Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Gezi Parkı Direnişi üzerine sosyalistler için tartışma başlıkları

 1 Haziran günü AKP hükümeti Taksim ve Gezi Parkı'ndan polisin çekilmesi ile ilk büyük yenilgisini aldı. Dün ve bugün AKP hükümetinin yetkilileri bu yenilgiyi resmileştirdiler.

AKP yetkilileri sürekli olarak mesajı aldık diyorlar. Ama mesajı tam almamışlar, bu belli. Direnişi ikiye ayırıyorlar, 1 Haziran'a kadar olan dönem ve sonrası. Böyle bir ayırım yapmak mümkün ama onlar bunu yanlış bir temelde yapıyorlar.

1 Haziran'a kadar süren direniş hükümetin yenilgisi sağladı. 10 binlerce genç insan baskıya, aşırı şiddete rağmen yılmadı ve direndi. Sonunda Taksim ve Gezi parkında polis çekilmek zorunda kaldı.

Hükümet bu dönemde kullandığımız şiddet yanlıştı diyor, acaba yeter mi bu açıklama? Gezi parkında sadece oturan insanlara sabahın köründe saldırarak, Bahreyn'de, Yemen'de, Mısır'da, Tunus'ta olduğu gibi en aşırı şiddeti uygulamanın açıklaması "yanlış yaptık" olabilir mi? Bu şiddetin sorumluları hesap vermeyecek mi? Sandıkta bir hesap sorulacak ama bir de fiili bir hesap var.

Hükümet 1 Haziran sonrasını ayrı değerlendiriyor. Gizli terör örgütlerinin eylemleri diyor, maskeli göstericiler diyor. Maske, evet çok sayıda gösterici de vardı ama bu maskeler o günlerde havdaki oksijenden daha fazla olan gaza karşıydı ve pek de işe yarmıyordu.

1 Haziran sorası gösterilerde de polis anlamsız, gereksiz ve aşırı şiddet kullanmıştır. Bin kişilik bir protestocu gruba onlarca, yüzlerce gaz bombası atıldı. Birisi yoldaşımız Seval olmak üzere sayısız insan başından yaralandı. Polisin bu saldırganlığını mazur göstermek mümkün değil.

"Başbakanlık ofislerini yürüyorlardı" diyorlar, yalan. Eskişehir'de, İzmit'te ve daha sayısız kentte başbakanlık polisi mi var? Hatay'da bir genci polisler döverek öldürdüler orada başbakanlık ofisi mi var? Hala yalan söylemesinler. Hatalarını kabul etsinler ama doğru dürüst.

Hükümet ve bütün siyasi partiler şunu iyi bilmeliler ki Gezi Direnişi artık yeni bir başlangıçtır. Nasıl ki Hrant'ın cenazesi yeni bir başlangıç oldu, Gezi Direnişi de öyle. Artık kartlar yeniden karıldı, siyasete format atıldı.

1 Haziran sonrasında bir başka gösteri dalgası daha ortaya çıktı. CHP-MHP ve İP, zaman zaman bazı başka solcuların da katılımıyla mahallerde tencere tava çalıp sonra gösteriler yapmaya başladılar. Daha çok şehirlerin zengin bölgelerinde gerçekleşen bu eylemler ulusalcı bir karakter taşımaktaydı.

Bir de solun çıkarması gereken dersler var, hiç değilse oturup düşünülmesi gereken şeyler var.

Mısır'da, Tunus'ta vs devrim olmadı, ABD'nin oyunu var diyenler, bu direnişimize ne diyorlar. Tahrir Gezi parkının 1.000 misli büyüktü. 1 Milyon insan günlerce meydandaydı.

ABD (defalarca), AB, Fransa ve daha birçok ülke hükümetleri Türkiye'yi, AKP hükümetini uyardı, göstericileri savundu. Şimdi Türkiye'deki gösterilerimiz ABD oyunu mu? Nitekim AKP bunu anlatmaya çalışıyor, bu direnişin kökü dışarıda diyor. Sosyalistler bu durumu düşünmek zorunda.

Yapılan anketlere göre katılanların ancak yüzde 7'si örgütlerin çağrısı ile eylemlere katılmış. Yüzde 70'i örgütsüz, yüzde 81'i özgürlükçü. Sol bu sayıları tartışmak ve değerlendirmek zorunda.

Direnişe katılanların yüzde 37'si bir siyasi örgüte ihtiyaç olduğunu söylüyor. Bu solun toplam gücünün 5-6 misli. Sosyalistler bunu da düşünmek zorunda, bir Gezi Direnişi Partisi çok sayıda insanın talebi.

Darbe girişimlerine karşı sessiz kalan, mücadeleye atılmayan solcular Gezi direnişçilerinin yüzde 80'inin darbeye karşı olduğunu düşünmek zorundalar.

Onlarca bayrakları ile sokağa çıkan sol güçler büyük çoğunluğun bu bayraklara hiç bakmadığını, bayraksız mücadele ettiğini, yeni bir bayrak arayışı içinde olduğunu da düşünmek zorunda.

TV kanallarından konuşan Bülent Arınç MHP'ye ve BDP'ye teşekkür etti. Referandum sonrasında da Başbakan DSİP'e teşekkür etmişti. Başbakan'ın teşekküründen dolayı bazı siyasi örgütler yememiş içmemiş günler boyu ve hatta hala DSİP'e saldırmıştı. Sanki DSİP AKP'ye teşekkür etmiş gibi.

Şimdi DSİP'e hakaretler eden sosyalistler aynı şeyi BDP'ye karşı da yapacak mı? Ona da "Arınç size teşekkür etti, siz AKP yandaşısınız" diyecek mi?

Kimsenin bugün BDP'ye laf söyleme hakkı yoktur. BDP bu direnişte son derece doğru bir tutum almıştır, doğru uyarılar yapmıştır. Bugün kimsenin BDP'ye söz söylemeye hakkı olmadığı gibi DSİP'e hakaretler yağdırmak da kimsenin haddi değildir.

Bu direnişin en önemli zaafı bir politik hedefinin olmamasıdır. Bu nedenle CHP, MHP ve İP hızla ulusalcı, ırkçı bir çizgide harekete müdahale etmiş ve ülke çapında kendini göstermiştir. Birçok gösteride "Mustafa Kemal'in askerleriyiz" sloganının atılması, Türk bayrakları, M. Kemal resimler, İstiklal marşı hep bu çizginin harekete soktuğu hançerlerdir. Bunlara karşı etkin bir karşı çıkış gerçekleştiremedik.

Bu nedenle Selahattin Demirtaş son BDP grup toplantısında aslında bir eleştiri ve öneri olarak sokaktaki direnişçiler "çözüme evet" demeli, çözüme evet diyenler sokağa çıkmalı derken son derece haklıydı.

Çözüme Evet diyenler sokağa çıktı, Gezi Direnişi boyunca da temel sloganları barış, çözüm ve özgürlüktü. Çözüme Evet diyenler yakında gene sokağa çıkacaklar.

Bu ülkenin gündeminin merkezi şimdilik kalıcı olarak çözüm sürecidir.Barışa ve çözüme evet, Şimdi görev Gezi Direnişçilerini, özgürlük isteyen yüzde 81'i barış ve çözüm için sokağa çıkarmaktır.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’