6—7 Eylül sendromu
Dünyada, her ülkenin tarihleri kirli sayfalarla doludur.
Birkaç örnek verecek olursak, mesela Amerika, ülkenin yerli halkını ( Kızılderilileri ) yok etmişlerdir. Rusya’da Stalin, kendine ve rejime muhalif yüz binlerce insanı bitirmiştir. İngiliz’ler, Fransız’lar Afrika’da insan katliamı yapmışlardır. En büyük insan kıyımını Almanya yapmıştır. 2. Dünya savaşı yıllarında Hitler, 11 Milyon Yahudi’yi akıl almaz yöntemlerle öldürtmüştür.
Yukarıda saydığım ülkelerden sadece Almanya, Hitlerin yaptığı insan katliamından dolayı, dünyadan özür dilemiştir. Daha da ileri giderek, Alman halkına ve dünya milletlerine ibret olsun diye,Yahudi’lerin yok edildikleri bölgeleri , utanç müzesi olarak korumaktadırlar.
Dünya devleri devletlerin tarihlerinde utanılacak sayfalar varda bizim tarihimiz çok mu temiz? Ne yazık ki bizim Cumhuriyet tarihimizde de utanılacak, bu güne kadar özür dilenmemiş olaylarımız olmuştur. Bir tanesini yıldönümü münasebeti ile sizinle paylaşayım.Bundan 58 yıl önce Menderes hükümetinin, Kıbrıs’a müdahale etmesi için, bir bahanelere ihtiyaçları vardı. Bunun için, uzun yıllardır ülkemizde yaşayan zengin Rum’lar biçilmiş kaftan idi.Bu işin kotarılması için, şimdiki Ergenekon benzeri yapılanma olan, özel harp dairesine görev verildi. Daha sonra üst düzey polis müdürlüğüne kadar yükselecek olan bir devlet görevlisine Selanik’teki Atatürk’ün evi bombalattırılır. Önceden kurgulanmış malum gazeteler, Atatük’ün evi bombalandı yaygarası koparttırılır, önceden örgütlenmiş, organize edilmiş, çapulcu güruhlara, gene önceden belirlenmiş İstanbul’daki kırmızı boya ile işaretlenmiş RUM evleri, işyerleri, ibadethaneleri polisin ve jandarmanın nezaretinde kontrolünde yağmalattırılır.Bu anlattığım olay, 1944 yılında İsmet İnönü hükümetinin azınlık ve RUM’lara yönelik başlatmış olduğu varlık vergisi ile sindirme girişiminin devamı niteliğindedir. Orduda uzun yıllar görev yapmış paşalarımızdan SABRİ YİRMİBEŞOĞLU, bu olayın çok başarılı bir devlet operasyonu olduğunu ballandıra ballandıra anlatmaktadır. Neticede canlarını kurtarabilen RUM’lar, doğup büyüdükleri Istanbul’u bütün mal varlıklarını bırakarak ülkelerini terk etme zorunda bırakılmıştır.
60 yıl önce 200 bin olan, bugün sayıları 2 binlerle ifade edilen RUM’lardan bu güne kadar özür dilenmedi. Özeleştiri yapmak, özür dilemek bir erdemdir, özür dilenmezse suç işleyen kişi veya devletin, suçu tekrar etme tehlikesi vardır. Suç, kirli çamaşıra benzer, uzun yıllar yıkanmazsa kokmağa başlar, daha fazla kokmadan çaresine bakmak lazım. Çok merak ediyorum, bu ülkede doğmuş, ülke vatandaşı olmuş RUM’ların, Laz’lardan, Çerkez’lerden, Abaza’lardan, Boşnak’lardan, Pomak’lardan, Arnavut’lar dan, Gürcü’lerden, Tatar’lardan Türkler’den ne farkları vardı ne suç işlemişlerdi, kusurları ne idi, vatan bilmiş ülkelerinden kovulacak kadar, yerleri yurtları, paraları gasp edilecek kadar ne yapmışlardı? Yoksa siz de bu güzel gökkuşağına, “Ne mozayiği, ulan” diyenlerdenmisiniz?
Saygılarımla.