Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Gezi direnişi ve ‘süreç’

 Gezi, uzun süreden beri ilk defa “sessiz çoğunluğun” sandık dışında siyasete müdahil olduğu ender sivil halk direnişi örneklerinden biri. Siyasal tarihimize şimdiden böyle geçti. Ancak hâlâ ve ısrarla olayı “28 Şubat’ın devamı”, “aynı Cumhuriyet Mitingleri gibi”, “ulusalcı-Kemalist kalkışma” olarak görmeye ve göstermeye çalışanlar var. Dahası olayı “iç ve dış mihraklar”üslubuyla değerlendirenler, istihbarat örgütlerinin Türkiye’ye “komplosu” gibi görenler bile var.“İstiklal Marşı okuyarak sivil direniş yapıldığını da gördük” diyerek insanların tepki ve direnişini kendince ti’ye alanlar da cabası...

Dilerim, Türkiye’ye döndükten sonra ünlü “balkon” konuşmalarından birini yapacağı yorumları yapılan Başbakan Erdoğan, gerçeği olduğu gibi anlamaktan uzak bu “değerlendirme” ve“analizleri” dikkate almaz. Yanılmış olur. Dikkate alınmamak, sözkonusu gözleri perdeli“yorumcular” için zaten fazla sorun olmasa gerek; zira iktidardan esen rüzgâr ne yöne esiyorsa o yöne yelken açmak “esnekliği”, ziyadesiyle sahip oldukları bir maharet...

Bu arada olup biteni “Barış ve Çözüm Süreci” bağlamında negatif öngörülerin konusu olarak ele alanlar da var. Bazılarına göre aslında sokaklardaki hareket, “süreci” boşa çıkartmayı hedeflemektedir...

Kendilerini her türlü eleştirel düşünceyi, itirazı aynı kefenin içine sıkıştırarak mahkûm etmekle“görevli” hissedenler, “süreç” gündemimize girer girmez, barıştan yana olan herkesi sorgusuz sualsiz iktidarı alkışlamak yükümlülüğüne mecbur kılmak istemişlerdi. Hatırlayın; Taraf’taki “değişim” de aslında Taraf’ı “süreç karşıtı yapma operasyonu” idi böylelerine göre...


“Süreç hassas”
 lafı, uzun süre tepemizde sallandırılan bir tür “Demokles’in kılıcı” rolü oynadı. Sorun Türkiye’nin “en önemli sorunu” idi ve herkesin kendi düşüncesini, bakış açısını, varsa çözüm projesini açıklamak hakkı vardı. Ama “süreç hassas” idi ve düşüncelerini kendine saklayıp sadece bu süreci başlatanlara alkış çalmanız gerekiyordu...

Görüşlerine katılırsınız, katılmazsınız, İsmail Beşikçi mesela, hayatta tanıyabileceğiniz en barışçı, hümanist kişilerdendir. Yıllardır Kürt sorunu üzerine sosyolojik incelemeler yapar. Hiçbir örgütle, partiyle, “örgütlü mücadele” ile ilişkisi yoktur. Kürtler onun adını hafızalarına altın harflerle kazımışlardır. Ama İsmail Beşikçi de olsan, Kürt sorununda kalıcı barışın ancak Kürtlerin devlet kurma hakkının tanınmasıyla sağlanabileceği gibi “mahsurlu” bir görüş mü savunuyorsun? Sen“ölüsevicisin”! Evet; onu bu ifadeleri kullanarak “eleştiren”, itibarsızlaştırmaya çalışan “aydın”lar gördük...

Taksim direnişi, binlerce insanın iktidara karşı birikmiş öfkelerini, tepkilerini, korkularını, taleplerini, iktidar tarafından umursanmamaya isyan ederek sokaklarda, meydanlarda dile getirmesi, acaba bu“hassas” süreci bozar mı? Olayı bir “Kemalist kalkışma” olarak görürseniz, “tabii ki bozar” olur cevabınız. Ve yine yanılmış, yanıltmış olursunuz...

Çünkü süreç, âkillerin yürüttüğü “halkla ilişkiler kampanyası” bir yana, asıl şimdi toplumsal meşruiyet kazanma şansı elde etmiştir.

Türkiye’nin, “en önemli sorununu” barış ve demokrasi içinde çözmesi, asıl şimdi daha az zordur, iktidar ve Kürt tarafı açısından daha az “riskli”dir.

Demokratikleşmenin gerekli kıldığı adımları atmak, mesela revaçtaki deyişle “eski Türkiye”nin icadı faşizan Terörle Mücadele Kanunu’nu çöpe atmak, Türk Ceza Kanunu, Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu, Siyasi Partiler Kanunu gibi yığınla antidemokratik hüküm içeren kanunları ortaya çıkan“yeni” durumun ihtiyaçlarına göre yeniden düzenlemek ve elbette sahici bir sivil, demokratik anayasa yapmak, asıl şimdi daha fazla gerekli hâle gelmiştir... Ve bunlar, zaten “sürecin” ikinci aşamasının ödevleri arasında idi, değil mi?

Bu ödevlere bir şey daha ekleyeyim: Diyanet İşleri Başkanlığı’nı tartışmak... Evet, bunun da zamanı işte bu zamandır. Çünkü kimse görmezden gelmesin; Türkiye’nin anayasal bir hüküm olan din ve vicdan özgürlüğü hakkını abesle iştigal bir demagoji malzemesi olmaktan çıkartması gerekiyor. Sadece Alevileri değil, bütün toplumu “patlama” noktasına gelmiş kaygı ve endişelerden arındırıp geleceğine güvenle bakan bir duruma getirmenin, rahatlatmanın yolu buradan geçmektedir.

Yakında Taraf bu tartışmanın öncüsü olacak bir yazı dizisiyle gündeme gelecek. Kimsenin kuşkusu olmasın; daha fazla demokrasi ve daha fazla özgürlükten başkaca bir “hassasiyetimiz” yok, “süreç karşıtı” filan da değiliz. Ama besbelli “süreçten yana olmak” anlayışımız farklı. Bu da bizim“farkımız” olsun...

Gezi ve süreç üzerine yazmaya devam edeceğim...



[email protected]

Twitter: @CaferSolgun

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’