Belediye'nin söz geçiremediği 'Nişantaşı mimarı'
Keten İnşaat'ın Nişantaşı'nda neredeyse tüm inşaatları kaldırımları hayasızca işgal ediyor, ne işçisinin ne çevreden geçenlerin hayatını umursuyor. Belediyenin, savcılığın söz geçiremediği bunun gibi inşaat şirketleri nasıl palazlandı, kim göz yumdu, kimler cüzdanlarını şişirdi bir düşünmek lazım.
Başbakan’ın ‘kupon daire’ takibi yaptığı devrin sloganı Tanıl Bora’nın müthiş zekasıyla özetlediği gibi ‘İnşaat ya Resulallah’ olacaktı. Ve sloganı bu olan devrin büyümekten, gelişmekten anladığı da beton beton beton…
‘Beton beton beton’ neler götürdü hayatımızdan, kültürümüzden, kentlerimizden her gün tecrübe etmekteyiz. Ben şimdi, yine muhtemelen bir çoğunuzun her gün tecrübe etmek zorunda kaldığı başka bir konuyu dikkatinize sunacağım.
İnşaat şirketlerinin kuralsızlığı ve bu kuralsızlığı gözünüze sokarak yapma cüreti…
Nereden geliyor bu cüret? Sırtını AKP’li belediyelere ya da doğrudan hükümete yaslamasından mı? Tam olarak değil… Hükümetin ülkenin genelinde yarattığı beton kültürden. Örneğin bugün sözünü edeceğim inşaat şirketi son 10 yılda dev bir büyüme yaşadı ve bu büyümeyi CHP’li belediyelerin semtlerinde, Kadıköy, Şişli ve Beşiktaş’ta yapabildi.
Nişantaşı- Teşvikiye’nin köklü sakinlerinin yıllardır ağız birliği etmişçesine yaka silktiği ve fakat buna rağmen serpildikçe serpilen Keten İnşaat’tan söz ediyorum.
Kendisine ‘Nişantaşı’nın Mimarı’ diyen bu şirket ne çalıştırdığı işçilerin ne de çevrenin can güvenliğini umursuyor, ne de kural kaide tanıyor. Acımasız ve küstah. Ve biz bunu bir süredir biliyor, yaşıyoruz. Mesela çizer Behiç Pek’in birkaç yıl önce başına gelenler…
**
Behiç Pek, Selahattin Keten’in başında bulunduğu Keten İnşaat’ın feci bir mağduru. Beşinci kattaki evinin duvarını ‘yanlışlıkla’ yıkmış, amansız gürültü epizodlarıyla eşine epilepsi krizleri geçirtmişti bitişiklerinde faatliyet gösteren bu inşaat. Tüm bunlara rağmen sabrını koruyarak laf anlatmaya çalışan Pek, o vakit neyle karşılaştığını şöyle anlatmıştı Leman dergisine: "Hasta var, bayıldı, gürültüyü kesin diye bağırıyoruz. Sırıtıyorlar. Ordan biri ‘İnşaata gel inşaata’ diye tehdit ediyor. Aşırı gürültü asla durdurulmuyor. Polisi, belediyeyi arıyorum. İnşaatın gün batımına kadar çalışma izni var diyorlar. Sanki Kızılderiliyiz. Sanki saat diye bir şey yok. Şirketleri üzmemek için kesin saat verilmemiş, ucu açık bırakılmış."
O gün Pek’in hem inşaat hem belediye tarafında karşılaştığı tavrı şahsen ben de birkaç defa tecrübe ettim. En taze örneğini sizlerle paylaşıyorum.
Teşvikiye’den Beşiktaş’a inen büyük ve eski yokuş olan Hüsrevgerede’de son beş yılda (Teşvikiye ve Nişantaşı’nın geri kalanında olduğu gibi) adım başı bir apartman yıkılıyor, yerine yenisi yapılıyor. Yine böyle bir apartman… Mimarlığını ve müteahhitliğini Selahattin Keten’in sahibi olduğu Keten İnşaat… Lakin inşaat değil hem çalıştırdığı işçinin hem de caddeden geçen herkesin hayatını ciddi biçimde tehdit eden pimi çekilmiş bir bomba…
İskelesi yok, inşaattan caddeye düşebilecek (ki binanın yapımı kaldırımı da kaplayacak biçimde caddenin dibinden başlıyor) parçaları engelleyebilecek bir paravan yok. Onlarca kiloluk mermer taşlar üst üste dizilip eğreti bir salıncakla yukarı aşağı çekiliyor, onun kenarından iki işçi sarkıyor. Sanki bakkal sepeti. Esnaf caddeden geçen vatandaşı uyarmaya çalışıyor, “Aman yolun o tarafından yürümeyin” filan. Lakin öyle bir hal ki, düşse bir demir ya da tuğla karşı taraf-bu taraf fark etmeden yaralar ve hatta öldürür. Öyle bir menzil söz konusu.
