‘Gözümüz aydın’
Gözümüz aydın, ‘değerli yalnızlığımız’ nihayete eriyor. Güdümlü füzelerin, lazer ışıklarının Şam semalarını aydınlatmasının eli kulağında. Müslüman sosu bol yeni ‘gönüllüler koalisyonu’ hazır ve nazır. Ortadoğu’da bataklıkları daha da genişletmekten öte ne işe yaradığı meçhul tarih, 10 yılda bir tekerrür etmekte. Tutulan yola mı, insan aklını zorlayan bu ‘hak edişe’ mi yanmalı!
Nedenlerle, nasıllarla derdi olanlar, 2,5 yıllık bu kanlı çatışmanın iki tarafından da bin bir yalanla karşılaştı; hakkı, adaleti, insanlığı sorgulatan... ABD Dışişleri Bakanı John Kerry ise hiç eveleyip gevelemedi. Colin Powell’ın BM tipi performansını sergilemedi. Açık konuştu. Şam’da kimyasal silah kullanıldığının ‘inkâr edilemeyeceğini’ söyledi, sorumlusunun Şam olduğunu ilan etti. BM raporlarına gerek olmadığını, kanıtlar bombalandığı için yapana bakmayacaklarını ekledi. TıpkıGeorge W. Bush gibi “Make no mistake” dedi, soru almadı, kararlılık beyan edip çıktı gitti. Suriye’nin “Şam’ın merkezine 5 km. öteye niye kimyasal silah atayım?” feryadı faydasız. ‘Kanıtlar var’, Esad ABD’nin sınırını ‘test etmek’ istemiş...
“Sadece kinleri besleyen pahalı, güç, bedelleri ağır müdahalelere girişmemeliyiz” demiş olan Nobel Barış Ödüllü Barack Obama, halkını savaşa hazırlamak için gizli dosyaları da açıklatıyor. Anketlere bakılsa Amerikalılar müdahaleyi istemiyor! Ama ‘kırmızı çizgileri’ aşılalı çok oldu. Şüpheleri olsa da ‘ahlaki mahcubiyeti’ büyük. BM Güvenlik Konseyi’ne ne hacet! Rus Dışişleri BakanıSergey Lavrov’un “Birileri Suriye ordusu vurulduğunda, savaş alanları rejim düşmanlarına kaldığında zafer gelecek sanıyorsa yanılıyor, iç savaş sürecek” sözleri tesirsiz. Suriye’nin ‘dış güçler saldırırsa kimyasal silah kullanılabileceği’ tehdidi de... İş zamanlamaya kaldı.
ABD’de füze bol. Şimdilik ‘sınırlı cezalandırıcı’ operasyon çantada. Esad, pes ettirilip devrilir yahut masaya oturtulursa ne âlâ. Bir taşla iki kuş, İran’a da ‘gerekli’ mesaj verilecek. Yoksa iş biraz yaş. Değil mi ki, Kerry’nin ardından Beyaz Saray sözcüsü Jay Carney, “Suriye’de askerî çözüm yok” dedi. Sahada ‘kafa kesip ciğer yiyenlerin’ eline düşmek, el Kaidecilerle kapışmak da var; bölgeye yayılabilecek yangın da.
Irak ve Afganistan maceralarından ABD’yi çıkartırken, derdi ekonomi ve Amerikan orta sınıfı olan Obama, müttefiklerine güveniyor. Genelkurmay Başkanı Martin Dempsey, gayet iyi izah etmiş: “Mesele taraf tutmak değil. Tuttuğumuz tarafın, dengeler lehlerine değiştiğinde kendisinin ve bizim çıkarlarımızı desteklemeye hazır olması.. Bu derin, uzun vadeli, çok yönlü ve şiddet yüklü bir çatışma. Esad düştükten sonra da sürecek. Sınırlı askeri seçeneklerin etkisini değerlendirmeliyiz. ABD gücü askerî dengeyi değiştirir. Ama bu çatışmayı yakıcılaştıran tarihî, etnik, dinî ve aşiret meselelerini çözemez.”
Yani ‘gönüllüler’ sağolsun. Bakmayın siz Batı’yı ‘çifte standartlarla’ suçlayanlara. Gereği yapılacak. O vakit bir not düşelim tarihe. ‘Taşeronları’, ‘tetikçileri’ hiç sevmez bu coğrafya. Bilinir ki taşeronlara iş verilir, hiçbir zaman kadrolu olmazlar! İç politikada, ekonomide daralmış bir hükümet, denize düşen yılana sarılır misali bir maceraya sürüklerken ülkeyi, bir an olsun düşünülmeli. Yoksa ‘yanlış hesaplar’ Bağdat’tan da, Şam’dan da dönüyor zaten, yitip giden insanlık pahasına!
Twitter: @ceydak