Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Başbakan 'paralel devlet'ten nasıl korunacak?

 Önce şu soruyu soralım: Kürtler nerede hata yaptı? 


Söz konusu olan devletle masaya oturmak, anlaşmaya çalışmak, savaşı müzakere düzleminde çözmek ise Kürt siyasi hareketi ve PKK nerede hata yaptı sorusunun cevabı, “Görünen o ki, hiçbir yerde” şeklinde verilebilir. 

Bunu şimdi daha iyi anlıyoruz. 

Hatırlayın: Oslo görüşmelerinin aleniyet kazandığı günleri. Sızdıranın PKK olduğundan çok emindi herkes. “PKK, AKP’yi zor durumda bırakarak elini yükseltmek istiyor” deniyordu… N’oldu şimdi? Cemaat-AKP kavgasıyla herkes kabul etti ki bu sızdırmayı PKK yapmamıştı. Yani müzakere masasının kuralları dışına çıkan o değildi. 

Bi düşünün: Türkiye’deki PKK’lilerin sınır dışına çekilme meselesini. Devletin 1997’de Öcalan’la görüşmeye başladığından beri ‘diyalog şartı’ olarak öne sürdüğü çekilme, Öcalan tarafından hep kabul edildi. 1 Eylül 1999’da Karayılan çekilme talimatı vermiş fakat tam o sırada devlet operasyon yaparak sözünü tutmamıştı. Yüzlerce kayıp… Bu acı hatıraya rağmen, son çözüm sürecinde, hiçbir hukuki güvence olmadan çekilme büyük ölçüde yapıldı. Verilen hiçbir söz yapılmasa da… Hükümet ileride kendini dahi zor durumda bırakmak pahasına, alaturka bir akılla, “Aman kâğıda hiçbir şey dökülmesin” dese de… Ne geri dönüş yasası ne hasta mahkûmlar ne TMK’da değişiklik gibi Kürt hareketini rahatlatacak hiçbir hukuki adım atmasa da… Süreç dediğimiz şey devam ediyor. Daha doğrusu bir yıldır kan akmıyor. 

Peki bu sıraladıklarımı düşünürseniz… Kanın akmamasının sebebi hükümetin süreci doğru yönetmesinden mi kaynaklanıyor, Kürt hareketinin sebatı ve zihnindeki stratejiden mi… Allahaşkına söyleyin. Anlaşmanın, konuşmanın bir ahlakı varsa, hangi taraf o ahlaka daha yakın durmaktadır? 

*** 
Kürt siyasi hareketinin her şeye rağmen masadan kalkmıyor olması, çok ama çok hassas bir dönemden geçtiğimizi, ilanihaye ‘her şeye rağmen’ diyeceğini garantilemiyor. Hele de BDP’li vekillerin tahliye edilmemesi gibi taşmaya 5 var olan bardağın kaidesini zorlayan gelişmeler oldukça. AYM Balbay’ın uzun tutukluluk ve vekil olması dolayısıyla tahliyesine karar verdiyse, tutuklu BDP’li vekiller için de içtihat niteliğindedir. Net. Fakat allem ve kallem… Bir güzel tahliye edilmiyorlar. Göz göre göre. BDP Eşbaşkan Yardımcısı Meral Danış Beştaş dün bana çok acıklı bir cümle kurdu: “Sana hukuki olarak açıkladım ama asıl mesele başka. Bu ülkede Kürtler ve Türkler eşit değildir. Kararın altındaki gerekçe bu.” 

Kürtlere bu cümleyi kurduran devlet aynı zamanda bir çözüm sürdürecek, öyle mi… Nasıl? 

Devlet demişken… Dün Aysel Tuğluk’un da bir kez daha gündeme getirdiği gibi ‘paralel devlet’ sorunsalımızı yeniden doğurduk, büyütüyoruz. Birçoklarına göre BDP’li vekillerin tahliye edilmemesi dahil süreci akamete uğratan adımlar hükümetin dışında bir güç tarafından atılıyor. Emniyet ve yargıdaki cemaat yapılanması kastediliyor. 

Öcalan dahil herkesin kendine göre bir paralel devlet tanımı ve başlığı var. O başlığın altına kimlerin girdiği zamanın ruhuna ve başlığı açana göre değişiyor. Fakat dershane kapatmayla su yüzüne çıkan cemaat-AKP kavgasında, belge savaşları olsun, bakan çocuklarını, TOKİ’cileri kapsayan yolsuzluk operasyonu olsun, AKP’nin daha çok köşeye sıkıştığı söylenebilir. Bana kalırsa bu sarmaldan çıkmanın hükümet açısından tek bir akıllıca yolu var: Her şeyi bir kenara bırakıp, vargücüyle çözüm sürecinin aksayan taraflarını düzeltmek, devrilmeye yüz tutmuş masayı yere çivilemek. Memleketini seven bir hükümetin yapması gereken zaten budur filan demeyeceğim. Geçiniz. Siyasi varlığını korumak, uluslararası meşruiyeti ve desteği yeniden kazanmak için gereken budur, diyeceğim. Ki anlaşılsın.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’