Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Doğu Akdeniz’in iki yakası...

 Bu çağda profaşistin sivili-askeri olmuyor. İster koyu hâki, ister türbe yeşili... Mesele niyette. Her dolabı çevirip, kan bile dökmek pahasına iktidarda kalmanın yolunu bulmak. Temelinde Doğu Akdeniz’in iki yakasında karşıt görüşü ezmenin her yolunu mubah sayan ‘zihniyet kalıpları’ olunca...

Birisi malum Mısır... ‘Sandık demokrasisini’ matah sanıp, toplumu kendi ideolojik tasavvuruna tabi kılmaya kalkışan, itiraz edenden sopayı eksik de etmeyen Müslüman Kardeşler’in yedi ay sonra darbeyle devrildiği, şimdilerde yeraltına itildiği memleket. Cunta hükümeti, ağustosta İhvan yandaşlarının gösterilerini kanla bastırdıktan sonra çareyi olağanüstü hâl’de bulmuştu. Şimdi OHAL’i kaldırıyorlar. Yerine toplanma ve gösteri özgürlüğü için bin dereden su getirtecek yasa eşliğinde! Gerekçe hazır, mevzubahis olan ülkenin istikrarı, sokağın sükûneti. Seçim takvimi de açıklandı ki, demokrasiye geçiş niyeti olsun. Bu zihniyetle sandık olsa ne yazar!

Toplanma ve gösteri özgürlüğü testinden sınıfta kalmış memleketimiz için ne aşina bir tablo! Üstelik bizde ‘postal vesayeti’ yokken... Misal hükümet destekçisi kalemşorlar Mısır’a ne derler? Geçen hafta içlerinden birisi “Demokratik sistemimiz henüz güçlü bir liderin garantisi olmadan yürüyebilecek hâlde değil” buyurdu! Bülent Arınç’ın düştüğü durum için yoruma bakın hele. Önüne gelene ‘Kemalist’, ‘darbeci’ etiketi yapıştırmak ‘ucuz’ iş elbette. Kendi zihniyet âleminle hesaplaşmak her babayiğidin harcı değil.

Biraz basit siyaset teorisi: İktidar vardır, bir de çeper destekçileri. İktidara değnek, destekçilere değnek ucu demek ‘cuk’ oturur. Değneğin bir ucu ‘Şark usulü organik aydın’, Türkçesi ile ‘koşulsuz iktidar destekçisi’ ama yumuşak yumuşak! Bir kısmı site de kurmuşlar şimdilerde, ismi pek hoş. Yukarıdaki ‘demokrasi güzellemesini’ yapan şahsiyet örneğin şöyle başlamış ilk yazıya: “Sitenin ismi bile insanda heyecan uyandırıyor. Serbestiyet... Bu grupta bir şeytan tüyü var. Çünkü tarzı var, samimiyeti var, cesareti var ve şıklığı var.” Liberalizmin Osmanlıcası’nı site adı yapıp bu kadar heyecanlanmak doğrusu biraz manik olmuş!

Kimisinin gözü CHP düşmanlığından körelmiş, bugüne dek pek hedef almadığı Mustafa SarıgülCHP’ye geçti ya, armudun sapından üzümün çöpüne vuruyor. Bu zat da askerin darbeciliğini hep ‘görmüş’, sivil özgürlük çığlıklarına pek körmüş! Bildik tarzda, ortanın altında bir eleştiri... Ama hamasetten çürümüş iktidara pek faydasız ‘sütun olmakta’ beis görülmez! İktidarın umurunda mı, değil. Kimin umurunda!

Olsa olsa ‘serbest atışçı’ olabilecek ‘muhafazakâr demokratlar’ şimdilik yedekte zaten. Değneğin öteki ucu yükselişte. Eskinin ‘meczup’ tayfası şu sıralar pek cakalı. Caka dediysem, beni gülmekten öldürmüştü internete düşen tanıtım görüntüleri... Baktılar olmuyor alelacele kaldırdılar. Zira bön bön bakan dört adam ve abuk sabuk konuşan bir başkası, milletin maskarası olmuştu. Şimdi de iddialı ‘Sancaktar’ dergileri için içlerinden bir uyanık çıkmış, “Mustafa Kemal’e öyle bir tavır alalım ki, bütün mahallemiz bizi sevsin” istemiş! Vermişler mahallenin en çapaçul gazetesine bir ilan. Çok zekice vallahi; “1881-1938... Sen olmasaydın da olurduk”... Beklenti belli, Kemalist teyzeleri delirtecek, gündeme gelecekler. Belki iktidardaki ağabeylerinden bazıları “Aferin” diyecek. ‘Kolay günün kahramanlığı’ böyle bir şey işte; iktidara daya sırtını, es üfür.

Değneğin iki ucuna bakmalı, ikisi de tiksinti uyandırıyorsa, sakat demektir Aslında anarşizm de, sosyalizm de, liberalizm de biraz böyledir de, bir ucu en azından kalbinizi ısıtır. Peki, bu ‘muhafazakâr demokrasi’ denen yalan dolan silsilesi? İki ucu da ‘insana özgü’ hisler uyandırıyor! ‘Armudun sapı, üzümün çöpü’ demeyen özgürlükçülere kalan kötü bir şaka: Kırk katır mı, kırk satır mı? Mısır’a bakıp cevap isterler bir de, “Ama ‘ama’ demek yok” diye! Mısır’da ‘katır’ sivil, ‘satır’ askerî.. Peki, ya bizde? Sivil mi sivil ‘ileri demokrasi’!



[email protected]

Twitter: @ceydak

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’