Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

El Kaide kışkırttı

 Başbakanın propaganda makinesine göre, halk yığınları kendiliğinden protestoya başlamaz.

O nedenle aralıksız olarak provokasyon ve kandırılan insanlardan söz ediyorlar.

“Dev-Sol” diyorlar, “İşçi Partisi” diyorlar.

Sonra başbakan, ülkesinde yüz binlerce insan sokaklara dökülmüş ve polislerin günlerce eve gitmeden biber gazı atmaktan bitkin düştüğü ülkesini, bir şey yokmuş gibi terk edip gittiği Kuzey Afrika’dan dönüyor.

Heybetli bir kitle kendisini karşılıyor.

Kimse, “bunları kim kışkırttı” diye sormuyor.

“Aralarında provokatörler var” demiyor.

Oysa, aynı kafayla yaklaşılsa, “aralarında El Kaide militanları var” demek mümkün.

Çünkü dilin kemiği olmadığını Erdoğan yanlısı medya kanıtlıyor bugünlerde…

Hatta biri vazife edinip Erdoğan’ı karşılayanların ağzını arasa, aralarında El Kaide’nin yaptıklarını haklı çıkarmaya çalışanlar da çıkabilir.

Ya da en azından, 11 Eylül’ün MOSSAD ajanları tarafından yapıldığını ve El Kaide’nin üzerine yıkılmaya çalışıldığını savunan birileri…

Fakat olaylara Gezi Parkı’ndan bakanların aklına bu tür bir iddia da bulunmak gelmiyor.

Gelmemesi de doğal.

Çünkü Erdoğan’ı protesto etmek için buluşan insanların ortak özelliği demokrasiye ve özgürlüklere duydukları saygı.

Onlar, kendi protesto hakları kadar, başkalarının da karşı protesto hakkı olmasını, demokrasinin gereği olarak, doğal karşılıyor.

 

Birilerinin sorumluluk alması gerek

 

Fakat işin bir başka yönü daha var.

Tüm ülkede Recep Tayyip Erdoğan’ı protesto edenler, “trafiği engelliyorlar” gerekçesiyle gazla boğulur, dayaktan geçirilir ve kemikleri kırılırken, “Erdoğan’ı yedirmemek” için sadece İstanbul’un atardamarı olan E-5 yolunu değil, ülkenin en büyük uluslararası havaalanının işlemesini de engelleyen kalabalığa “şöyle biraz kenara çekilin” demek bile kimsenin aklına gelmiyor.

“Ekmak parası için” günlerce uyumadan gaz bombası atmaya mecbur kaldıklarını “başbakanın başının belası” sosyal medyada defalarca açıklayan genç polis memurları, bu defa yolları başbakana ilan-ı aşk etmek için AKP tarafından toplanan yığınlar için açık tutmaya zorlanıyor.

Birkaç yıl önce, “bindirme kıtalar” vardı.

Erdoğan’ı karşılamaya gidenlerin ne farkı var?

Burada ciddi bir sorun var.

Erdoğan’ı destekleyen insanların toplanmasına, düşüncelerini açıklamalarına, tavırlarını açık etmelerine diyecek birşey yok.

Sorun hukuk devleti açısından var.

Hükümetin, ayrımcılık yaparak, devletin güvenlik güçlerini hükümeti oluşturan siyasi yapının hizmetine sunduğu görülüyor.

Oysa güvenlik güçlerinin, idari makamların, tarafsız kalma zorunluğu vardır.

Demokrasilerde bu kurala uyulmadığında, bu kural açık açık çiğnendiğinde, polis müdürlerinden başlayarak, içişleri bakanı ve nihai sorumlu olan başbakana kadar herkesin istifa etmesi gerekir.

Çünkü bunun demokratik haklarla ilgisi yoktur.

Buna verilen genel ad, “makamını kötüye kullanmak”tır ve koltukta oturanlar seçimle bile gelmiş olsa, onların istifasını gerektirir.

Sen kalk, protesto için yollara dökülenleri günlerce işkence boyutlarına varan bir şiddete maruz bırak, fakat protestolarla baş edemeyince aynı eylemleri yapan kendi adamlarının önüne kırmızı halı ser...

Bu demokratik rejime, hukuk düzenine tamamen terstir.

Devletin, savcıların, meclisin, medyanın, tabii demokrasiye zerre kadar saygıları varsa, işgal edilen makamını vatandaşların gözünün içine baka baka ve onlarla dalga geçercesine kötüye kullanan başbakanlardan, içişleri bakanlarından, idari amirlerden hesap sorma sorumluluğu vardır.

