, gereğinden de habersizdirler. Muhteşem donanımlarının farkında dahi olamadan ve kendilerini geliştiremeden, toprak veya kül olurlar sonunda... Biz bu gruptakilere sadece “İnsan” der geçeriz. Sürüden ve sıradan..!

Bir de; akıl, zekâ; muhayyile, düşünme ve muhakeme yeteneği, vicdan, feraset, sevgi, şefkat, merhamet, cömertlik, fedakârlık, paylaşma ve yardımlaşma gibi, “insana ait” asgari vasıf ve donanımların farkında ve sınırlarını zorlayan “sıradışı” olanlar vardır. Bu gruptakiler ikiye ayrılsa, pozitif ve negatif kutuplarda yer alsalar da; her iki grup içindekiler de, davranış biçimleri ve benimsedikleri hayat anlayışları ile, “orta yığındakiler” için ibretliktirler.

Pozitif uçta olanlar ibretlik ve imrenilecek sınırlarda gezinirler. Sahip oldukları asgari insanlık değerlerini pozitif yönde geliştirir; kendileri için ve günlük olarak yaşamaz, olabildiğince fedakâr ve cömerttirler. Derisinin rengine, tercih ettiği inanç ve hayat tarzına bakmaksızın; insanı, yaratılmışların en şereflisi olarak kabul eder ve bu anlayıştan dolayı ona saygı gösterirler. Bu sebepledir ki; insanlar arası ilişkilerde barışın, huzurun, hoşgörü ve kardeşliğin tesisine ömürlerini vakfederler. Kutup insanlar olduklarından, sadece yaşadıkları hayat kesitinde değil, kendinden sonra gelecek zaman dilimlerinde de yaşamaya devam ederler. Bıraktıkları iz ve eserleriyle ölümsüz olmanın sırrına da vakıf olmuşlardır çünkü. Bu gruptakiler, sınırları pozitif yönde öyle zorlarlar ve öyle zirvededirler ki; sadece sıradan insan için ibretlik değil, melekleri dahi imrendirirler. İşte bu sebeplerledir ki; “melekten daha üstün”, yani “Alâ'-yi İlliyin” mertebesini hak etmişlerdir...

Bir de negatif uçta olanlar vardır ki, hayatları ve yaptıklarıyla insanlık aleminin utanç tablolarını çizip öyle ayrılırlar aramızdan. Bunlar da, asgari vasıf ve donanımların dışında, üstün zekâ ve yeteneklere sahiptirler ama, bunları inkâr edercesine ve negatif yönde kullanmayı hayatlarının gayesi yapmışlardır. İnsanlar arasında kutuplaşmanın, çatışmanın, huzursuzluk ve mutsuzluğun yegâne müsebbibidirler. Hayvanlar aleminde dahi görülmeyecek hırs, bencillik, umursamazlık, nefsanilik, merhametsizlik ve vahşet ile ömürlerini geçirirler. Asgari insanlık sınırlarını negatif yönde sadece zorlamamış, çoktan aşmış olurlar. Bu halleriyle de ibretliktirler ama, uyardıkları nefret duygularıyla hayvanları dahi utandırırlar. Bu sebepledir ki bunlar, hayvandan daha aşağı varlıklar durumuna düşerler ve “Esfeli Safilin”, yani sefilden daha sefildirler ve “çukur” mertebesinde kalmayı fazlasıyla hak etmişlerdir...

İşte insan oğlunun ruhuna üflenen mükemmel ötesi vasıflar, işte hür iradesiyle yapacağı tercih, işte önündeki yol ayrımları ve işte kısa dünya hayatında tabi tutulduğu imtihan…

Hangi kutupta ve nerede yer alırsan al; ibretliksin..!

Tercih senin...

İnsanlık tarihi, her iki kutupta ve sıradışı örneklerle doludur. “Orta yığındaki” insanlara yaptıkları hizmetler veya reva gördükleri zulümlerin eser ve izlerini, bu uzun tarihin her kesitinde görmek mümkündür.

Barış ve hoşgörüyü hakim kılmak için gelmiş peygamber, veli ve azizler de vardır; bunlara direnen Ebu Cehiller, Nemrutlar ve Firavunlar da... Fatih'ler ve Kanuni unvanın almış Süleymanlar da vardır; Mussoluni'ler, Hitler'ler ve Stalin'ler de...

Günümüz ve kendi dünyamızda mı?!

Mevlana hazretlerinin şu güzel sözünü hatırlatarak vereyim örnekleri ki, bir haksızlığa da sebebiyet vermiş olmayayım: “Terazide arpa altınla tartılıp arkadaş oldu diye, arpanın da altın gibi kıymetlenmesi gerekmez!”

Fetullah Gülen'ler de var, Sevan Nişanyan'lar da... Her ikisi de sıradışı ve oldukca zeki; her ikisinin de çok geniş muhayyilesi var ve her ikisi de eserler bırakıyorlar güne ve geleceğe dair...

“Her şey zıddıyla kâim” ve bu kural ezelden ebede devam edecek madem, kimin hangi safta yer alacağı neyi tercih edeceği kendi hür iradesine kalmış...

Saygın olmak ve saygı görmek mi istiyoruz.?! Önce saygılı olmak zorundayız... 

Hiç değilse bu kuralı olsun benimseyelim ve hayatımızda şiâr edinelim...

Selamla...

@DoganTopgul

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’