Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

'Cumhurbaşkanı profili' açısından İhsanoğlu

 Ekmeleddin İhsanoğlu ismi, AKP çevrelerinde sevinç ve mutluluk yerine, tedirginliğe ve asabiyete yol açtı.

Sanırım parlamentoda temsil edilen en büyük iki muhalefet partisinin Türkiye’nin ilk 'cumhurbaşkanı ortak adayı' hakkında görüş belirten ilk kişi ben oldum. 

Kemal Kılıçdaroğlu-Devlet Bahçeli ortak basın açıklaması yapıldığı sırada CNN Türk ekranında Irak’taki gelişmeler hakkında konuşuyordum. Canlı yayın iki muhalefet liderine bağlandı. Ekmeleddin İhsanoğlu’nun adı 'çatı adayı' olarak telaffuz edildi. Sonrasında da doğal olarak bana sorulan ilk soru "Ne diyorsunuz?" oldu. 

Ekmeleddin İhsanoğlu ismini cumhurbaşkanı adayı olarak hiç aklıma getirmemiştim doğrusu. Hızla zihnimi yalayan ilk düşünce, CHP ile MHP adına 'akıllı' bir tercih olduğu oldu. Hemen ardından, Tayyip Erdoğan’ın 'Batı dünyası'nın tüm değer sistemleriyle palamarı çözmüş olduğundan ve Batı dünyasının kendisini Türkiye’deki muhatabı olarak görmeyi artık tercih etmediği bilgisinden hareket ederek ve Ekmeleddin İhsanoğlu’nun gayet iyi bildiğim 'kariyer özellikleri'ni dikkate alarak "Böyle bir tercih ile Türkiye kendisini Ortadoğulu bir İslam ülkesi olarak tescil ettirmiş görünüyor" mealinde bir söz sarf ettim. 

Ekmeleddin İhsanoğlu’nun hem 'akademik' açıdan ve hem de 'İslam coğrafyası diplomasisi' için bir 'değer' olduğunu, ayrıca kişisel özellikleri bakımından 'son derece zarif' bir insan olduğunu eklemeyi de ihmal etmedim. 

Aniden zihnimden 'Çankaya Köşkü’nde' yabancı konuklarını karşılayan ve dış ülkelere Türkiye’yi temsilen giden Ekmeleddin İhsanoğlu görüntüsü geçti. Alışılmış türden ve bazıları için aranan 'cumhurbaşkanı tipi' için hayli 'yakışan' bir profil çizdiğini fark ettim. 

Ekmeleddin İhsanoğlu’nu 1970’lerin sonlarından beri, İslam Konferansı Örgütü’nün toplantılarına gidip geldiğim ve IRCICA’yı (İslam Tarih, Kültür ve Sanat Merkezi) İKÖ’nün en verimli ve iyi çalışan kurumu haline getirdiği yıllar öncesinden tanırım. İrfan sahibidir ve insani nitelikleri için ancak 'saygıdeğer' sözcüğü kullanılabilir. Edepli bir insandır. Bu günlerde siyasette 'fıkdan'ı olan bir özellik bu. 

Mükemmel Arapçasının yanı sıra son derece iyi bir İngilizce, Almanca da dahil dört yabancı dil bilir. İstiklal Marşı şairi Mehmet Akif’in can yoldaşlığını yapan, onunla birlikte sürgünü seçmiş bir babanın çocuğu olduğu için Kahire doğumlu olan İhsanoğlu’nun, Doğu-Batı dillerine ve iki kültüre vukufiyeti ile Türkçeyi en kaba ve argo haliyle bilmekten gayrı herhangi bir dile ve kültüre hâkimiyeti olmayan ama 'belagat ustası' bir cumhurbaşkanı tipinden daha uygun olabileceğini de aklımdan geçirmedim değil. 
Seçilebilir mi? 

Onu bilmiyordum. Şu anda da bilmiyorum. Ekranda, bu sorunun cevabının MHP’den ziyade CHP’nin seçmen tabanına ve bu arada Alevi seçmen kitlesini Ekmeleddin İhsanoğlu ismi çevresinde sandığa ne kadar seferber edebileceğine ve İhsanoğlu’nun Erdoğan ile baş başa kalacağı bir ikinci tur halinde, Kürtlere ne kadar cazip geleceğine bağlı olduğu üzerinde durdum. 

Sorular dönüp dolaşıp, "Seçilebilir mi, seçilme şansı var mı" sorusu kadar, "Doğru isim mi" sorusuna gelip takılıyordu. Hangi isim ortaya çıkarılırsa çıkartılsın, Tayyip Erdoğan gibi baskın bir isim karşısında, mutlaka, aynı sorular ortaya atılacaktır biçimindeki düşüncemi dillendirdim. Dolayısıyla Ekmeleddin İhsanoğlu için soruları bu şekilde sormanın, bence, gereği yoktu. 

