Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Damarlarımızdaki "asil kan" harekete geçti...

 "Paradoksal" diyebileceğimiz bir tablo söz konusu: Bazı "İslamcı" çevreler Yahudi düşmanlığına eğilim gösterirken; ulusalcıların bir kesimi de, Suriyeli mültecilere ve Araplara dair, benzer yoğunlukta bir tepkisellik içinde.

İsrail'in Gazze'ye düzenlediği son saldırılar, haklı olarak, ülkemizde çok yoğun bir tepkiyle karşılanıyor. Filistinlilerin abluka altındaki hayatı, insanlığın bir acısı olarak önümüzde. Batı dünyası(bazı Latinamerika ülkeleri hariç), saldırılar karşısında, “tepkisiz” denebilecek bir tavır içinde. Türkiye, elindeki olanakların elverdiği ölçüde; bu haksızlığın, baskının, vahşetin karşısında; insanlığı harekete geçirmeye çaba sarf ediyor. 

Gazze konusundaki duyarlılık, Türkiye'de, İslami kesimlerde kendini çok daha belirgin şekilde ortaya koyuyor. İslami camia gösteriler, tepkiler yoluyla, İsrail saldırganlığının karşısına dikiliyor, oldukça aktif bir tutum sergiliyor. 

ANTİ-SEMİTİK ZİYNİYET

İslami kesimde eskiden beri varolan “anti-semitizm” (Yahudi karşıtlığı) de, son gelişmeler üzerine, yeniden su yüzüne çıktı. Zaten, bazı çevreler, açıktan ve her dönemde, anti-semitik dil ve tutum sergilediler, sergiliyorlar. Bunları biliyoruz. 

Bu kez, benzer tepkiler, bazı daha “ılımlı” İslami çevrelerde de karşımıza çıkıyor. Önceki gece TV ekranlarında, dindarların örgütlendiği bir sivil toplum kuruluşunun yöneticisini izledim. Türkiye'deki Yahudileri hedef alan, onları tedirgin edebilecek yaptırımlar öne sürüyordu. “Türkiye Yahudileri artık buna açıktan tepki göstersinler, bu ülke ile çok yaygın olan ekonomik ilişkilerini kessinler...” minvalinde çağrılar yapıyordu. 

Bir Türkiye Cumhuriyeti yurttaşının, İsrail halkıyla aynı dinden olması nedeniyle hedef haline getirilmesi ve belli tepkileri göstermeye zorlanması; en temel insan haklarına aykırı bir durum ve ırkçı bir baskı. 

Her birey, bir gelişme karşısındaki tepkisini, bireysel olarak belirleme hakkına sahiptir. Yahudi yurttaşların, kendi iradelerine rağmen tepkiye zorlanması, bir insanlık suçu. Gözlerini Yahudiler’e dikenler, onları kendi iradeleri dışında tepkiye zorlayanlar; bize; geçmişte de çok gözlemlediğimiz olayları ve davranış biçimlerini hatırlatıyor. 

Bu baskılar nedeniyle, çok sayıda Yahudi'nin Türkiye'ye terk etmek zorunda kaldığını biliyoruz. 


Hitler'i Yahudi soykırımı yaptığı için “hayır duası”yla anan ünlü ses sanatçısı da, işte böyle bir ortamın ürünü... 

SURİYELİ (ARAP) DÜŞMANLIĞI

Son dönemde Suriyeli mülteciler de, başka bir ırkçılığın hedefi haline geliyorlar. Kahramanmaraş'ta, Adana'da, Gaziantep'te son günlerde esnaflık yapan Suriyelilerin dükkanları saldırıya uğradı. Bu kentlerde, ırkçı içerikli gösteriler düzenlendi. 

Aynı günlerde, bir sinema sanatçısı şöyle bir tweet attı: “İstanbul'da artık saç ektirmiş Arap turist görmek istemiyorum desem. Bu nasıl bir kampanyadır arkadaş?” Ona karşılık veren tanınmış bir müzisyen de şunları yazabildi: “Saç ektirmeyenini de görmek istemiyorum.” 

Ulusalcı kesimlerde, Arap düşmanlığı, geleneksel bir psikolojidir. Arapları, ikinci sınıf bir ırk olarak gören, dindarları da Araplarla özdeşleştiren kültür; kritik zamanlarda kendini ortaya koyar. 

Zaten geleneksel bir zemini olan Arap karşıtı tepkisellik, Suriye iç savaşı nedeniyle, yeniden yükselişte. Yaşadıkları iç savaş nedeniyle, evsiz, barksız, parasız pulsuz bir şekilde komşu ülkelere sığınan Suriyeliler; yaşadığımız toprakların son yıllarda gördüğü belki en büyük insanlık dramının içindeler. Her halkın, hatta belki her bireyin başına gelebilecek bir felaketle perişan duruma düşen bu insanlar; Türkiye'den de, ilgi ve destek, veya en azından vicdanlı bir tutum bekliyorlar. 

Toplumun önemli bir kesiminin onlara sahip çıktığını da, herhalde söyleyebiliriz. Ancak diğer bir kesim, eskiden biriktirdiği Arap düşmanlığını, Suriyeliler ve Arap turistler üzerine boşaltıyor. 

“Paradoksal” diyebileceğimiz bir tablo söz konusu: Bazı “İslamcı” çevreler Yahudi düşmanlığına eğilim gösterirken; ulusalcıların bir kesimi de, Suriyeli mültecilere ve Araplara dair, benzer yoğunlukta bir tepkisellik içinde. 

Bu tabloya bakınca ırkçılığın; milliyetçi, ulusalcı, dindar, laik, sanatçı, sağcı veya solcu olmakla ilgisinin olmadığını bir kez daha görüyoruz: Belli ki, hepsinin zihniyetinde, kavrayışında, damarlarında, bildiğimiz gibi, “asil kan” bulunuyor.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’