Bu yapılmazsa, işler demokrasi ve hukuk devleti açısından iyice kötüye gidecek demektir...

... ki Türkiye’yi bekleyen senaryonun da bu olduğu anlaşılıyor.

Yazık...

Hem de çok yazık.

Çünkü Türkiye’de gençlerin eski “korku düzeni”ni hiç tanımadan, bu denli korkusuzca gösteriler yapmasına olanak veren demokratik reformları yapan AKP hükümetidir.

O AKP hükümetini, ideolojik yaklaşımlarını paylaşmasa da demokrasi konusunda destekleyen ve bugün protestocular arasında yeralan gruplar ve insanlardır.

Şimdi o dönem kesinlikle sona eriyor.

 

Tarih ders alınca işe yarar

 

Erdoğan son yıllarda tarihe çok meraklı.

Ama o tarihten ders almaya meraklı değil.

Ülke vatandaşları arasında kendi malı kabul ettiği yüzde 50’nin hiçbir zaman sokağa dökülmediğini iddia ediyor.

Oysa mesela kendisinin Akıncılar’dan olduğu, 12 Eylül öncesinde çok kuvvetli olmasalar da Akıncılar’ın da sokaklara döküldüğünü gayet iyi biliyor.

Hem de hiç barışçı değillerdi.

Benim ve arkadaşlarımın üzerine bundan 30 yıl önce ellerinde çivili sopalar, zincirler, falçatalar ve demir çubuklarla, ağızlarında “Allah-u Ekber” çığlıklarıyla saldıran Akıncıları hiç unutmuyorum.

30 yıl öncesini beraber yaşadığımız bu insanların büyük kısmının da, ben ve o dönemin solcusu diğer arkadaşlarım gibi, yaşanan tarihten ders aldığı ortada.

AKP içindeki sağduyulu sesler bunu kanıtlıyor.

Bugün protestocular polise, polis de onlara o yıllardaki gibi kurşun yağdırmıyorsa, bu, karşılıklı olarak, bizlerin aldığı dersler sayesindedir.

Ama işte şimdi hükümet o ders alanların “büyük demokrasi uzlaşması”nı parçalamaya kalkışıyor.

Neden?

Koltuğunu korumak için.

Türkiye’de birçok insan bugün, “başbakan anlamıyor, olanları iyi okuyamıyor” diyor.

Oysa başbakan koltuğunda oturan kişi her şeyi tam da bizim anladığımız gibi anlıyor ama aynı sonuçları çıkarmıyor.

Çünkü aynı sonuçları çıkarır, özür diler ve politika tarzını değiştirmeye kalkarsa, onun sonu yok.

Bir tek Gezi Parkı değil, gaz bombaları değil, HES’ler, nükleer santrallar, alkol yasakları, ormanlık alanları yok eden yasalar, kendi hükümetinin önemli destekçisi olan Anadolu sermayesinin işletmelerinde sendikalaşmayı engelleyen düzenlemeler ve “yüzde 50’yi bulduktan sonra herşeyi istediğim gibi yaparım” düşüncesiyle zorla geçirdiği daha nice uygulama anında sorgulanır hale gelir.

Kürtlerle barış sürecinde bile torba yasalar gibi, torba barış yapılır ve içinden başkanlık sistemi çıkar diye endişelenen geniş halk kesimlerinin varlığı nedeniyle barış süreci de tehlikeye girebilir.

Gerçi artık halk barışı gerçekten istediği için bu gereksiz bir korkudur ve barış süreci her şeye rağmen sonuna kadar yürür ama başbakan o sonu göremez.

Erdoğan bir diktatör değil, evet, ama onların karşı karşıya kaldığı açmazla şimdi de o karşı karşıya.

Ya koltuğu kaybedecek ya da elindeki her silahı kullanarak, gitmemek için mücadele edecek.

Tercih onun.

Ama o mücadele hukuk devletine aykırı yöntemlerle yapılırsa, ülkenin geleceği için de, kendi geleceği için de hiç de hayırlı olmaz.

Bugünlere geleceğimiz daha 2011 seçiminden önce, Erdoğan’ın “Kürt sorunu kalmamıştır” açıklamasını yaptığı günlerde belli olmuştu.

Sadece idrak etmemiz uzun sürüyor.

Ama o yıllarda Taraf’ta yazdığımı tekrar ediyorum:

Artık bu hükümetin, bu haliyle, bu ülkeye yapabileceği en büyük katkı, seçimle giderek, seçim mekanizmasının, AKP iktidara gelmiş olduğu halde pürüzsüz işlediğini laik ve demokrat kesimlere de kanıtlaması olur.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’