Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Abdullah Gül etkeni

 Tüm değişik senaryolardan çıkan ana sonuç şu: Gül ve Erdoğan önümüzdeki dönemde de uyum içinde birlikte yürüyecekler.

Üç seçimle Türkiye’nin geleceğinin belirleneceği önümüzdeki bir buçuk yıllık dönemin önemli 'kilit aktörlerinden' birisi, hiç şüphesiz, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül.

17 Aralık krizi patlamadan önce de Gül’ün ağırlığı hissediliyordu. Tabii, 17 Aralık’tan itibaren Gül, daha tayin edici ve daha yakından takip edilen bir noktada. Cumhurbaşkanı Gül, gerilimin en yüksek seviyelere ulaştığı günlerde bile, sükûnetini koruyup uyarılarını 
yaparak, 'yön belirleyici' olabiliyor.

17 Aralık operasyonu sonrası, en çok, onun nasıl bir tutum alacağı merak konusuydu. Aslında, bu tarihten birkaç gün sonra gerçekleşen (Ahmet Kaya’ya da ödül verilen) törenden sonra, gazetecilere yaptığı açıklamada, tavrını açıkladı; "Paralel yapı olmaz. Kabul edilemez" anlamına gelen bir değerlendirmede bulundu.

Gelişmeler orada durmadı. Hükümet, elindeki gücü kullanarak, yargı ve polis içindeki 'paralel yapı'ya karşı değişik önlemler aldı. Bu önlemler sırasında, Cumhurbaşkanı’nın nasıl davranacağı, hep merak konusuydu. Önce, emniyet müdürlerinin atamalarını onayladı. Sıra HSYK değişikliğine geldiğinde, yeniden gözler ona çevrildi.

Cumhurbaşkanı’nın tavrı, ilk günden beri, aynı temel prensip üzerine kurulu. Bu prensibi şöyle özetlemek mümkün: "Hükümet, kendi bürokratlarını seçme hakkına ve yetkisine sahiptir. Çıkarılan kanunlara dair bazı küçük uyarılar ve tavsiyelerde bulunmak dışında, bir tercihim veya yönelimim söz konusu olamaz. Anlaşmazlık durumunda, meseleyi Anayasa Mahkemesi takdir eder."

Şurası bir gerçek: 'Erdoğan'sız bir Türkiye' noktasında; CHP, MHP ve Cemaat, ortak bir dil kullanıyor. Bu cephenin içinde, Gül’ü de görmek istiyorlar. Böyle beklentiler içinde olanlar, geçmişte de vardı. 'Buralardan' bir 'yol alınabilseydi', bugün çok farklı bir siyasi tablonun içinde olabilirdik. Sonuç olarak, 'Abdullah Gül’ün muhalefet cephesinin umutlarını boşa çıkardığını' söylemek mümkün. 
Gül’ün çizgisini, başından beri dikkatli ve mantıklı bir gözle izlemiş olanlar açısından, tablo zaten netti. 

Gül’ün çizgisinin her şeye rağmen farkında olan muhalefetin, 'Gül-Erdoğan arasında çıkabilecek bir gerilim'i, bir ihtimal olarak elde tutmayı tercih ettiğini de düşünebiliriz. Muhalefet cephesi, Gül’ü manevi baskı altına alarak, 'tutum değiştirmeye' zorlama çabalarından vazgeçmedi. Yer yer bazı psikolojik rüzgârlar yaratmış olsalar bile, Gül’ün asıl çizgisinde değişim olmadı. Gül üzerine 'spekülatif yatırımlar' yapanlar, 'muhalefet modeli'nin merkezine Gül’ü oturtmaya çalışanlar, umduklarını bulamadılar.

Üç seçimin sonuçlarının ne şekilde gerçekleşeceğine, kimin hangi koltuğa oturacağına dair, 'objektif' bir öngörüde bulunmak, hâlâ çok kolay değil. Erdoğan ve Gül’ün de kendi aralarında tam bir karara varabilmek için zamana ihtiyaçları var. 

30 Mart’tan sonra herkes yol haritasını biraz daha netleştirebilecek. O nedenle 'psikolojik savaş'ın ufkunda, ilk etapta, 30 Mart tarihini görüyoruz. Bütün siyasi güçler, ellerindeki tüm olanakları masaya yatırıyor, ses kayıtları birbirini izliyor. Mart ayında, 'doz'un iyice yükselmesi, ihtimal dahilinde.

Görünen o ki AK Parti hâlâ birinci parti konumunda. 2009 yerel seçimlerinde, AK Parti ile CHP arasında, %15.7’lik bir fark söz konusuydu. Bu 'marj'ın daralması, çok kolay değil. Aradaki oy farkının, 'en az yüzde on civarında' olduğundan söz ediliyor. AK Parti, kendisi açısından, çıtayı, 2009’daki %38.8 oranına endekslemiş durumda. Muhalefet ise "İktidar partisi yüzde 50 alamazsa başarısızlık sayılır" doğrultusunda ifadeler kullanıyor. Bu algı farkı da 'psikolojik savaş'ın bir boyutu.

Tabii bir başka nokta da AK Parti Tüzüğü'ndeki "3 seçim dönemi seçilen bir sonrasında aday olamaz" hükmü. Eğer gerilim bütün şiddetiyle sürer ve kapışma neticelenemezse, bu hükmün iptali mümkün. Böyle bir senaryoda, esas olarak, 'Tayyip Erdoğan ve Abdullah Gül’ün yerlerini koruması' öngörülebilir. Tüm değişik senaryolardan çıkan ana sonuç ise şu: Abdullah Gül ve Tayyip Erdoğan; büyük olasılıkla önümüzdeki siyasi dönemde de bir uyum içinde birlikte yürüyerek, 'belirleyici olmayı' sürdürebilecekler.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’