YA RAB BU UĞURSUZ GECENİN YOK MU SABAHI ?
İnsanlık son dönemde alışılmışın dışında bir sürat ile meçhul bir sona doğru ilerlemektedir. İlginç olan bu kadar olumsuz olaylar yaşanırken siyasilerin gamsız tutumlarıdır.Bu gamsızlık bazı siyasilerde bir adım daha öne taşınarak yaptığı hatalar için sevinç duymaya kadar varabilir.Özellikle bir hatayı siyasi yetkilerini kullanarak örtbas edebiliyorsan bir an çok özel bir kişi olduğun hissine kapılırsın,fakat halkın karşısına çıkınca birden bire o büyü bozulur.Eğer siyasetçiysen halk ne kadar güçlü ve kültürlü ise sende o kadarsındır ,onlardan fazla olamazsın.Antik Yunan zamanından günümüze kadar demokrasinin siyaset felsefesi yukarıda anlatılanlardan ibaretti.
Makinelerin makineleri üretmesi ile başlayan ileri modern çağda her alanda olduğu gibi siyaset felsefesinde değişmeler oldu. Dünyada ki tüm ülkelerin temsilcilerinin bir araya geldiği Birleşmiş Milletler,G-8,G-20 v.s organizasyonlarda siyasetçiler temsil ettikleri toplumlardan özerk mikro bir toplummuş gibi davranışlarda bulunmakta ve söylemler üretmektedirler.Kendilerini oluşturan atomlar temsil ettikleri bireylerin atomlarından farklıymış hissine kapılmalarının sebebi toplumdan kopuk izole olmuş yaşamlarıdır.Bu durum 3. Dünya ülkeleri denen az gelişmiş toplumlarda daha fazla hissedilir. Siyasetçi uluslararası alanda toplumun temsilcisi zannedilerek herkesten bir gömlek üstün konuşması ve giyinmesi istenir, aslında siyasetçinin değerini belirleyen giysiler ,arabalar,korumalar v.s değil kendi halkının durumudur.
3. Dünya ülkeleri genellikle 1. ve 2. Dünya savaşlarının yenilmişleri yahut emperyalist ülkelerin sömürgeleri olduğundan halklarının psikolojisi bozuktur ve demokratik kültürü edinmek onlar için zulüm gibidir , demokrasi geçmişin travmalarını tekrar hatırlatacağından ondan sürekli bir kaçış söz konusudur.Bu sebeple monarşik krallıklar Osmanlı İmparatorluğundan ayrılan coğrafyada oluşmuştur .
Ortadoğu haklarının demokratik Avrupa’ya nazaran sosyoekonomik olarak geri kalmış olmasının getirdiği suçluluk psikolojisi toplumun ilk dönemlerindeki davranışları sergilemesine sebep olmaktadır. İslamiyet öncesi Arap kabilelerinin arasında süren kan davalarına benzer terör olayları yenilmişliğin getirdiği aşağılık kompleksinin neticeleridir.
IŞİD denilen yapının sergilediği terör elemleri bunlara en basit örnektir.
Türkiye gibi demokrasi kültürü olan İslam ülkesinin kötü durumu ise siyasal eksikliklerin getirdiği bir olgudur.Toplumun kaynaklarının paylaştırılmasında yetkili olan iktidarın ve muhalefet partilerinin medya organlarında tiyatro sahnelerini aratmayacak şekilde çekişip medya arkası siyasi hayatlarında ortaklaşa toplumun kaynaklarının hiç etmesi sonucu oluşan toplumsal adaletsizlikler Türkiye’nin çözülmesi gereken en acil sorunudur. Vatan şairimiz Mehmet Akif Ersoy’un dediği gibi Eyvah! Beş on kafirin imanına kandık; Bir uykuya daldık ki:cehennemde uyandık. Türk toplumu bir an evvel kendisine karşı sergilenen bu oyunu bozmalı geleceğe şeffaf güvenilir bir siyasi ortam ile ilerlemelidir