İlk ciddi kalkışma
Sanırım Dortmund’daydım. Misafir olduğum arkadaşım beni birkaç saatliğine bir bistroya bıraktı. Oralara ne dendiğini bilmediğim için böyle yazdım. Biergartenlar her köşe başında var ve bizim çay bahçesine denk düşüyor diyebilirsiniz. Oyun oynanan içkisiz kafe bile yok.
Yarım ay şeklindeki, belki on kişi alabilecek bir koltuğa oturdum. Kahve söyledim. Az sonra bir grup geldi. Öteki masalar dolu olduğu için, başıma dikilip oturmak için benden izin istediler: “Rica ederim; estağfilullah” demiş oldum ve oturdular. Sekiz kişi kadar vardılar. Biri kahve ısmarladı ötekiler de ya küçük (Kleine) birer bardak bira ya da iki santilitre viski ve kola söyledi. Viskiler gelince şaşırdım: bardağın dibinde yarım parmak kadar. Gazetelerine daldılar.
Şeriatçi arkadaşım beni almaya geldiğinde ona: “Yahu Kudret! Buraya Şeriati getirmen kolay olacak; bunlar içki içmiyor” dedim.
Bizde oturuldumuydu: yetmişlik rakı içilir. Yani yetmiş santilitre ve viskiden 5 derece daha yüksek alkol içerir.
Hangi din, dünya görüşü, ideoloji olursa olsun; alkolü doğrudan karşısına alırsa baştan kaybeder. Dikkatle incelenirse (bir yazımda dediğim gibi) İslam da alkolu doğrudan karşısına almamıştır. Ve bize göre İçki içmek değil; sarhoş olmak haramdır ve hadd-i şürb gerekir. Yani Almanlar gibi içersen, kötü görülmüştür ama yasaya yakayı kaptırmazsın. Çünkü naçizane kanaatim odur ki âdemoğlunun iki temel zaafı var: seks ve uyuşma isteği (Alkol, madde ne deniyorsa). Sanıldığı gibi değil: İkinci zaaf da insanoğlu içinde azınlık değil çoğunluk; kafasını dinlendirmeyi maddeyle gideremiyorsa başka herhangi biralışkanlıkla giderir: Oburluk mesela, gündelik yaşamını etkileyen hangi hobi olursa olsun mesela. Yani yaşamdan bir nebze olsun kaçabilmek için kişi kendini akademik çalışmalara da verebilir. Hristiyanlığın çağ be çağ gerilemesinin baş nedeni de seksi karşısına almış olması.
Ülkemizdeki son (bu şekliyle ilk) kalkışma Alkol düzenlemesinin hemen ardından geldi. Kim işin içinde ne ararsa arasın ben bunu düzenlemeye bağlıyorum. Ülkemiz en kötü şekliyle alkol tüketen ülkeler arasında.
İsveç’te alkolü karneye bağlayabilirsiniz: Demokrasiyi içselleştirmiş bu ve benzeri ülkelerde vatandaş: “Devletim beni koruyor” der insiyaken.
Ama mesela: Aynı düzenlemeyi Meksika’da yapmaya kalkarsanız kan gövdeyi götürür. İki nedeni var: biri demokrasi (bizdeki gibi) oturmamıştır. İkincisi, ora vatandaşlarının alkolle ilişkisi (yine bizdeki gibi) yetmiş santilitredir Almanya’daki gibi iki santilitre değil.
Rusya’da votka için yapın aynı düzenlemeyi: devlet elden gider; hükümetler değil.
Düzenlemede bence bir yanlış daha var ki ön önemlisi: alkol tüketiminin sınırlandırılmasının geceleri kapsaması: saat 22 den sonra.
Geleneğimiz haline gelmiştir ki bizim ‘akşam’cı, akşam ezanından sonra başlar. Yaz günleri de saat sekize dokuza denk gelir. Ülkemize uygun şekli tam tersi olmalıydı. Aslında realiteye, yaşama uygun şekli de bu.
(Tıbbîdir) bağımlıyı hastanede bir odaya yirmi dört saat hapsederseniz; kendine ve çevreye zarar vermeye başlar. Hekim teşhisi koymuştur: bağımlı.
Sevdiğimiz, saydığımız Sayın Başbakan, belki de hayatında ilk kez yenilgiye uğradı; fıtri bir eğilimi karşısına aldığı için. Bu fıtratı, yukarda örneklediğimiz geniş anlamıyla düşünün lütfen. Sosyologların terimiyle söylersem: Sosyolojik bir yasayı karşısına aldığı için.