Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Gazeteciler ona haddini bildirmiş olsaydı...

 Utanarak izledim. Fakat burada o kişinin gazetecileri azarlama cesaretini nereden bulduğunu da sorgulamalıyız.

Soma’daki büyük acıdan çıkarılacak dersleri hayat müfredatına yaymalı, birkaç nesil okutmalı. 

Her şeyi konuşmalıyız: Genelde iş ve işçi güvenliğindeki geri kalmışlığımızı, bunun insaniyet namına bir zihniyet ve politika meselesi olduğunu, neoliberalizmin vatandaş için sosyal maliyetlerini, emeğin ve sendikaların düşürüldüğü kör kuyuyu… Her şeyi… 

Bunların dışında bir de iletişim meselesi var. Yine devletin vatandaşını adam yerine koymamasından ileri gelen bir mesele bu. Devlet, vatandaşıyla sağlıklı ve onurlu bir iletişim ilişkisi içine girmiyor. Soma faciasında bir kez daha gördük ki, bilgi vermekten imtina ediyor, geciktiriyor, çarpıtıyor, doğruyu söylemediği izlenimi yaratıyor ve –hayrettir- bu izlenimden bir gram rahatsızlık duymuyor. 

İletişim rezaletinin birinci ayağı, alışık olduğumuz üzere devlet, ikinci ayak ise işin profesyoneli tarafından dikildi. Soma Holding’in meşum olayın üstünden 4 gün geçtikten sonra düzenlediği basın toplantısında alçak, acımasız ve ahlaksız onlarca şey arasında bir PR insanının tavrını es geçmemeliyiz. Evet, bu konuyu da konuşmalıyız çünkü bu sadece bir holdingin iletişiminin kötü yapılması işi değildir. Yanlış kurulmuş ilişkiler ve 'soğuk savaş' döneminden kalma sapkın iletişim yöntemlerinin hâlâ kullanılıyor olması sonucunda bir halkın bilgiden ve şeffaflıktan uzaklaştırılmasıyla ilgilidir. 

Öncelikle hatırlayalım… Soma Holding’in iletişimini üstlenen hanımefendi belli ki müşterisine ‘gerçekleri açık ve anlaşılır biçimde’ anlatması gerektiğini belirtmemiş olacak ki gerçeklere ulaşmak için Çin Seddi kadar anıtsal yalanların üstünden atlanması gerekti. 

Bu da yetmedi. Hanımefendi ısrarla soru soran gazetecileri azarlamaya başladı. 

Ne hakla? Ve de bu ne cüret? 

Cüretin sebebi bu PR şirketinin AK Parti’nin çeşitli faaliyetleri için de çalışıyor olması ya da AK Parti’nin reklam ajansıyla yakın ilişkisi değildi. 

Hayır, sadece "Sırtımı güçlü iktidara yasladım" rahatlığından öte bir şey var. 

Ne olduğunu anlatmadan önce bu halkla ilişkilerci ile ilgili iletişim camiasının verdiği tepkiye bakalım. Pazartesi günü İDA (İletişim Danışmanlığı Şirketler Birliği) bir açıklama yayımladı. Özeti: “…Düzenlenen basın toplantısının tam anlamıyla raydan çıkmasında birinci derecede sorumlu Soma Holding’in PR şirketidir. İletişim danışmanı veya basın ve halkla ilişkiler şirketinin böylesine büyük bir kriz ortamında, soğukkanlılığını kaybedip, 'müşterisi' ile gazeteciler arasında koruması gereken mesafeyi bir kenara koyup, azarlar bir üslup ile gazetecileri yönlendirmeye çalışması kabul edilemez bir durumdur.” 

İletişim sektörünün duayenlerinden Sibel Asna’yı arayıp ne düşündüğünü sordum: “Bu devirde artık iletişimciler halkın doğru bilgi kaynağı olma görevini üstlenmek zorunda. Devletlerden ümidi kestik. Şeffaflığı bizler sağlayacağız. Bunun için mesleğimiz içinde bir etik kodu olmalı, basın toplantısını yöneten kişide bunun yüzde biri olmadığı çok açıktı. Utanarak izledim. Fakat burada o kişinin gazetecileri azarlama cesaretini nereden bulduğunu da sorgulamalıyız. Eğer zamanında bir gazeteci ona haddini bildirseydi, böyle feci bir basın toplantısıyla karşılaşmazdık. Ama belli ki karşısına ‘yemeğe çıkar, istediğini yazdır’ türünden gazeteciler çıkmış. İletişimcinin utanç verici halini tartışırken, bu türden gazeteciler olduğunu ve yanlış ilişkilerin bu sayede kurulduğunu unutmayalım.” 

Aynen öyle. Biz gazeteciler mesleğimizin doğru yapıldığında ne kadar güçlü bir değiştirme gücü olduğunu unutuyoruz. Unutunca da bir gün Başbakan’dan azar işitiyoruz, ertesi gün kirli bir şirketin PR’cısına kadar düşüyoruz. Sebebini anlamak için daireyi görmek lazım. Evet burada bir daire var. Tam bu noktadan, yani halkın haber alma özgürlüğünden ya da gazeteciliğin geldiği noktadan yazının başına, yani çürüyen sendikalara dönebiliriz.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’