Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Ekmeleddin Bey adını değiştirir mi?

 Ramazan'a, cumhurbaşkanlığı seçimine rağmen siyaset tam gaz devam ediyor.

Dün Meclis'teydik.

Grup toplantılarında liderleri izledik, bakanlarla, milletvekilleriyle sohbet ettik.

Başbakan AK Parti grubunda konuşuyordu ama ekibi Denizli programı ile meşguldü.

Başbakan konuşmasını bitirdi makamına çıktı. Bu kez Adalet Bakanı Bekir Bozdağ geldi makama. Perşembe günkü Yozgat programı hakkında bilgi vermek için.

Ekmeleddin Bey Yozgatlı olunca Başbakan'ın Yozgat programı daha ilginç oldu.

Başbakan Yozgatlı değil ama Ekmeleddin İhsanoğlu'ndan en az 5 kat fazla gitmiş Yozgat'a.

Meclis'e dönelim.

Grup toplantılarına girdik.

Başbakan dedi ki, 'Ben tarafım' baktım, basın locasında meslektaşlarımız pürdikkat kesilmiş.

'Eğer bu kardeşiniz seçilirse tarafsız cumhurbaşkanı olmayacak. İki taraf var bir devlet, bir millet. Ben milletin tarafında olacağım'

Biz kim ne yapıyor diye bakarken bir alkış daha koptu.

Başbakan, 'Adeta cumhurbaşkanı değil bir vazo, saksı seçmenin gayreti içindeler' dedi.

Saksı seçmiyoruz da peki ne seçiyoruz?

Ekmeleddin Bey'e kalırsa, 'Bekçi' seçiyoruz.

Dedi ki, 'Ben devletin bekçisiyim.'

Bu sözün tarihi bir derinliği var.

Halk Partisi karşısında Kazım Karabekir ve arkadaşları, 'Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'nı kurdular.

Halk Partisi devletin Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası milletin sesiydi.

Devlet, milleti susturdu.

Partiyi kapattılar.

Halk Partisi'ne karşı Fethi Okyar ve arkadaşları Serbest Fırka'yı kurdular.

Halk Partisi devletin, Serbest Fırka milletin sesiydi.

Devlet, milleti susturdu.

7 Ocak 1946'da Celal Bayar ve arkadaşları Demokrat Parti'yi kurdu.

Halk Partisi ceberrut devleti, 'Yeter Söz milletindir' diyen Demokrat Parti milleti temsil ediyordu.

Kapatamadılar, 27 Mayıs'ta bir darbe ile devirdiler.

Roller değişti, partiler değişti, liderler değişti.

Kavganın özü değişmedi.

Devlet-millet kavgası.

Ne dedi Ekmeleddin İhsanoğlu, 'Ben devletin bekçisiyim.'

Zaten biz de onu söylüyorduk.

Ekmeleddin İhsanoğlu eski Türkiye'nin bekçisi olmak üzere getirildi diyorduk.

Zaten tam da bu gerekçeyle, artık rejimin bekçisi olan cumhurbaşkanlarına ihtiyaç yok diye karşı çıkıyorduk.

Bu ülkede kendini rejimin bekçisi gören cumhurbaşkanları çok oldu.

Atatürk ve İnönü kendilerini rejimin banisi olarak görüyorlardı.

Cemal Gürsel kendini 27 Mayıs'ın bekçisi olarak gördü.

Cevdet Sunay'dan Kenan Evren'e, Fahri Korutürk'ten Ahmet Necdet Sezer'e kadar Çankaya'yı rejimin bekçisi olarak gören cumhurbaşkanları yönetti.

Demirel de 28 Şubat'ta rejimin bekçisi cumhurbaşkanları arasında yerini alınca, tablo tamamlanmıştı.

Zaten sorun da burada.

Tam da bu nedenle Ekmeleddin İhsanoğlu'nun cumhurbaşkanı olmaması gerekiyor.

Bizim bekçi cumhurbaşkanlarına ihtiyacımız yok. Onlardan çok gördük. Hepsi bize ağır bedeller ödetti.

Yasaklardan yasak beğenmemizi istediler. Askerle işbirliği yapıp, seçilmiş hükümetlerin devrilmesine göz yumdular. Çankaya, rejimi koruma kollama adına darbe yapanların yatağı oldu.

Devletin bekçileri tarafından yasaklandı başörtüsü.

Kürt dilini konuşamaz, Alevi cemini yapamaz oldu.

Faili meçhul cinayetler hep bu bekçi zihniyetinin kanatları altında faaliyet gösterdi.

Çok çektik bu bekçi zihniyetinden çok.

Ayağımızdaki nasır gibi, vurdu. Hem de arkadan.

Biz bekçilik sistemini tasfiye etmeye hazırlanırken Ekmeleddin İhsanoğlu çıktı ortaya.

'Eski Türkiye'nin bekçisiyim' dedi.

Devletin bekçisi.

Gezi'nin bekçisi.

Anayasası'nın bekçisi.

Hülasa eski Türkiye adına ne varsa, onun bekçisi.

Ondan şüphe yok da. Bizim bekçiye ihtiyacımız yok.

Hatta bizde bekçi zihniyetini tasfiye edecek Cumhurbaşkanlarına ihtiyaç var.

İşte tam da bu nedenle Recep Tayyip Erdoğan'ı seçmek istiyoruz.

Çankaya'da bekçi cumhurbaşkanları geleneğini tarihin çöp sepetine fırlatıp atması için.

Bizim rejimin bekçiliğini yapacak değil, millet iradesinin hukukunu koruyacak cumhurbaşkanına ihtiyacımız var.

Değerlerimize saldırı olduğunda dik duracağından emin olduğumuz cumhurbaşkanına ihtiyacımız var.

Yıldıray Oğur, Ekmeleddin İhsanoğlu'nu tanıma adına mükemmel bir yazı kaleme aldı.

'Muhammed Ekmeleddin İhsan 1970'te annesini alıp Türkiye'ye gelir. Değişim başlar... Doktoraya kabul için fazla İslamcı gibi duran ismini değiştirir. Tesadüf yine bir darbenin arifesinde 3 Mart 1971'de adındaki Muhammed'i çıkarttırır Mehmet yaptırır.'

İz takibini sürdürüyor Yıldıray Oğur.

'31 Ocak 1978'de ikinci değişiklik yaptırır isminde. Bu kez bir Arap soyadını çağrıştıran İhsan soyadını İhsanoğlu'na çevirtir.'

Her devre uygun ad, her devre uygun soyadı.

Seçim sürecinde adını bir de Mustafa Kemal Ekmel yaparsa bu iş tamamdır.

Adındaki 'Muhammed'e sahip çıkamayan birisi, Çankaya'ya çıksa bizim hangi değerlerimizi koruyacak?

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’