Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Orman yapan doktor Mahsun Kırtaş

 Siyasi mücadelede barışçıydı. Siyasette şiddetin hep karşısında durdu. Kararlı ve tutarlı bir insan hakları savunucusuydu.

Rahmetli annem, yıllar önce Tarsus’ta bir kalp çarpıntısı geçirmişti. Ona kim nasıl yardım edebilirdi? Aklıma hemen Mahsun geldi. Telefona sarılıp durumu haber verdim. “Merak etme Oral” dedi. 

Mahsun, her yere yetişen, her derdi olanın yardımına koşan, yüce gönüllü adamdı. Mersin’den atlayıp Tarsus’a gitti. Annemi aldı muayene ettirdi. Her adımda da bana telefon edip bilgi verdi. 

Yalnızca tanıdıklarına, yakınlarına böyle davranmazdı. Örneği az kalmış, kumaşı sağlam insanlardan birisiydi. Derdi olan onu bulurdu. O da derdi olanı. Ayrım gözetmezdi.O kadar çok insan üzerinde emeği ve yardımı vardı ki... 

Mahsun’u, İstanbul’da geçirdiği bir beyin kanaması sonucu önceki gün kaybettik. Onu dün Muş’un Malazgirt ilçesinde toprağa verdik. Eşi Zehra, “Mahsun’un ulu ve yüce bir gönlü vardı. İnsanlara hiç bitmeyen bir sevgisi vardı” diye anlattı onu. 

Mahsun Kırtaş, 1948 yılında Muş’un Malazgirt ilçesinde doğmuştu. Kürt’tü. Türk milliyetçiliğine de, Kürt milliyetçiliğine de, her türlü milliyetçiliğe de karşıydı. Çok renkliliğin ve çok kültürlülüğün savunucusuydu. 

68’liydi. Tıp Fakültesini Erzurum Atatürk Üniversitesinde okumuş, göz uzmanlığını ise Diyarbakır Dicle Üniversitesinde tamamlamıştı. Uzun yıllar Mersin’de göz doktorluğu yaptı. 

68’liler Vakfı’nın Mersin şubesini kuranlar arasındaydı. Uzun yıllar da başkanlığında bulundu. Büyük ölçüde onun gayretleriyle Mersin 68’lileri, siyaseten milliyetçiliğin ve devletçiliğin dümen suyuna girmediler. Bir süre 68’liler Vakfı’nın merkeziyle anlaşmazlığa düştüler. Bu yüzden onlar Mersin 68’liler Derneği’ni kurdular. 

Dr. Mahsun Kırtaş’ın kararlı ve tutarlı duruşu, Mersinli 68’lileri farklı bir noktada tuttu. 1995 yılında onun ve arkadaşlarının ısrarlı çabalarıyla, bu gün Mersinliler için bir gurur kaynağı olan; 200 dönümlük bir alanda, içinde 20 bin ağaç bulunan “68’liler Barış ve Kardeşlik Ormanı”  oluşturuldu. Bu orman oluşturulurken, Mahsun duygularını “Fidanlarımız barışa kök salsın” diyerek dile getirmişti. 

Komünist ağaç, ülkücü ağaç 
Yakın arkadaşlarından, kendisi gibi Muşlu olan ve Mersin’de doktorluk yapan Cüneyt Bozkut, 68’liler Ormanı konusunda Mahsun’dan bir anı anlattı: “Biz Orman için yeri, dönemin CHP’li Belediye Başkanı Okan Merzeci’den almıştık. Ülkücüler, bunu duyunca Başkan Merzeci’ye gidip, ‘Neden komünistlere orman verdiniz’ diye serzenişte bulunmuşlar. Başkan da bu şikayeti Mahsun’a söylemiş. Mahsun’un cevabı şöyle olmuş: “Bizim diktiğimiz ağaçlar komünist ağaç olacağına göre, onlar da ülkücü ağaçlar dikip yetiştirsinler.’ Hepimiz katılarak gülmüştük.” 

Mersin’e gittiğimde onunla buluşur, “68’liler Ormanı”nı gezer, son yapılanları ondan dinler ve eski arkadaşlarımızı anardık. Mahsun, siyasi mücadelede barışçıydı. Siyasette şiddetin hep karşısında durdu. Kararlı ve tutarlı bir insan hakları savunucusuydu. 

Mahsun’un başını çektiği örgütlenme sayesinde Mersin’de birçok etkinlik gerçekleştirildi. Mahir Çayan ve 9 arkadaşının Kızıldere’de Kontrgerilla tarafından öldürüldüğü 30 Mart 1972, Denizlerin idam edildiği 6 Mayıs 1972, İbrahim Kaypakkaya’nın Diyarbakır cezaevinde öldürüldüğü 18 Mayıs 1973 tarihleri 68 kuşağının acılı anlarındandır. Mersin’de her 6 Mayıs’ın haftasında toplantılar yapıldı, “68’liler ormanı” içinde gösteriler düzenlendi. Bu etkinlikler neredeyse 20 yıla yakın bir zamandır aralıksız olarak sürdürülüyor. 

Mersinli 68’liler, barış ormanında her yıl arkadaşlarını anarlar... Bu ormana her bir devrimcinin adına fidan dikme geleneğini başlatan da Mahsun ve arkadaşlarıdır. 

Mahsun bir idealist genç olarak ayrıldığı kasabasını da hiç unutmadı. Bir dönem siyaset yapmak amacıyla Muş’a yerleşti, sonra yeniden Mersin’e döndü. 

Şimdi artık çok sevdiği Malazgirt toprağında. Onu, özlemle, kardeşlikle anacağız.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’