Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

"Yiyin birbirinizi" diyesim var, korkumdan diyemiyorum

 ... Diyemiyorum çünkü, pislikten midem ağzımda dolaştığım için. Cemaat'in insanlarıyla hükümetin insanları arasındaki ağız dalaşının yarattığı pisliğin hepimize bulaşmasından çekindiğim için...

Yiyin birbirinizi.
Ben hiçbir noktada böyle demedim.

Çok canım çekse de diyemezdim. Çünkü yargı, kolluk ve istihbarat teşkilatlarıyla oluşturulan bu Frankeştayn’ın taraf tutmaksızın yok edilmesi gerektiğini görecek kadar göze sahiptim. Yok edilmezse, bugün AK Parti’nin dün Cemaat’in elinde birilerinin canını yakacağını tahmin edecek kadar muhakeme vasfına sahiptim.

O yüzden mesela, daha ortada 17 ve 25 Aralık operasyonları yokken, savaş örtük vaziyette başlamışken “Şu yazarı at, bu yazarı da at” gibi siyasi baskılar geldiğini duyduğum Cemaat’in bir gazetesinin yayın yönetmenine “Gelin röportaj yapalım, bu baskıyı anlatın. Ben bir gazeteci olarak baskı gören tüm meslektaşlarımın konuşmasını isterim” demiştim.

“Yok” diye cevap vermişti, “Şimdi alevlendirmeyelim, sessiz kalalım.”

Sonra yine cemaatin bir üniversitesinde görevli bir akademisyene röportaj talebiyle gittim. Buluştuk, uzun uzun konuştuk, anlattı güzel güzel. İyi günler- iyi günler, ayrıldık. 1 saat sonra kendisinden bir telefon… “Büyüklerimle görüştüm, şimdilik konuşmama kararı aldık, röportajı yayınlamayalım, sessiz kalalım.”

Peki sessiz kaldıkları o vakitte bugün “Hırsızlaaar” dedikleri hükümetin icraatlarından haberdar değiller miydi? Tabii ki biliyorlardı ama sürdürdükleri ortaklığın düzelme ihtimaline karşı tercih edilmişti “sessizlik.”

**

Savaşın diğer tarafına bakarsak yine bir Makyevelizm yine bir “Yılan da olsa işime yaradığı sürece dostumdur” şiarı vardı.

Balyoz davasının dijital belgeleri hazırlanırken, Hanefi Avcı’nın “Simonlar” Ahmet Şık’ın “İmamın Ordusu” kitapları tutuklanma sebebi yapılırken, KCK tutuklanması adı altında Kürt siyasi hareketi çökertilmeye çalışılırken, kelepçeli fotoğrafları servis edilirken, gazetecilerin, askerlerin, siyasetçilerin telefon görüşmeleri ne idüğü belirsiz sitelerde yayınlanırken hükümet neredeydi? İşin tam orta yerinde. Kimin neyi ne kadar yaptığını biliyordu.

Ama onlar da sessiz kalmayı tercih etmişti.

Dolayısıyla ortada ne devleti çeteden arındırma niyeti, ne de hırsızlığa yolsuzluğa isyan var.

İlkesel olarak demokrasinin, özgürlüğün yanında durma dirayetini ise hiç söylemiyorum bile.

Bu bakımlardan bir çok kişinin “Yiyin birbirinizi” demesi hakedilmiş bir insani tepkidir.

**

Lakin ben diyemem…

Gözaltına alınan polislerden birkaç tanesinin beni ve yakın gazeteci arkadaşlarımı yaptığı haberlerden dolayı zamanında değişik şiddetlerde “uyardığını” bilsem de…

Niye? Harika bir insan olduğum için değil.

Bu işin sonundan, hukukun parça pinçik edilmesinden, yeni kindarlar türemesinden, yine memleket olarak yıllar yıllar kaybetmekten korkutuğum için…

Bir de tabii… Pislikten midem ağzımda dolaştığım için…

Cemaat’in insanlarıyla hükümetin insanları arasındaki ağız dalaşının yarattığı pisliğin hepimize bulaşmasından çekindiğim için...

Pislik demişken… Hakikaten ne biçim dindarmışsınız, ne ahlaktan edepten yoksun insanlarmışsınız, şaştık kaldık yahu.

Azalarak bitsin, koparak dökülsün üstümüzden bu fecaat. Amin.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’