Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

En iyisi, Gazze'de askeri darbe yapın

 Muhtemelen, Netanyahu; bir halkın bunca eziyetin ardından, daha makul bir siyaset izlemesinin mümkün olmayacağını düşünüyor. Filistinliler'i daha azılı şiddete sevk edebileceğini hesaplıyor. Peki bu olmazsa ne yapacak?

Mısır televizyonlarının sabahtan akşama kadar, “Gazze'deki teröristler” haberi yaptığını duymak, insanı nasıl bir ruh hali içine sokabilir? “Gazze'deki teröristler, yani Hamas vuruluyor”, “Oh ne ala” hattında yol alan bir Mısır medyası. 

Sisi'nin bir darbeyle, seçilmiş Mursi'yi alaşağı ettiği Mısır'dan söz ediyoruz. Binlerce barışçı direnişçinin askeri cunta tarafından katledildiği Mısır'dan... 

HAMAS NASIL BÜYÜDÜ?

Hamas'tan önce El Fetih örgütü, Filistin hareketinin tek ve en güçlü temsilcisiydi. İsrail ve Batı dünyası uzun yıllar boyunca; Yaser Arafat önderliğindeki El Fetih'i “terörist” ilan etti. Bu örgüt, Filistinlilerin meşru temsilcisiydi ve çok uzun zamandan beri, sorunu silah yerine görüşmeler yoluyla çözmeye çalışıyordu. 

Hamas ise, Filistin örgütleri içinde İslami vurguları ve “silahlı direniş” çağrılarıyla öne çıkandı. İsrail, Filistinlileri ezdikçe, topraklarından, ekmeklerinden ettikçe; El Fetih ve diğer “müzareke” taraflısı örgütler geriledi, Hamas güçlendi. 

Uzun hikayenin sonu: Hamas, seçimlere girdi. Meşru yollarla, Gazze'de iktidara geldi. Biraz zorlasa, Batı Şeria'da da iktidar olabilirdi. Hamas büyüdükçe, kitle desteğini artırdıkça, şiddet yerine siyaseti tercih etmeye başladı. 

Sonunda, Türkiye gibi ülkelerin de araya girmesiyle, daha önce bir çok kez savaştığı El Fetih'le birlik kurmaya karar verdi. Mısır'da Mursi'nin iktidara gelmesi, onları rahatlattı. İsrail ablukasını kırabilme şansı oluştu.

MISIR DARBESİ

Müslüman Kardeşler'in desteklediği, seçimle yönetime gelen Mursi; Batı'nın ve ABD'nin onayıyla, bir cunta tarafından devrildi. Hamas'ın bir kanadı kırıldı. İkinci darbe, Suriye'deki iç savaş nedeniyle geldi. Hamas lideri Halid Meşal, Esad'a karşı çıkıyordu. Meşal, Şam'ı terk etti. 

İsrail'i harekete geçiren ve cesaretlendiren durum ise; Suriye'deki belirsizlik, Mısır'daki darbe ve Irak'ta İŞID'ın Musul'u ele geçirmesiydi. İslam dünyası bir altüst oluş içindeydi. Kimin nerede durduğu ve neyi savunduğu birbirine karışmış durumdaydı. (Hala da bu durum devam ediyor...) 


FİLİSTİN BİRLİĞİ

Bu kargaşalık içinde; Filistinlilerin bir birlik oluşturmaları ve aralarındaki kavgaya son vermeleri, çok kolay değildi. ABD ve Batı ülkelerinin çoğunluğu, var olan durumu meşru kabul etmek yanlısı bir tutum içindeydi. Yani: İsrail'in ve Batı'nın “terörist” diye ilan ettiği bir örgüt, Filistin'in meşru yönetiminin içine katılıyor ve meşruiyet yolunda ilerliyordu. 

Bu durum, İslam dünyası ve Arap Baharı açısından esen rüzgara da paraleldi. İslam dünyasında, Müslüman Kardeşler'in başını çektiği, “seçimin meşruiyeti" düşüncesinin bir örneği de; Filistin'de yaşanıyordu. Hamas da, bu meşruiyet çizgisinin içindeydi. 

Batı açısından bu konudaki görece en parlak örneği, bir dönem boyunca, Türkiye oluşturdu. Bir İslamcı parti, geniş kitlelerin desteğiyle parlamenter sistem içinde yer alıyordu. Obama bu nedenle seçildikten sonra ilk olarak Türkiye'yi ziyaret etmeyi seçmişti. 

DİK BAŞLI VE İTİRAZCI

Ancak, bir sorun vardı: Bu siyasi akımlar, siyasi mücadeleyi yürütürken, Batı'dan bağımsız sesler de çıkarıyorlardı. Batı'nın eskiden beri alıştığı “uysal diktatörler”den farklı olarak, “itirazcı” bir siyaset izliyorlardı. 

İtirazcı Mursi, bir darbe ile yıkıldı. Erdoğan'a yönelik yıpratıcı ve sert hamleler, birbirini izledi. Batı, eski düzeni ihya etmeye odaklı hamlelere yöneldi. 

İşte böyle bir ortamda, İsrail yeniden harekete geçti. Batı, tam destek arkasında. Mısır'daki darbeciler, arkalarında. İsrail, Hamas'ı ezebileceğini düşünüyor olsa gerek. 

Ancak, Netanyahu da biliyor ki, askeri operasyon ve bombalama ne kadar acımasız ve sert olursa olsun, Hamas'ı bitirmesi mümkün değil. 

Muhtemelen, Netanyahu; bu kadar çaresiz, yersiz yurtsuz, yoksul, evsiz barksız bir halkın, bunca eziyetin ardından, daha makul bir siyaset izlemesinin mümkün olmayacağını düşünüyor. Filistinliler'i daha azılı şiddete sevk edebileceğini hesaplıyor. "Bu şekilde Filistinliler, yeniden birbirlerine girebilirler ve bağımsız bir devlete gidiş yolundan sapabilirler" gibi bir analiz de yapıyor olabilir. 

O da olmazsa ne olacak? Mısır'daki gibi Gazze'de de, askeri darbe mi gündeme gelecek? 

Mümkün mü? 

Komik olabilir, ama mümkün olmaz...

Bu da ayrı bir yazı konusu...

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’