KARA BEYAZ ADAM!
“Seni anlıyorum beyaz adam ama bu ‘kara beyaz adam’a ne oluyor?”
Milletimizi millet yapan değerlere düşman olanlar her zaman bellidir. Bunlar bazen sağcı bazen solcu bazen ateist bazen Kemalist bazen milliyetçibazen ulusalcı bazen Türkçü bazen Kürtçü bazen mason bazen fasonbazen komünist bazen de feminist olarak ve maalesef bazen de “din” ve“İslam” adına ortaya çıkabiliyorlar.
Bazen açık bazen kapalı biçimde düşmanlıklarını sürdürüyorlar. Bunları siyaset sahnesinde, gazete köşelerinde, ekranlarda her gün görebilirsiniz. Kin, nefret ve düşmanlıklarını kusabilmek için rahatlıkla her türlü yönteme başvurabiliyorlar.
Kimi zaman milleti karşılarına alıyor kimi zaman da milletin yanında görünüyorlar, gerektiğinde bütün değerlerimizi kullanabiliyorlar.
Tabii hepsini anlayabiliyoruz. Zira düşman düşmanlığını yapacaktır. Ama“din” adına “İslam” bu millete düşmanlık yapılmasını anlayabilmek mümkün değil!
Daha düne kadar din adına siyaset yapıyor göründükleri için din düşmanları tarafından kıyasıya eleştirilen yerden yere vurulan, iktidardan gönderilmek için her türlü gayri meşru yola başvurulan insanlar şimdi o amansız düşmanlarıyla birlikte kol kola bu milletin temsilcilerine hizmetkârlarına veryansın ediyorlar her türlü düşmanlığı yapabiliyor ve her türlü iftirayı atabiliyorlar.
Böylesi bir durumu anlamak da anlatmak da mümkün değil. İnsanlar siyasi hesaplarla kendilerine, konumlarına, inançlarına bu kadar ters düşebilirler mi yoksa bu şaşırdığımız durum bambaşka bir şey migerçekten anlayamıyoruz!
Bu durumu anlayabilmek için Rasim Özdenören’in “Yumurtayı Hangi Ucundan Kırmalı” isimli eserinde bahsettiği bir film sahnesini hatırlamak gerekiyor. Kitapta fazla ayrıntıya girmiyor ama ben o filmin adını hatırlayamazsam da o sahneyi çok iyi hatırlıyorum.
Film bir kovboy filmi ancak pek alışık olmadığımız, örneğine az rastlanan çok özel bir durum var. Beyaz kovboyların arasında bir tane de “zenci” kovboy var. Bilirsiniz bu tür filmlerde beyazlarla Kızılderililer arasında bitmek tükenmek bilmeyen bir mücadele olur.
Kızılderililerle beyazlar yine savaşıyorlar. Beyazlar Kızılderililerin vatanlarını, topraklarını işgal etmek istiyorlar. Beyazlar güçlü ve her türlü hileye ve şeytanlığa başvuruyorlar. Savaş sürüyor ve Kızılderililer daha fazla dayanamıyorlar ve savaşı kaybediyorlar.
Kızılderili kahraman savaşçı sonunda esir alınıyor ve bir direğe bağlanıyor.Ona türlü türlü işkenceler yapılıyor.
Kızılderili savaşçı çok onurlu. Kötülere, zalimlere boyun eğmiyor. Onun için“beyaz” demek, “kötülük” demek “zulüm” demek!
Beyaz kovboyların reisi bitkin ve perişan Kızılderili savaşçıya dönüyor ve diyor ki :
“Ne kadar direnirsen diren işte elimdesin, esirimsin, kölemsin kaybettiğini anla ve diz çök aman dile, yalvar, çizmelerimi öp seni bağışlayayım!”
Kızılderili kahraman hiç istifini bozmuyor, başını eğmiyor ve beyaz reise dönerek diyor ki:
“Seni anlıyorum beyaz adam! ‘Beyaz’ demek kötülük demek acı denmek!” Sen de kötüsün, sen de zalimsin, sen de şeytansın! Senin işin bizi topraklarımızdan sürmek, Kızılderili öldürmek, soyumuzu kurutmak. Senden zerre kadar şefkat, merhamet ve nezaket beklemiyorum ancak benim anlayamadığım, beni asıl yıkan başka bir şey!”
Sonra zenci kovboya dönerek diyor ki:
“Bu kara beyaz adama ne oluyor! O niçin bizim yanımızda değil! Niçin sizin yanınızda!
Siyasi hırsın nereye kadar gidebileceğini iyi biliyoruz. Bunun tarihteki en acı en çirkin en insanlık dışı örneği maalesef Kerbela vakasıdır. Siyaset, Kerbela’da sırf “Yönetim bizde olsun” “Bizim dediğimiz olsun!” diye peygamber soyunu tamamen kurutmak istemiştir.
Eğer şimdikilerin yaptıkları siyaset uğrunaysa anlaşılması hiç mümkün değil ama yine de anlamaya çalışıyoruz fakat bu seferki siyasetten de öte bir şey ama söylemeye dilimiz varmıyor!