"Sakın ha!!!" diye diye...
10 Ağustos'ta yeni bir dönem başladı. Türkiye'nin gerçek anlamıyla ilerici insanlarının, bir şeylerin değişmesinden gerçekten heyecan duyabilenlerin; daha cesur ve açık bir ruhla, sürece dahil olmaları gerekiyor.
CHP'li ve MHP'li olmayan bir kısım seçmen, iki seçimdir(30 Mart/10 Ağustos) bu iki partinin adaylarının peşine takılıyor. Bu "bas geç"çiler içinde; kendisini sosyalist, demokrat, ilerici ya da devrimci olarak tanımlayanların bulunması dikkat çekici. "Ortalama gerekçe"lerden birisi şöyle: "Tayyip Erdoğan rejimi değiştirmek istiyor, bu tehlikeye karşı, rejimi savunmak amacıyla, CHP/MHP ittifakını tercih etmek gerekir."
Solculuğun, sosyalistliğin, hatta sosyal demokratlığın temel söylemlerinden birisi; “düzen değişikliği”dir. Ecevit, 1970'li yıllarda “bu düzen değişmelidir” diyerek, yüksek oy oranlarına ulaşmıştı.
Şimdi ahval değişti. “Ülkede rejim değişirse” korkusu, bazı çevreleri, iyice tutucu bir çizgiye doğru savurmuş bulunuyor.
Şu açık: Dönüp dolaşıp, Kemalist/ulus devlet projesine dönüş yapıyorlar. Okullarda eğitimini aldığımız "Kemalist ulus devlet projesi"; “şeriat/gericilik/bölücülük” tehlikesine karşı, bir "modernleşme atılımı" olarak tanımlanmıştı.
“Dini gericiliği” asıl düşman gören bu proje; Kürtleri de, Alevileri de, Müslüman olmayan azınlıkları de bir tehlike sayar. Bütün bu kimliklere yönelik kanlı bir baskı uygulandı. Cumhuriyet'in kurucu anlayışına uygun bir yol izlendiği düşünüldü.
Bu rejimin temel zaafı; zora ve "çoğunluğun şiddet yoluyla susturulmasına" dayanmasıdır elbette. Toplumun görüşüne başvurma girişimleri, yani seçimler; eski rejimin sözcülerinin yenilgisine yol açtı hep. Ancak, silahlar çekiliyor, rejim eski haline darbelerle yeniden döndürülüyordu.
İHSANOĞLU NEYİ TEMSİL EDİYOR?
10 Ağustos 2014 seçimlerinde, işte bu rejim; Ekmeleddin İhsanoğlu'nun şahsında, son bir kez şansını zorladı. Rejimin asıl sahibi, savunucusu, şüphesiz CHP'dir. Adayı o belirledi. Ana destekçiler de, (kendini sosyalist,demokrat,ilerici,devrimci olarak görenlerin geçmişteki "baş düşman imgeleri" olan) MHP ve Cemaat'ti.
Tayyip Erdoğan ve Selahattin Demirtaş, varolan rejimin koyduğu sınırları zorlama iddiasıyla yola çıkan adaylardı. Bir "yeniden yapılanma"ya vurgu yaptılar. “Değiştireceğiz”, “Yeni Türkiye'yi kuracağız” dilini kullandılar.
Onların değişim/dönüşüm söylemini yeterince güçlü bulmayabilir, sadece kendi açılarından ve kendi hedeflerine uygun bir dönüşüm hedeflediklerini düşünebilirsiniz. Onların değişim vizyonunu birçok yönden yetersiz bulabilir, kendinizce daha farklı bir Türkiye özlemi duyabilirsiniz. Ancak, şurası açık: Değişim dilini kullanan bu iki aday, seçimin kazananlarıdır.
Hatırlayalım: Geçen dönemde, TBMM'deki yeni anayasa hazırlığı çalışmalarında; CHP/MHP ittifakının kırmızı çizgileri, etkili oldu... En kritik çatışma, “yurttaş” tanımı noktasında yaşandı. CHP/MHP, "Türk” tanımında ısrar etti. “Türk devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türk'tür.” deyimi, onların direnişinden ötürü, değiştirilemedi. Rejimin en temel unsurlarından birisi, korunmuş oldu.
Tayyip Erdoğan, Cumhurbaşkanlığı'nı kazandığı gece yaptığı balkon konuşmasında; bütün değişik kimlikleri saydıktan sonra, “Türkiyeli” vurgusu yaptı, farklılıkların bu tanım altında birleşebileceğini savundu.
ÖCALAN'IN DEĞERLENDİRMESİ
Geçtiğimiz günlerde, Abdullah Öcalan, “30 yıllık savaş bitiyor” değerlendirmesinde bulunarak; değişim talebinin bir tarafından seslenmiş oldu. Aslında, “biten”, 30 yılık savaştan çok daha köklü bir mesele. Türkiye, rejimin "temel eksen"ini oluşturan “kimliklerin reddi” paradigmasını değiştirmeye hazırlanıyor. İnkara dayalı uzun bir tarihsel geçmişle hesaplaşılıyor.
Bu nedenle, “rejimi savunma”yı ilericilik sananların; Ekmeleddin İhsanoğlu'na, MHP/CHP/Cemaat ittifakına destek vermenin asıl tutuculuk olduğunu anlamamaları normal. 12 senedir “rejim değişir” korkusuyla yaşayanlar; daha ileri bir Türkiye'ye değil, darbelerle zedelenmiş bir gerici yapıya doğrudan ya da dolaylı sempati yolluyorlar.
Öcalan "Seçimin en tarihi sonucu, 90 yıllık içe kapanmış aşırı milliyetçi ve faşizan politikaların aşılmasına dönük bir zemin yaratmış olmasıdır. Açılan yeni dönemin anlamı gerçekten demokratik Türkiye, demokratik cumhuriyet olgusunu bir ütopya olmaktan çıkarıp gerçeğe dönüştürecek olmasıdır. Kürtler açısından da bu kadar geniş ve sağlam irade, özgür ve demokratik bir toplumu inşa etmede devrimsel bir anlama tekabül etmektedir...” diyor.
10 Ağustos'ta yeni bir dönem başladı. Türkiye'nin gerçek anlamıyla ilerici insanlarının, bir şeylerin değişmesinden gerçekten heyecan duyabilenlerin; daha cesur ve açık bir ruhla, sürece dahil olmaları gerekiyor.
“Sakın ha!!!” diye bağırarak, bir yere varılamadığı ortada.