Abdullah Gül ve Ahmet Davutoğlu
11. Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül’ün Ak Parti’nin yeni Başbakan adayının Ahmet Davutoğlu’nun olacağını açıkladı.Kuruluşundan bu yana yakından takip ettiğim ve içerisinde siyaset yaptığım bir partinin bu kadar çabuk bozulacağını tahmin etmiyordum.
Başlangıç aşamasında ezilen ve siyasal sistemin dışladığı Anadolulu kesimin haklarının savunuculuğunu dava edinen bir partinin iktidarda olduğu 12 yıl içerisinde nasıl ışık hızı ile burjuva partisi haline geldiğine bizzat şahit oldum.
Askeri vesayetin ve darbelerin gölgesinde bu günlere yalpalayarak gelen demokrasimizin gitgide, bonkörce adaletsizlikler dağıtan burjuva demokrasisi haline dönüşmesi toplumu derinden sarsmakta ve toplumsal bütünleşme sürecine zarar vermektedir.
Politika bilindiği gibi fikir birliğine ve mutabakata bağlı olarak yapılır.Ancak önemli olan halk ile onları temsil eden politikacıların arasında bir fikir birliğinin gerçekleşmesidir.Aksi taktirde halkın temsilcilerinin kendi arasında bir mutabakat yapıp siyasi bir kararı halka dayatmaları çağdaş demokrasi kriterlerine uygun değildir ve bazı adaletsizlikleri meydana getirir .Bu tür bir demokrasi;Ak Parti’nin uygulamaya çalıştığı burjuva demokrasisidir.
Ben Ak Parti içerisinde siyaset yaptığım dönemlerde taban tarafından benimsenen iki siyasetçi olduğunu biliyorum,bunlarda birisi Ali Babacan ve diğeri Yiğit Bulut’tur.Yurt içerisinde yapılan anketler sonucunda halk tarafından Tayyip Erdoğan sonrası dönemde Ak Parti’nin başında görülmesi istenen isim Ali Babacan’dır. Ak Parti seçmeni ve teşkilat tabanının iradesine karşılık dayatmacı bir zihniyetle Ahmet Davutoğlu’nun partinin başına geçirilmesi hem halk hem de parti içerisinde birtakım bölünmelere yol açacağı şimdiden ortadadır.Refah Partisi zamanında yaşanan gelenekçiler ve yenilikçiler ayrışmasının çok yakın bir tarihte Ak Parti’de yaşanacağından kimsenin şüphesi olmasın.
Paralel devlet diye iddia edilen ve bürokrasi içerisinde cadı avına dönüşen adaletsiz uygulamalar sonucu yaralanan ve iç karışıklıklar yaşayan Ak Parti kendisini radikal bir biçimde yenilemelidir.Özellikle Abdullah Gül köşesine çekilmeli ve parti içerisindeki genç yeteneklerin öne çıkmasına engel olmamalıdır.
Halkın talepleri ve siyasal düşünceler üzerinde baskıcı denetim kurmak amacı ile medyada bu doğrultuda demeçler veren düşünce kuruluşu temsilcileri kafalarındaki şapkaları önlerine koyup uzun uzun düşünsünler ve tutumlarından vazgeçsinler.Yaşlı beyinlerin,hantal vücutların,sağır kulakların,kör gözlerin yaptığı siyaset Türkiye’yi geriye götürür.
21. yüzyıl genç bireylerin siyaset yapabildiği ihtiyarların otoritesinin olmadığı bir yüzyıl olacaktır.Rahmetli Cahit Sıtkı Tarancı’nın Otuzbeş Yaş Şiiri’nin son mısraları ile bu yazımı bitirmek istiyorum.
Ayva sarı nar kırmızı sonbahar! Her yıl biraz daha benimsediğim. Ne dönüp duruyor havada kuşlar? Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim? Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar? Neylersin ölüm herkesin başında. Uyudun uyanamadın olacak. Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında? Bir namazlık saltanatın olacak, Taht misali o musalla taşında.