Kumar...
Erdoğan'dan kurtulmak isteyen blok, 'ne pahasına olursa olsun' havasında. Başbakan da hamlelerin, 'varlığını hedef aldığı' güdüsüyle sertleşiyor.
CHP Kadıköy belediye başkan adayı Aykurt Nuhoğlu ile dün bir grup gazeteci, sabah kahvaltısındaydık. Nuhoğlu’na Kadıköy’deki yaşama ilişkin, sorunlara ilişkin, kaygılarımızı dile getirirken, seçimi kazanma ihtimali yüksek olduğu için kendisine Kadıköy’ün geleceğine yönelik sorular sorduk.
Kurbağalıdere’deki kokudan, vapur iskelesi meydanının önündeki keşmekeşten sürekli yıkılıp yeniden yapılan binaların yol açtığı çevre sorunlarına kadar bir dizi meseleyi konuştuk. Nuhoğlu, bu sorulara, yönetim anlayışını değiştirerek, katılımcı yöntemlerle çözüm arayacaklarını ifade etti. Muhalefet içindeki en etkili kesim olan kadınların siyasette geri plana itildiklerine dikkat çekti: “Gezi’de yüzde 62 kadın katılımı vardı, siyasette yoklar. Bunun değişmesi gerekiyor.”
Genel seçim havası
CHP’ye yakın gazeteci meslektaşlarımdan birisine sordum: “İstanbul nasıl görünüyor?” “Yüzde 44 AKP, yüzde 41 CHP” cevabını verdi. Tabii ortak kaygı, seçim döneminde oluşan olağanüstü gerginlik.
Önceki gün toprağa verdiğimiz Berkin Elvan’ın cenazesi, haklı olarak, bir toplumsal öfkeye neden oldu. Polisin gaz bombası ile yaşamını yitiren çocuğumuz Berkin’in öldürülmesinin sorumluları ortaya çıkarılmadı.
Cenaze sonrası çıkan olaylarla birlikte yeni ve tehlikeli bir atmosfer oluştu. Okmeydanı'nda göstericilerle mahalleli arasında çıkan kavgada,
mahalleden bir gencin silahla vurularak öldürülmesi, siyasi tansiyonu iyice yükseltti.
Her siyasi kesim, kendi durduğu yerden ve kendi başarısı için, sürece katılıyor. Başka dönemlerde doğal karşılanacak bu manzara, bir yok etme kavgasına dönüştüğü için, öngörülmesi zor sonuçlar doğuruyor. Bazı 'muhalefet çevreleri'ne göre; hükümet, her şeyi, bilinçli olarak tırmandırıyor. Böylece, saflarını sıklaştırmayı amaçlıyor. Havayı bir yerel seçim havasından çıkarıp, bir genel seçim durumuna sokarak, arkasındaki desteği korumak istiyor.
Peki, hükümetin, gerçekten, bu atmosferden bir çıkarı olabilir mi? Her gerginlik, iktidarın olaylara hâkim olma imkânını zora sokuyor. Son günlerde yaşananlar, Türkiye’yi yönetilemez bir ortama sürüklüyor.
Böyle yok edici bir kavganın, siyasi hayatı daha da tahrip edeceği, mücadelenin düzeyinin şu an hayal bile etmemizin mümkün olmadığı noktalara doğru sürüklenebileceği açık. Bunlardan kaçınılabilir miydi, ne kadar kaçınılabilirdi? Emin değilim.
Kaset siyaseti
Kasetlerin belirleyici olabileceğini varsayan, bu şekilde hükümeti yıkmayı veya dizayn etmeyi amaçladığı anlaşılan 'proje', gündemin fay hattını oluşturma çabasından vazgeçmiş değil. 'Siyaset dışı yöntemler'in devreye sokulması; hükümeti ve Başbakan’ı, demokratik alanı daraltan, hayatımızı zorlaştıran adımlara zorluyor. Alelacele yasalar çıkartılıyor, bürokrasi hallaç pamuğu gibi atılıyor. AKP açısından, 'kendini koruma refleksi', öne geçmiş gibi görünüyor. Muhalefet ise belli ki kasetlerin yarattığı, yaratabileceği ortamı, bir imkân olarak görüyor, bu anormal süreçten medet umuyor.
Şehirlere, yaşadığımız çevreye ilişkin sorunlar, bu şekilde, ikinci plana iniyor. Yerel yönetimler tartışılmıyor.
Çok az zaman kalmasına rağmen, siyaseti, siyaset dışı yollarla düzenlemeye çalışan taraf, son kozlarını masaya henüz sürmediğini ima ediyor. Bu kozların, 'normallik çerçevesinde' kozlar olmadığı, olmayacağı da ortada.
Ne yapıp yapıp, bu hükümetten, Erdoğan’dan kurtulmak isteyen blok, 'ne pahasına olursa olsun' havasında. Hükümet ve Başbakan da hamlelerin, 'kendi varlığını hedef aldığı' temel güdüsüyle, sertleşiyor.
Kurallar ihlal ediliyor, her türden silah ve imkâna başvuruluyor. 'Bel altı vuruşlar', bir süre öncesine dek tasavvur bile edilemeyecek bir ölçüde sıradanlaşıyor.
Tırmanışı hızlanan kumar, bir kırılma noktasına doğru sürükleniyor.
Akıl ve izanın yok olduğu günler yaşıyoruz.