İtibarı irtikâp olandan istikrar mı çıkar
Çokbilmişimiz çoktur ya! Şimdi bir güruh diyor ki, “Türkiye’ye istikrar lazım. O da ancak AK Parti gibi yüzde 50 oy alan bir partiyle olur! Hem adamlar yeseler bile iş de yapıyorlar!”
Alın size Burhan Kuzu ve Recep Tayyip Erdoğan zihniyetinin sentezi, üzerine diğer bakanlardan tadımlık serpin! Hemen belirteyim; bir ülkede istikrar olabilmesi için o ülkedeki iktidarın saygı görmesi gerekir. Saygı görmek içinse belli evrensel standartlar... Mesela yüzde 70 ile iktidar olmuş olsa da bir partinin lideri, haftanın yedi günü bağırıp çağırır, kendisiyle hemfikir olmayanları aşağılamaya çalışır, her protestoya polisi saldırtırsa, o ülkede istikrar olmaz. Zira bazılarının sandığı gibi milletin en azından bir bölümü ‘biat’ etmek yerine “Yeter lan” der! Ne polisten korkar bir süre sonra, ne ölümden, mesele namus meselesi olur, nefret olur!
Kuzu’nun tarif ettiği demokrasi ancak koyunlara layıktır! Yani çoğunluğun azınlığa her istediğini cebir ve şiddet, olmadı yasama ve yürütme katakullileriyle empoze ettiği bir sistem... Ona en iyi ifadeyle ‘otoriter devlet’ denir ki, bunlar kleptokrasi ve nepokrasiyi de bolca kattıkları için asıl ‘çürümüş devlet’ demek icap eder. Zaten yargıyı da ‘maymuna çevirmişseniz’, o ülkede bırakın istikrarı, yarın öbür gün kimse celbe uyup mahkemeye gitmez, polisi iplemez! Vergisini ödemez, zira o çürük devletin itibarsız yöneticilerinin cukkalayacağını düşünür. Böyle bir hükümetin istikrar getirmesini beklemek, alenen enayiliktir!
Hele ki, o yüzde 50 diye yutturulmaya çalışılan çoğunluk, yüzde 10’luk seçim barajı, seçim sistemi ve katılım oranı sebebiyle aslen yüzde 30’lar civarıysa... Kaldı ki o destek de azalıyor, düşüş şimdilik yüzde 7 civarında! Yani bal gibi milletin üçte birinin ite kaka desteklediği bir iktidar tepemizdeki... Ve oyu düştükçe saldırganlaşıyor. Bundan mı istikrar bekliyorsunuz!
Çok bilmişlere “Bu kadar homo economicus isen biraz oku” demeli! Son 10 yılda merkez bankaları çılgın gibi para pompaladı da büyüdü gelişmekte olan piyasalar, hakkını yemeyelim AKP iktidarı süreci fena yönetmedi. Ama Türkiye gibi devasa potansiyeli olan bir ülkede mucize değil, olması gereken... Asıl beceri likidite çekilirken istikrarlı büyümeyi sağlamak değil midir? Hatırlayın teğet geçen krizde nasıl daralma yaşandığını sonra konuşun, o zaman kırılganlığı görmediniz, şimdi dolar uçarken görün! Bir de uçakla gelen destek Körfez dolarlarını ekleyin...
Korkunun ecele faydası yok, küresel ekonomi rövanşist işte! Şimdi gelişmiş piyasalar büyürken gelişmekte olanlar biraz seyredecek, sonra yine onlara sıra gelecek, tabii arada krizlerle... Sistem bu! Bu arada zaten ortada az para varken, böyle bir hükümetin yönettiği ülkeye yabancı yatırım da biraz zor gelecek!
Bir ülkede ‘Ali kıran baş kesen’ bir başbakan ve goygoycusu bir bakanlar kurulu olursa; parti ‘evet efendimci biatçılardan’ bir güruhsa, böyle bir ülkeye ancak muhabbet tellalları, uyuşturucu mafyası, beyaz yakalı üçkâğıtçılar ve terör örgütlerinin ağa babaları para akıtır. Böyle yabancı yatırımla kalkınmış bir ülke de yoktur!
İrtikâbı itibar sanan bir hükümetten istikrar bekleyen bu pek ‘ekonomi odaklı’ aydınımsılara bir sözüm var, “Hakarete başkaldırana kızacağınıza buyurun yatırımcı bulun istikrar sağlansın”. Zira millet üç kuruşa, her türlü hakarete boyun eğecek kadar namussuz değil. Onur diye bir şeyi paraya ikame edemiyorlar! Ne diyeceksiniz? “Susun oturun, paranızı çarpsınlar, üzerine hakaret etsinler, istikrar bozulmasın!” Bu mudur? Eğer buysa buna istikrar denmiyor, bal gibi irtikâp deniyor. Anlaşılan o ki, bu istikrar sakızını çiğneyenlerin bir bölümü de bu irtikâp çukurundan çöpleniyor. Kalanlara tavsiyem bol protein tüketmeleri, belki gri hücrelerden birkaçı harekete geçer, istikrarlı olmasa da biraz itibarlı bir düşünce yapısına kavuşurlar!
Twitter: @ceydak