İhsanoğlu ismi önceki gün sosyal medyayı salladı, dün de yazılı medyada hakkında yazılanın haddi hesabı yok. Onca yazı arasında, yazılı Radikal’in son günlerinden birinde çıkacak bu yazımın ilham kaynağı Eyüp Can oldu. Daha doğrusu onun dünkü yazısının son bölümündeki şu cümleler: 

"Seçim iki turlu, çatı adayı siyasi mühendislikle değil doğal seleksiyonla ikinci turda zaten çıkacaktı. 

Ama CHP ve MHP bunun yerine ilk turdan ortak aday çıkarma yoluna gitti. 

Ekmeleddin İhsanoğlu tanıyan herkesin hakkında pozitif konuşacağı, donanımlı, tarafsız ve kucaklayıcı bir kişi… 

Eski sistem olsa Çankaya için en parlak önerilerden biri derdim. Ama Çankaya için ağustosta sandık kurulacak. 

'Hiçbir zaman politikaya ilgi göstermedim. Benden politikacı olmaz' diyen Ekmeleddin İhsanoğlu’ndan hayli kutuplaşmış bir siyaset ikliminde muhtemelen Tayyip Erdoğan’ın karşısında sandıktan %50’nin üzerinde oy alması nasıl beklenecek? Kesin bir kanaat belirtmek için henüz çok erken ama görünen köy de kılavuz istemez, işi gerçekten çok çok zor." 

Bu satırları okuyup -ki, aynı görüşleri paylaşan çok kişi olduğunu gördüm- üzerinde düşündüğümde, İhsanoğlu’nun 'doğru', hatta bugünkü şartlarda olabilecek 'en doğru' isim olduğu hükmüne vardım. Tam da Eyüp Can’ın altını çizdiği hususlardan dolayı. Çünkü, Eyüp Can’ın can alıcı sorusu 'Ekmeleddin İhsanoğlu’ndan hayli kutuplaşmış bir siyaset ikliminde muhtemelen Tayyip Erdoğan’ın karşısında sandıktan yüzde 50’nin üzerinde oy alması'nın nasıl bekleneceği. Bu soru 'kutuplaşmış Türkiye paradigması' üzerine kurulu. 

'Kutuplaşmış Türkiye paradigması'nda kutuplardan biri Tayyip Erdoğan iken, onun karşısında yüzde 50’den fazla oy alabilecek tek kişi, Tayyip Erdoğan’dan daha yaman ikinci bir Tayyip Erdoğan olabilir. Öyle biri yok. Olamaz. Tayyip Erdoğan bir tane. 

Yani, 'kutuplaşmış Türkiye paradigması'nda, 2014 itibariyle cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Tayyip Erdoğan karşısında hiçbir adayın şansı olamaz. Ancak, bu 'paradigma'yı reddederek, bu 'paradigma'yı değiştirmeye kalkıştığınız takdirde, Tayyip Erdoğan’ı cumhurbaşkanlığı seçiminde alt etme şansı olabilir. 
Tam da bu nedenle, Eyüp Can’ın doğru tanımıyla, 'Ekmeleddin İhsanoğlu tanıyan herkesin hakkında pozitif konuşacağı, donanımlı, tarafsız ve kucaklayıcı bir kişi' olduğu için, 'kutuplaşmış Türkiye paradigması'nda 'rakipsiz' gözüken Tayyip Erdoğan’ın karşısında ciddi bir aday. Eyüp Can, "Eski sistem olsa 'Çankaya için en parlak önerilerden biri' derdim" diyor ya; zaten Ekmeleddin İhsanoğlu, 'eski sistem'i 'Tek adam-Tek parti sistemi' ile değiştirmeyi amaçlayan 'Tayyip Erdoğan cumhurbaşkanlığı'na bir 'direniş'i ifade ediyor. 

Tayyip Erdoğan’ın temsil ettiği 'Yeni Türkiye', Ali Bulaç’ın mükemmel tanımıyla, devletin ideolojisini üretme işini üstlenen AKP’nin 'Post-Kemalizm'i yani 'Kemalizm’i İslami urba altında devam ettirme projesi'. Özü itibariyle 'yeni' değil. Dahası, 'zorba', 'anti-demokratik' ve 'baskıcı' bir yeni rejim arayışı. 

Ekmeleddin İhsanoğlu ismini, bunu 'önleme formülü' olarak düşünmek daha gerçekçi. Murat Yetkin’in dünkü yazı başlığı gibi: 'İhsanoğlu ile CHP ve MHP, Erdoğan’ın bahçesine girdi'. 

Bunu sosyal medyada ve 'havuz medyası'nda görüp anlamak mümkün. Ekmeleddin İhsanoğlu ismi, AKP çevrelerinde Tayyip Erdoğan’ın cumhurbaşkanlığını 'çantada keklik' görme duygusu uyandırarak sevinç ve mutluluk yerine, tedirgin ve asabiyete yol açtı. 

Bu hal, bir şey anlatıyor olmalı.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’