Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Bölücülük bir hak mı

 Türkiye’de hak ve özgürlükleri, kavram ve terimleriyle yazıp çizmek, konuşup tartışmak devletin tekelindedir. 

Türkiye’de sorunları temelden tartışmak yasaktır, çözmeye çalışmak engelle karşılaşır.

Ama 12 Eylül cuntasının buluttan nem kapan hâlinden hallice görünen bugünkü iklimde hak ve özgürlükler, somutlanmazsa, temelden tartışılabilir.

Mesela, Kürtlerin kendi kaderini tayin hakkı vardır demeden, ulusların kendi kaderlerini tayin hakkı ilkesi evrensel ilkedir diyebilirsiniz. Faili belli odaklar mimler koysa da, fanatik ırkçı devletçilerin dışında kimse açıktan engel olmaz. Hatta kamuoyuna karşı, ‘tabi tabi, ne demek, Kürt hakları verilmelidir’, ‘demokrasinin yolu Diyarbakır’dan geçer’ bile diyebilir bazı ‘akıllı’ devlet yetkilileri. 

Ama özgürlük somutlanırsa, külahlar değişilir. O alan devlete aittir. Orası yasaktır. Yasak dendiyse, yasak, bir düşünce özgürlüğü kapsamında tutulmaz, terör sayılır. Türkiye’de bir hak savunucusunun her an bir ‘terörist’ olma ihtimali vardır. O alana giren, kavramlar gibi zinciri göze almıştır, mahpus bavulunu hazırda tutması gerekir.

Yasaklar beşikten itibaren bilinçlere, zihinlere yazılır. Öncesi sayılmazsa, 1000 yıllık devletin oluşturduğu zihniyetin hâkim karakteri devletçidir ve devlet yasakçıdır. Egemen zihniyette temel hak ve özgürlükler, devletin inayetindedir. Bürokrasi, medya, sosyal medya ve bilumum mantar çeper devletin doğal, dolaylı yasak organlarıdır, bu organların pratiği yasaktan tonlardır. 

En koyu yasak, temel hak ve özgürlükleredir. Temelden uzaklaştıkça renk açılır. 

Ve şu sıralar hem en yasak hem de en çok konuşulan Kürtlerin anadili. Anadili konuşmak merkeze yakın alandır ve serbesttir; eğitimi devlete ait alandır ve yasaktır. Medyada temel haklara yakın alanlarda tartışmak en bi demokratlık, adeta insan hakları, özgürlük ödülü almaya aday kabul edilir. Hele bir de, dindarı japone kollu giyinmeyi, ‘laik’i başörtü takmayı savunursa, demokratlığı kıyısından taşar. Kürtler, her konuda olduğu gibi anadili konusunda da ne kadar sosyolojik, psikolojik, diplomatik vb. ne bilgileri varsa ortaya döksün, devlete ve halka mumlarca ışık tutsun diye bunlardan boşuna bir şeyler bekler. Çünkü bunların seçimleri durdukları yere göredir ve dolayısıyla demokratlıkları yüzeyseldir. Mesela temel haklar tartışılmaz iade edilir diye söze başlarlar ama anadil temel hak değilmiş gibi tartışırlar. Bu en bi demokratlar, yasağa doğal uyum göstermenin bir yolunu kıvrakça bulur, temel hak anadili, “memleketi böler mi, bölmez mi?” başlığıyla tartışır; hiç biri, ”Kürtler haklarıyla Kürt’tür, Kürtler bir halksa, bir halkın tüm haklarına sahip olmalıdır. Hükümet kem küm etmemeli, hakları teslim etmelidir!” demez.

Özetle dedikleri, hak ve özgürlükler, evrensel kriterler temelli değil, devlet temellidir.

Ve fakat bu dememede bir zihni yapılanma ve imkânlardan olma hâli ve ihtimali var mıdır, önemsizdir, zira asıl geriletilmesi gereken devletin tutumu dillenmez, dolayısıyla aldıkları rodeo yoludur. 

Hadi bu en bi demokratlar tartışmaz da, onlara ‘liboş’ diye kurum kurum kurumlanan, solun tapusu kendinde sanan, ama artık utangaç milliyetçi kalmış muhafazakâr solcular, bu en bi demokrat ‘liboş’lar kadar bile tartışamaz. Dillerinden eksik etmediği ulusların kendi kaderlerini tayin hakkı ilkesi Kürtlere gelince 12 Eylül Anayasası’ndan beter bağlaçlara boğulur, çözüm öneremez, kurtuluşu devrime ertelemekte bulur.

Ama bakın Avrupa’da ne olur.

• “İspanya’ya 11 Eylül 1714’te dâhil olmuş Katalanlar (yedi milyon) bağımsızlık yanlısı; 11 Eylül 2012’de bir milyon Katalan bağımsızlık için yürüdü.”

• “İtalya’dan ayrılmak isteyen beş milyon civarında nüfuslu Veneto’da, Veneto Bağımsızlık Partisi ayrılmak için referandum kampanyasında.”

• “Birleşik Krallık’ta (İngiltere) altı milyon nüfuslu İskoçya halkı, 18 eylül 2014’de bölünmek için referandum yapacak.”

Avrupa’da hak haktır, birey birey, halk da halk. Bir halk ve birey hakkını kullanmak için devletin inayetine başvurmaz. Hakkını kullanır. Hiç kimse o pratik için, fanatik ırkçıların dışında, ‘ya sev, ya terk et’ demeyi, devletten kovmayı, herhangi bir ceza vermeyi aklına bile getirmez.

Tam bağımsızlık şu küreselleşmiş sermaye sisteminde zaten mümkün değildir; bir tür izolasyondur; küresel sistemle mücadele edecekler için temel insan hak ve özgürlüklerine bağlılık temel kriterdir.


Ayrı yaşamak da, yaşamayı savunmak da haktır, düşünce özgürlüğüdür.


Kendi kaderini tayin hakkı, isteğe bağlıdır, kayıtsız şartsız temel bir burjuva haktır. 

Temel haklara aykırı tutum haksızlıktır. 

E, o zaman bu en bi demokratlar ne diye temel bir hakkı, anadilde eğitim hakkını, ‘böler mi, bölmez mi’ diye fallar!
Haklar ve özgürlükler, ekmek mi, papatya mı?


[email protected]

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’