Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Öfke, çaresizlik, kamplaşma

 Düne kadar aynı noktalarda buluşabilenler, şimdi 'düşman kamplar'ın en uç noktasına kadar sürüklenmiş durumda.

Birbirimizi anlamakta, birbirimize dokunmakta, belki de hiçbir dönemde, bu kadar zorlanmamıştık. Düne kadar, yakın şeyler söyleyen, aşağı yukarı aynı noktalarda buluşabilen insanlar, şimdi “düşman kamplar”ın en uç noktasına kadar sürüklenmiş durumdalar. 
Muhalefetin öfke ve kaybetmişliğinin çaresizliği bir yanda; “Ben bilirim, ben yaparım” diyen iktidarın, “otoriterlik”te her gün yeni bir rekora imza atan “dil”i, öte yanda. 

“Artık sen öldün” türü bir dilin egemen olduğu bir süreçten söz edebiliriz. Öyle yazılar yazılıyor, öyle konuşmalar yapılıyor ki; yazanın da, okuyanın da, gelişmeleri normal bir ruh haliyle algılıyor olabileceği ihtimalinden söz edemiyoruz.

Başbakanın dışlayıcı, ötekileştirici dili; karşı taraftaki öfkeyi ve sertliği, elbette tırmandırıyor. Muhalefetteki öfkenin temelindeki “gerçekliğe” baktığımız zaman; yalnızca öfkeyle, yalnızca kırgınlık duygusuyla açıklanamayacak, “manipülatif bir arka plan”ı ve “çokkatmanlı bir psikoloji”yi farkedebiliyoruz. 

Halil Berktay’ın serbestiyet.com sitesinde, “İçimden geldiği gibi” başlıklı yazısı, benim de ruh halimi yansıttığı için, paylaşmak istedim: 
“ [22 Mart 2014] Hayli tuhaf bir ülkede, hayli tuhaf günlerde yaşıyoruz. İnsanın azıcık doğru bir yer bulup durması çok zorlaştı. Bir yanda, sadece AKP ve RTE nefretiyle yaşayan; şu seçim kampanyası boyunca önlerine hazır vaziyette servis edilen “yolsuzluk operasyonu” dışında işleyecek bir konu, söyleyecek başka şeyler bulamayan (çünkü kendilerine ait bir vizyondan yoksun); ez kaza hükümeti devirmeyi başarsa bunun altından ne çıkacağını, kime yarayacağını, daha iyi mi kötü mü olacağını zerrece düşünmeden her fırsatta sokağa dökülüp polisle çatışmaya giden kahrolsuncu, eylem fetişisti bir muhalefet.

Diğer yanda, meşru hükümetin meşru başbakanı — ayranıyla, kürtajıyla, dört çocuk vaazlarıyla, kızlı erkekli öğrenci evleriyle, çirkin mi çirkin Haliç ve adı Alevilere inat konmuş Yavuz Selim köprüleriyle herkesi hasta ettiği Gezi öncesi günler gibi, partisinin hem de pek bir oy kaybı yaşamadan kazanması kaçınılmaz gözüken ara seçimlere beş on gün kala, kâh Berkin’i aşağılaması kâh twitter’ı kapatmasıyla gene duygusuz ve duyarsız bir çam devirme krizine yakalandığı; sanki gerilimi büsbütün arttırmaya ve şahsına duyulan tepkileri iyice çığrından çıkarmaya çalıştığı izlenimini veren mağrur ve muktedir bir politikacı. Her seferinde daha büyük bir öfkeyle bağırıp çağıran; karşılığında, hep daha öfkeli, daha kavgacı militanlıklara zemin hazırlayan.

Hayır, bu bir tehdit değil, sadece ampirik bir saptama. Ama biliyorum, son günlerde bunu örtük bir tehdit gibi dillendirenler de var. Erdoğan’ın politikayı bırakması ve çekip gitmesi gerektiğini; tabii bunun tercihan barışçı yoldan gerçekleşmesini umduklarını ama çok inat ederse işlerin başka bir mecraya da dökülebileceğini, biraz yanar döner bir tarzda, aslında aba altından sopa gösterircesine, ama sinsi darbecilikleri yüzlerine vurulduğu anda geri çekilip objektif gözlemcilik havalarına girecek şekilde savunanlar. (...)

Dün akşam ve bu sabah, önce twitter olayıyla sinirlendim; ardından, AKP’nin İzmir mitingi hakkında ‘laik cephe’den yazılanlarla. Bana kafaları ve ruhlarının karanlığını yeniden hatırlattılar.” 

Hopa’da Yılmaz Topaloğlu 

Ülkemizin çok renkli, çok kültürlü kentlerinden birisi Hopa. Kentin sosyalist eski belediye başkanı Yılmaz Topaloğlu, bu seçimde HDP adayı. Kampanyasını yüz yüze görüşme yöntemiyle sürdürüyor, yerel halkın anadilleri olan Lazca, Hemşince, Gürcüce’yi kullanıyor. Lazca broşürleri, yoğun ilgi görüyor. Hopa’da, yerel seçim yarışması, bütün partilerin katıldığı barışçı bir ortam içinde sürüyor.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’