Ve muhitin genel kanısı “Bunlara söz geçmiyor, biz nereleri aradık” şeklinde.
**
“Aaa ne münasebet” diyerekten işe koyuldum ben.
Bağlı olduğu Beşiktaş Belediyesi’ni aradım. Başkan Murat Hazinedar’ın yardımcıları meseleyi anlamak üzere yarım saat rica ettiler. Elbette. Sonra anlaşıldı ki, inşaatı zaten mühürlemişler. “Hiç öyle bir halleri yok valla” deyince Hazinedar bizzat kalkıp gitti zabıtalarıyla. İnşaat durdu.
Üstünden üç gün geçti. Şangur şungur yine başladılar, iyi mi…
Ben: Kardeşim bu inşaat mühürlü değil mi?
İnşaattaki sorumlu: Mühürlüüüü…
Ben: Ee çalışıyorsunuz?!
İnşaattaki sorumlu: Bayağı bayağı çalışıyoruz.
Ben: Bu ne biçim laf kardeşim, belediye zabıtayı arıyorum.
İnşattaki sorumlu: İstersen Amerikan Başkanı’nı ara!
Buyrun bakalım… İnanın Obama’ya ulaşacak kadar bir sinir birikmişti ama Beşiktaş Belediyesi ile yetinmek zorunda kaldım. Ki mantıklı olan da buydu!
Yeniden zabıta gitti, mühürlü inşaatta çalışıldığına dair tutanak tutuldu. İkinci kez… “25.04.2014 tarihli mühürlü inşaatta inşaatın devam ettiğine dair 1’nolu tutanak tutulmuş olup, 02.06.2014 tarihinde yapılan tetkikte çalışmaların devam ettiği görüldüğünden mühürlü inşaatta inşaatın devam ettiğine dair 2 no’lu tutanak tarafımızdan tanzim edilerek imza altına alınmıştır.”
Bu tutanaklar tutuluyor ve fakat inşaatçılar nezdinde etkisi “Tınnn” kadar… İnşaat halen, ben bu yazıyı yazarken mesela, devam etmekte.
Peki ilk başta mühürlenme sebebi nedir?
Benim dikkat çektiğim ve Belediye’yi aradığım hem işçilerin hem de çevredeki yayaların can güvenliğini tehlikeye atmak meselesi değil.
Belediye Ocak 2014’te teftişe geliyor. Ve “09.07.2013 tarihli yapı ruhsatlı inşaatta onaylı projeye aykırı olarak arkadan binanın 2.5 metre bütün katlarda büyütüldüğünü” tespit ediyor. Belediye encümeninin 18 Şubat 2014 tarihli toplantısında bu binanın “fazlalıklarının” yıkılmasına karar veriliyor. Beşiktaş Belediyesi İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na başvuruyor, hem bu projeye uymama durumunu hem de mühürlü inşaatta çalışmaya devam edildiğini bildiriyor.
Savcılık inşaatta 9 Temmuz 2014’te yıkım yakılmasına karar veriyor.
İnşaat şirketi ne yapıyor?
Valla bugün balkon demirlerini takıyorlardı. O derece “Tınnnn”…
**
Keten İnşaat’ın Nişantaşı ve Teşvikiye civarlarındaki neredeyse tüm inşaatları kaldırımları hayasızca işgal ediyor, ne işçisinin ne de çevreden geçenlerin hayatını umursuyor. Şakayık Sokak’ın Valikonağı’na yakın tarafında başka taze bir Keten İnşaat’ta da hafif bir rüzgarla havalanan yeşil bir file ile korunuyor halk ve işçiler… Mazallah bir tuğla düşerse o fileye takılacak da kafamızı yarmayacak… Peh!
Belediyenin, zabıtaların, savcılığın söz geçiremediği bu ve bunun gibi inşaat şirketleri nasıl palazlandı, yıllarca onlara kim göz yumdu, kimler onlarla işbirliği yaparak cüzdanları şişirdi bir düşünmek lazım.
Kucaklarında böyle kontrol edilemez inşaat şirketleri bulan Şişli ve Beşiktaş Belediye başkanları bence seleflerine bi hal hatır sorsun.
CHP de AKP’li belediyelerin yolsuz kuralsız davranışlarını eleştirirken çuvaldızı alıp aynaya baksın.
Bu kepazeliklere dikkat çekilmesi için illa birinin yaralanması, ölmesi mi gerekiyor?!