Tayyip Bey farkı
İki adayı da izledikten sonra sonuç olarak şunu söyleyebiliriz: Tayyip Bey hitabetiyle, arkasındaki örgüt desteğiyle, önüne koyduğu özgürlükçü siyasi hedeflerle açık ara önde.
Ekmeleddin İhsanoğlu'nun ardından Tayyip Erdoğan'ı da dinledik. Her iki cumhurbaşkanı adayını da çıplak gözle gördük ve iki adayı tekrar değerlendirme olanağı bulduk. Dünkü yazımda İhsanoğlu'nu dinlerken bir mukayese denemesi yapmıştım.
Bu yazıyı Erdoğan'ın konuşmasını dinlerken yazıyorum. Aradaki farkları şimdiden söyleyebilirim. AK Parti örgütü, bütünüyle Erdoğan'ın arkasında duruyor. Canlı ve kazanma umudu yüksek bir topluluktan söz ediyorum. Parti örgütü bütünüyle, liderinin arkasında duruyor.
İhsanoğlu'nun arkasında bir örgüt olmadığı gibi, dünkü tanıtım toplantısında onu aday gösteren muhalefet partilerinin de ciddi bir desteği görünmüyordu. CHP ve MHP'nin önde gelen yöneticilerinden bazılarının bu tanıtım toplantısında olması beklenirdi.
Başbakan Erdoğan'ın konuşmasında “değişim”, “devletin milletin emrinde olması” vurgusu öne çıkıyordu. Konuşmada, 91 yıllık Cumhuriyet tarihini özgürlük perspektifiyle eleştirildi.
İCRACI CUMHURBAŞKANI TARTIŞMASI
Başbakan Erdoğan, seçilirse nasıl bir Cumhurbaşkanlığı yapacağını, tarihi süreçlerden örnekler vererek anlatmaya çalıştı. “Vesayet rejimi”nin ve “statüko”nun cumhuriyet tarihi boyunca ve kendi iktidarları döneminde de gelişmeye ve değişime direndiğini ve Türkiye'nin geri kalmasına neden olduğunu anlattı.
Konuşmasının özeti şuydu: Yaptıklarımı yapmaya devam edeceğim. Başlattığım, “çözüm süreci”ni, “paralel yapı”yla mücadeleyi ve “yeni anayasa”, “yeni Türkiye” yolculuğunu sürdüreceğim.
Tabii bütün bunları nasıl yapacaktı? Cumhurbaşkanlığının bir icra makamı olmadığı iddiasına karşı nasıl davranacaktı?
Başbakanla ve Meclisle böyle bir ilişkiyi nasıl yürütecekti? Bu konuşmadan anladığımız kadarıyla, ilk avantajı halkın oylarıyla seçilmesiydi. Zaten partisi üzerinde karizmatik bir gücü vardı, bu gücü, halktan aldığı ya da alacağı destekle iyice artacaktı.
İkincisi ve daha önemlisi, “vizyon belgisi”nde açıkladığı hedefleri gerçekleştirme amacı, yalnızca Tayyip Erdoğan'ın amacı ve hedefi değildi. Bu belge AK Parti iktidarının önüne koyduğu hedefler olarak da okunabilirdi.
O zaman çok da sorun olmayacaktı. Çünkü AK Parti iktidarda olduğu sürece, Meclis çoğunluğunu elinde tuttuğu sürece, zaten Cumhurbaşkanıyla, hükümet ve Meclis arasında bir sorun olmayacaktı.
Sorun ne zaman çıkabilir? AK Parti, Meclisteki çoğunluğunu kaybeder, başka bir partinin lideri Başbakan olur, o zaman bazı sorunlar çıkabilir. Yakın vadede böyle bir ihtimal gözükmediğine göre, şimdilik sorun olmaz demek daha gerçekçi.
10 AĞUSTOS DÖNÜM NOKTASI
Erdoğan, 10 Ağustos seçimleriyle birlikte yeni bir dönem başlayacağını, o gün itibariyle eski Türkiye'nin sona ereceğini söyledi. Aslında bu yeni durum, başka bir gerçekliği de rejimin gündemine sokacak.
Cumhurbaşkanlığı makamı yalnızca Tayyip Erdoğan'ın baskın ve etkili kişiliği nedeniyle değil, halkın seçimi nedeniyle farklılaşacak. Halkın cumhurbaşkanını seçmesi demek, daha güçlü bir cumhurbaşkanı demek anlamına gelecek.
Ekmeleddin İhsanoğlu da cumhurbaşkanını bu kez halk seçeceği için geçmiş cumhurbaşkanlarına göre daha güçlü olacak değerlendirmesini yapmıştı.
ALEVİLER
Başbakan, konuşmasında vizyon belgesinin bir özetini anlattı. Bu özet içinde Aleviler'in beklentilerine bir değişim, yeni bir açılım söz konusu olmadı. Alevilerin özellikle cemevlerinin ibadethane olarak bir statüye kavuşması talepleri sürüyor. Vizyon belgesinin tamamında din ve mezheplere ilişkin özgürlükçü vurgular ön plana çıkıyordu
İki adayı da izledikten sonra sonuç olarak şunu söyleyebiliriz: Tayyip Bey hitabetiyle, arkasındaki örgüt desteğiyle, önüne koyduğu özgürlükçü siyasi hedeflerle açık ara önde.
Bir noktayı da vurgulamadan geçemeyiz: Her üç adayın üçünün de “özgürlük” vurgusunu öne çıkarma çabaları, Türkiye'nin artık çok farklı bir yere geldiğini kanıtı olarak da okunup kabul edilebilir.
“Yeni bir Türkiye” hedefi anlam kazanıyor.