Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Ekmel Bey, Turgut Bey'e benziyor mu?

 İhsanoğlu'nun Özal için yaptığı bürokrat vurgusu, kendi durumuna bir gönderme şeklinde okunabilir. Ama Özal ne kadar bürokrattı? Onu bürokrat olarak tanımlamak anlamlı olabilir mi?

Ekmelleddin İhsanoğlu, dün İzmir'deydi. Orada yaptığı konuşmada, bazı devlet güçleri tarafından kendisinin de Turgut Özal gibi önünün kesilmek istendiğini söyledi. Ona göre, Özal bu engelleri aşabilmişti: “Rahmetli Turgut Bey yola çıktığı zaman devlet kendisinin karşısında hazırlık yapmıştı. O günkü hükümet, program kurmuştu, o günkü muktedirler bir plan yapmıştı, isimler koymuştu. Şuraya şu gelecek, başkan şöyle olacak, hükümet başkanı şu olacak, bakanlar şöyle olacak…Böyle bir senaryo yapılmıştı bir yerlerde, bu uygulanacaktı. Ama halk ne yaptı, Turgut Özal’ı, bir bürokratı, hükümetin, devletin başına koydu.(...)” 
Ekmeleddin İhsanoğlu, yarışın eşit koşullarda yürümediğini söylüyor. Başbakan Erdoğan'ın elindeki olanaklarla, cumhurbaşkanlığı yarışına avantajlı başladığından yakınıyor. Hükümetin imkanlarının rakibine gittiğinden şikayet ediyor. 

Kendisini bu nedenle Özal'ın durumuna benzetiyor. O günün hükümetlerinin, daha açıkçası muktedirlerinin Özal'ın önünü kesmek istediklerine dikkat çekiyor. Yani bir anlamda devleti elinde bulunduran güçlerle Özal'ınkine benzer bir mücadele yürüttüğünü ifade ediyor. 

Konuşmasının ilginç vurgularından birisi dikkatimi çekti: “Ama halk ne yaptı, Turgut Özal'ı, bir bürokratı, hükümetin devletin başına koydu.” 

İhsanoğlu'nun Özal için yaptığı bürokrat vurgusu, kendi durumuna bir gönderme şeklinde okunabilir. Kendisinin de bürokrasi kökenli olması nedeniyle Özal'la bir benzerlik kurmak istiyor. 

Özal'ın bürokrat olduğunu unutmuştuk. Gerçekten de Özal ne kadar bürokrattı? Onu bürokrat olarak tanımlamak anlamlı olabilir mi? 

Onun genel havası, Türkiye'deki bürokratik sistemle ne kadar örtüşüyordu, çok tartışma götürür. Özal, uygulama ve zihniyet olarak anti-bürokrat tavırlarıyla dikkat çekerdi. Asker ve sivil bürokrasi karşısında, sivilleşme yanlısı tavırlarıyla öne çıkardı. 

DEVLETİN ADAYI DEĞİLİZ

CHP ve MHP'nin desteklediği bir adayın “devlete karşı halkın adayı” kimliğini sahiplenmesi önemli. Her üç adayın da yani, İhsanoğlu'nun da, Erdoğan'ın da Demirtaş'ın da “devletin değil, halkın adayıyız” vurgularını öne çıkarmaları bu yarışın, daha önceki yarışlardan farklı bir kulvarda yürüdüğünü de gözler önüne seriyor. Kimse “devletin adamı” gibi görünmek istemiyor. 

Türkiye'de bir şeylerin değiştiğini, bu yarış sırasındaki kampanya sloganlarından bile anlamak mümkün. Bu hava, ülkemizdeki sivilleşme adına bir kazanç. Çünkü, siyasetçiler genellikle “devlet adamı”, “devleti kurtarmak”, “her şey devletin bekaası için” türünden sloganları tercih ederlerdi. Şimdi dil değişmiş. 

Tabii, bu dil değişikliği, İhsanoğlu'nun arkasındaki siyasi destek açısından ne kadar gerçekçi buna biraz daha yakından bakmak gerekir. 

İhsanoğlu'nu destekleyen CHP'nin de MHP'nin de mayasında ciddi bir “devletçilik” olduğunu biliyoruz. “Devlet mi birey mi?” sorusuna bu kesimlerdeki, “devletin bekaası her şeyin önündedir” fikriyatının gücünü kimse inkar edemez. 

Özellikle CHP içinde her şeye rağmen giderek sivilleşen bir anlayışın yeşerdiğini de kabul etmeliyiz. Devletçilikten kopuş yönündeki eğilimler zaman zaman kendisini ifade edebiliyor. Tabii bütün değişim eğilimlerine rağmen ana muhalefet partisine damgasını vuran asıl özellik hala devletçilik. 

MHP'ye gelince, “her şey devlet için” sloganı bu partide daha kuvvetli. Milliyetçi sertliğin arkasında da “devleti korumak” vurgusunun yattığını görebiliyoruz. 

Sonuç olarak İhsanoğlu'nun kampanyasının ikircikli yapısı da sürüyor. “Bürokrat, sivil aday” diye tanımlanabilecek bir kimlikten söz ediyoruz. 

Olamaz mı, tabii ki olur. Ancak seçim kampanyasında asıl önemli olan Tayyip Erdoğan'ın önüne üç hedef olarak koyduğu: Çözüm süreci, paralel yapı ve yeni anayasa konusunda İhsanoğlu'nun neler söyleyeceği, söyleyebileceğidir. 

Çözüm konusunda arkasında MHP dururken neler söyleyebilir ki? 

İşte sırf bu nedenle bile, Özal'a benzemesi o kadar da kolay değil.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’