Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Teşekkürler Arda Turan

 Şampiyonlar Ligi'nde oynanan yarı final maçlarının ardından Real Madrid ve Atletico Madrid eşleşmesi her sene olduğu gibi bu sende çoğu futbolsever için büyük bir heyecanla beklenir oldu. Ancak bu sene bu bekleyişte Türk insanı olarak bizde fazlasıyla yer alıyoruz. Çünkü bu sefer içimizden biri , 10 yıl öncesinde kale arkasında top toplayan, Hagi'nin attığı golden sonra ellerini havaya kaldıran o küçük çocuk büyüdü ve  bu mücadelede yer alacak. Daha önceden de "bizim çocuklardan" Emre Can, Yıldıray veya Nuri gibi oyuncular bu aşamayı görmüş olsa dahi, hatta içlerinde bu aşamada ter dökmüş olanlar olsa dahi bize bu heyecanı tam anlamıyla verememişti. Bizim için maçta onların isimleri oynadıkları takımlarının önlerine geçememişti. Bunun nedeni ise direk olarak içimizden çıkmamalarıydı büyük ihtimalle. Ama Arda öyle değildi en içinizdendi. Bayrampaşa sokaklarında top oynamış, Galatasaray altyapısına gelmiş, burada yetişmiş ve buradan Avrupa'ya kanat açmıştı. Baştan aşağı bizdendi , Türk'tü. Nuri olsun Yıldıray olsun diğer gurbetçiler olsun onlarda tabiki Türk oğlu Türk'tü ancak demek istediğim şeyi geçenlerde yapılan bir röportajda Nuri tam olarak özetlemişti. "Ben %60 Alman %40 Türk'üm". İşte bu yüzden bize şuanki heyecanımızı verememişti onlar.

          Yukarıda devamlı  bu heyecan deyip durdum. Bahsettiğim bir heyecan vardı.  Eğer içinizden "ne heyecanı , ben hissetmedim" diyorsanız , izin verin Türkiye'de yaşanan "bu heyecanı"n ne olduğunu şahit olduğum manzara ile anlatayım. Yarı Final rövanş maçını , kanalın şifreli olması sebebi ile izlemek için bir kafenin yolunu tutmuştum. Girdiğimde kafede hatrı sayılır bi kalabalık da vardı. Herkes TV'ye odaklanmış dikkatli gözlerle maçı takip ediyordu. Klasik bir Türk özelliği olan Tv başından oyuncuları yönlendirme huyunu yine gösteriyordu izleyenler. Atletico'yu adeta taktik bombardımanına tutyordu. Ancak gelen bir Chelsea golüyle dikkatli bakışlar bir anda tedirgin bakışlara , verilen taktikler yerini sessizliğe bırakmıştı. İlk yarının sonunda gelen bir Atletico golü ise  birden herkesi bir sevinç yumağına çevirmişti. Ardından ikinci yarıda gelen 2. golle beraber artan mutluluk , Arda'nın golüyle tavan yapmıştı. Ben dahil bazı kişilerde  atılan bu golle havalara sıçramıştı.  Ben hiçbir zaman bu yaşanan olaya yabancı takım maçlarında şahit olmamıştım. Sanki Fenerbahçe, Galatasaray yada Beşiktaş çıkmışcasına bir çoşku söz konusuydu adeta. Bu coşkunun devamında Sosyal medyada yaşanan sevince ise hiç değinmiyorum bile. 

          İşte bu heyecandı benim kastediğim.  Bize bu coşkuyu yaşatan,  belki o zaman ülkeden yapılan onca eleştirileriyle kalbi kırık ayrılan "El Turco" ya bu yüzden sonsuz teşekkür ediyorum. Bu yazıyıda bu nedenle kaleme alıyorum. İnşallah bundan sonraki yazıda da Şampiyonluğuyla ilgili birkaç şey yazmak nasip olur. Allah bu mutluluğu yaşamayı, bu heyecanı yaşamayı ve heleki böyle ülke futbolunun çalkantılı ve boğucu olduğu dönemlerde  bu zevki tatmayı tüm Türk halkına , bayrağımızı dalgalandırmayı ve kupayı kaldırmayı da Arda Turan'a nasip eder. 

Twitter : @furkanakbal

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’