Kitap atan muhalefete kitap hediye etmek
30 Ağustos resepsiyonunda Çankaya Köşkü'nün bahçesinde ekonomiden sorumlu Başbakan Yardımcısı Ali Babacan'la sohbet ediyorduk.
Babacan'la sohbet ederken bir anekdot aktardım.
11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün veda resepsiyonunda İstanbul'da bir haber kanalının editörü olan meslektaşım, 'Şu anda senin sırtından Borsa'da müthiş bir para kazanıyorlar' demişti. Şaşırmıştım. Hatta biraz da telaşlandım. Benim gibi maaşı dışında parayla, pulla ilişkisi olmayan, Borsa'dan anlamayan birisi için tuhaf bir durumdu.
Meslektaşım, 'Sen, Ali Babacan yeni kabinede görevini sürdürecek. Ekonomi yönetimi değişmeyecek' diye yazdığın için Borsa yükseldi. Birçok insan şimdi senin sırtından para kazanıyor ama tersi olursa birçoğu senin yüzünden kaybedecek' demişti. Ben de, 'Gönlün rahat olsun. Ali Babacan devam edecek' yanıtını vermiştim.
Bunu aktarınca Babacan güldü.
'Kısa süre içerisinde o kadar önemli gelişmeler, etap etap ve sıkıntısız bir şekilde dizayn edildi' dedi.
Önemli bir tespit.
Bizde Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin bir tarihi perspektifi var. Cumhurbaşkanlığı seçimi denilince darbeler, muhtıralar, kirli ittifaklar, parti içi bölünmelere varan sancılar yaşanırdı.
12 Mart'ta TBMM'nin üzerinden ses hızını aşan uçaklar uçuruldu. Faruk Gürler'i Cumhurbaşkanı seçtirmek isteyen askerler locaları doldurmuşlardı. Bülent Ecevit'e Oran'daki evinin salonunda sohbet ederken o günleri sormuştum.
'Meclis kulisini generaller doldurmuştu. Yanımızdan geçerken bize omuz atıyorlardı' demişti.
27 Mayıs darbesinden sonra ise, yeni seçilen milletvekilleri, yemin etmeden önce İçişleri Bakanlığına çağrılıp, Cemal Gürsel'e imza vermedikleri taktirde Meclis'in açılmayacağı yönünde tehdit edilmişlerdi.
10 Ağustos'ta Cumhurbaşkanı'nı seçmek üzere sandığa giderken ilk kez asker ne der demedik.
Ayrıca liderini Çankaya'ya gönderen AK Parti bunu bütünlüğünü korumak suretiyle gerçekleştirmeyi başardı.
Yetmedi.
AK Parti bütünlük içinde Genel Başkan ve Başbakan değişimini gerçekleştirdi.
İktidar partisi olması nedeniyle AK Parti'nin istikrarı Türkiye'nin istikrarı demektir. Büyük dönüşümler ülkenin yönünü de belirliyor.
Biz bunu Özal döneminde yaşadık.
Değişimci Özal kendisinden sonra partisini dizayn edemediği için ANAP statükocu Mesut Yılmaz ekibinin eline geçti.
Özal'ın Cumhurbaşkanı olduğu dönemde, Kürt sorununa sivil çözüm arayışında olan bir Türkiye vardı.
Özal'ın ani ölümünden sonra Türkiye'nin rotası tamamen değişti. Sivil çözümü savunan ekip devletin içinden kanlı bir şekilde tasfiye edildi. Eşref Bitlis suikastının yaşandığı, '1993 örtülü darbe süreci'ni kast ediyorum.
Güvenlikçi politikalara teslim olan Türkiye, 1993'te girdiği karanlık tünelden 28 Şubat'a sürüklendi.
İktidar Partileri ve büyük liderlerin değişimi doğrudan ülkenin rotasını etkiliyor.
Cumhurbaşkanlığı, Başbakanlık ve kabine değişirken uçak türbülansa girmedi, yolcular en ufak bir sarsıntı yaşamadı.
Erdoğan bu aşamada hem partisine hem Türkiye'ye büyük bir liderlik yaptı.
Siz bu satırları okurken biz Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Azerbaycan'da olacağız. Oradan İngiltere'ye geçip, NATO toplantısını izleyeceğiz. Yeni döneme ilişkin nabız tutma imkanım olacak. Ama bir yandan da aklım yarın Meclis'te hükümet programı üzerindeki görüşmeler de olacak.
Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın yemin töreninde Anayasa kitapçığı fırlatan CHP'nin, hükümet programı üzerindeki görüşmeler sırasında ne tür cevherler yumurtlayacağına tanıklık etmek istiyordum.
CHP bu, ne yapsa yeridir.
Ben CHP'yi merak etmiyorum Davutoğlu'nun ne yapacağıyla ilgiliyim.
Haddime düşer mi bilmiyorum ama bir önerim olacak.
Madem, 'Yeni Türkiye' dedik.
Madem Mustafa Karaalioğlu, 'İkinci yeni' olarak bu işin adını koydu.
İktidar muhalefet ilişkilerine de bir yenilik getirmek gerekmez mi?
Ben olsam kitabı bir silah gibi ya da hakaret unsuru gibi fırlatan CHP'ye bir kitap hediye ederim.
Kitaplığı olmayan köy okulları ya da cezaevleri için kitap kampanyaları düzenlenirdi.
CHP için bir kitap kampanyası düzenlemeyi düşünmüyorum ama bana kalsa CHP'ye Ahmet Davutoğlu imzalı, 'Stratejik Derinlik' hediye ederdim.
Ama hadi polemik konusu olmasın derseniz, bir Yunus Emre Divanı ya da Mevlana'nın Mesnevi'si fena olmaz...