Vay sizin dindarlığınıza' demeyecekler mi?
Siyasal İslam'a ne olacak' sorusunun cevabı ise daha büyük. Çandar'ın da anlatmaya çalıştığı gibi uluslararası boyutu var.
Gazeteci büyüklerim birkaç gündür malum kavgaya bakıp yorumluyorlar: Siyasal İslam çöktü!
Ertuğrul Özkök’e göre çatır çatır… Ne diyor: “Türkiye’den, sevgili vatanımızdan, derinlerden gelen şu gürültüye kulak verin. Bu ses, Türkiye’de siyasi İslam’ın çatır çatır çöküşünün sesidir.”
Ruşen Çakır diyor ki: “İslami hareket kendi büyüsünü kendi bozdu. Şu anda zaten her iki tarafa da fazlasıyla zarar vermiş olan bu savaşın orta ve uzun vadede sadece cemaat ile AKP değil genel olarak tüm İslami camia üzerinde olumsuz anlamda çok daha büyük ve kalıcı tahribatı olacağını öngörebiliriz.”
Cengiz Çandar’a göre ise siyasal İslam, ardından ağıt yakılası bir hale gelmiş olabilir: “Tayyip Erdoğan’ın başarısızlığı ve gerilemesi kendisi ve Türkiye’den de öteye anlamlar taşıyor. Acaba, ‘siyasal İslam’ın ‘sonu’na mı tanıklık ediyoruz. Acaba, ‘siyasal İslam’ uluslararası sistem bakımından kullanım süresini doldurmuş bir proje midir?”
* * *
“Siyasal İslam’ın sonu geldi” argümanına da tabii ki 2 aydır her tür rezalete verilen o tehlikeli ve komik cevaptan verildi. Marketin çikolata reyonunda çığlık çığlığa bağırıp yerlerde sürünen bir velet tavrıyla: “Hiç de bile bitmedi, hiç de bile sonu değil, sandığa bak sandığa, sandıkta AKP yine çok güçlü çıkacak, demek ki siyasal İslam bitmedi…”
Ne sandıkmış kardeşim, yapış yapış zift gibi her şeyi örtebilirmiş. Bu örtmeyi de ‘temize çekmek’, ‘aklanmak’ filan gibi adlandıranlar için yeniden söyleyeyim: Zift. Yapış yapış. Kara.
Yani… Evet, yine sandıktan Ak Parti birinci parti çıksın, silinmeyecek hafızalardan ayakkabı kutuları, Urla’daki villanın tuvaletindeki ‘bide’ler, Alo Fatih’ler, işadamı havuzları… Bir süreliğine daha örtülmüş olacak sadece. Ziftle.
“Siyasal İslam’a ne olacak” sorusunun cevabı ise daha büyük. Çandar’ın da anlatmaya çalıştığı gibi uluslararası boyutu var. Ben burada daha küçük bir soruyla başlayıp, daha harcıalem bir cevap peşindeyim açıkçası.
Şöyle anlatayım…
* * *
Bu kavganın bana kalırsa en büyük kaybedeni ‘dindar kimliği’dir.
Devletin malına villa diken, yetmez, o villanın taharet musluğuyla uğraşan…
Ayakkabı kutularıyla hakkı olmayan paraları zulalayan…
Tahayyül sınırlarımızı aşacAk Paraları cukkalayan…
Sevmediği haberi yapan editörü, muhabiri, sayfa sekreterini kovdurtan, yani ekmekle oynayan…
Yahut…
Yüzlerce insanın haksız yere hapis yatmasına sebep olan…
‘Din kardeşine’ karşı kasetli masetli pusu kuran, bu kasetli cephaneliği kullanmak için hin bir kurt gibi aylar aylarca bekleyen…
Gözlerinin beyazlarından ateş çıkarcasına beddua eden…
Düşmanına mesaj verdiği tv dizisine Peygamber’i çıkaran…
* * *
Bu çok dindar, ‘diyalog’ yanlısı, en temiz, en ahlaklı kimseleri görmüyor, anlamıyor mu halk?
“Vay sizin dindarlığınıza” demiyor mu? “Milletin içkisine, sevgilisiyle aynı bankta oturmasına, eteğine, dekoltesine karışırken siz neler yapmışsınız babalar” diye isyan etmiyor mu?
Görüyor, anlıyor ve diyor, emin olabilirsiniz. Bu durum sandıktan yahut siyasi İslam’ın çökmesinden öte bir durumdur.
Ak Parti bir seçim daha galip çıkabilir. Cemaat bir tur daha okullar açabilir, bürokrasiyi ele geçirebilir.
Veya sonuçta barışıp Maldivler’deki Ebu Eyyub El Ensari House’ta rüküş bir lüks içinde âbâd olabilirler.
Ama -meşhur lafta olduğu gibi-, onların fikirleri bir daha asla bu şekilde iktidar olamaz. Geçmiş olsun ve de çok şükür ya Rabbim.