Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

CHOMSKY, ESQUIVEL VE KOBANE

 IŞİD karşıtı küresel eylemi desteklemek için HDK,HDP, DTK,DBP 29 Ekim günü yaptıkları açıklama ile Kobane için, İnsanlık için 1 Kasımda yeniden sokağı işaret ettiler.

Teskereye karşı çıkan partiler arasında yer alan HDP, sürekli Kobane üzerinden hükumet eleştirileri yaparken, hükumet peşmergenin geçişine Türkiye üzerinden izin vermiş; 200 bin Suriyeliyi  ülkedeki kamplara yerleştirmiş; Kobane’den yaralı getirilen YPG lilerin hastanede bakımlarını üstlenmişken YPG ve HDP nin Kobane aşkını anlamak mümkün değil. Bu aşk değil, bir yetki savaşı Ortadoğu’da. Kobane aşkı olsa, ne teskereye “hayır” denirdi, ne ülkeye gelen peşmerge, PKK taraftarlarınca tepkiyle karşılanırdı, ne de YPG, ,Kobane’ye yardım diye  feveran ederken, daha sonra yaptığı açıklamalarla “yardıma ihtiyaçlarının olmadığını” söyleyebilirdi. Ayrıca YPG de, peşmergenin gelişinden hiç memnun değil iken, ortadaki sorunun Kobane olmadığını bir kez daha ıspata gerek yok .

PYD, Esed güçleri ile ortak hareket edip ÖSO’ya karşı savaşırken ve Esed rejiminin kendilerine sunduğu Rojova  bölgesi, şu an ISİD tehdidi altındayken,  PYD nin asker değil, silah istemesi; Kobane üzerinden, Çözüm sürecini   boşa çıkarmaya çalışan PKK –HDP varlığı, bulmacayı çözülmez kılmıyor. Bölgede sürdürülen güçler dengesi  üzerinden yürütülen kavgada ne Kobane önemlidir , ne Kürtlerin dört coğrafyaya bölünmüş yapıları ve ne de  dayanışma için gösteremedikleri tutum önemlidir. O halde, Kürt sorunu ötesinde,  big brother   yöntemlerine alet olmaktan öte bir durum söz konusu değildir…

HDK, HDP, DTK,DBP nin çağrı mesajındaki şu satırlara bakalım:

“…IŞİD’le savaşmak için oluşturulan sözde uluslar arası koalisyon,Kobane’ye karşı devam eden soykırım suçuna tanıklık etmesine rağmen, Kobane’deki direnişe etkili biçimde yardım etmiyor. Uluslar arası yasal yükümlülüklerini yerine getirmiyor. Koalisyonda bulunan bazı ülkeler, özellikle Türkiye, IŞİD’i desteklemekten vazgeçmiyor. Kobane’ye yaşam koridorunu açmıyor,  peşmergenin geçişi için bile ayak sürüyor.Zamana yayarak Kobane’nin güçten düşmesini bekliyor. Kobane ise bütün bu baskılara karşı  haftalardır direnerek dünyaya insanlık dersi veriyor.”

Çağrının yayınlandığı 29 Ekim tarihinde peşmerge Türkiye üzerinden  Kobane’ye gelmek üzere yola çıkmış; ertesi gün de gruplar halinde Suruç’tan Kobane’ye geçmeye başlamıştır. Peşmerge, ağır silahlarıyla gelmiş ve bu silahların kullanımını da PYD  güçlerine öğretme görevi üstlenmiştir.

Yine aynı satırlarda Türkiye başta olmak üzere koalisyon güçlerinin IŞİD’i desteklediği artık yalandan öte bir durumdur ve düpedüz iftiradır.

IŞİD karşıtı küresel eylem çağrısı yapan aydınlardan biri olan Noam Chomsky, gezi eylemlerini de desteklemiş ve “Ben de çapulcuyum.” diye  beyanatlar vermiş ABD’li bir felsefeci ve düşünürdür.

İsrail karşıtı demeçleri veya kitapları bize yetiyor ise evet o sahiden aydındır (!)

Diğer çağrıcı ise,  Arjantinli bir insan hakları ve Halkların kendi kaderlerini tayin hakkı savunucusu Adolfo Pérez Esquivel . İlk bakışta gayet demokratik istemlerin savunucusu  ve sahici aydın sandığımız Chomsky,  çapulculuktan; Esquivel ise Nobel Barış Ödülü sahipliğinden ve dahi 20. yy değerlerini  savunduklarından dolayı şaibelidir  nazarımda. Nobel barış ödülünü reddeden gerçek aydınları elbette bu tavrın dışında tutmak gerek.

Bu durumda dört  başka yapı gibi görünse de aslında iki yapının ( BDP ve HDP’yi oluşturan Türk sosyalistlerinin bir kısmı) ve o iki yapı içinde de esasen tek yapının olduğu 1 Kasım çağrısı, provokasyona daha büyük davet anlamı dışında bir anlam taşır mı? 

30 yıllık kirli savaşta Kürtleri görmeyen aydınlar(!), Kobane üzerinden insan hakkı savunucu oluyorlar… Suriye’de Esad’ın varil bombalarıyla öldürdüğü  kendi halkına sessiz kalanlar,  nedense Kobane’deki Kürtleri dert ediniyorlar (?)…Mısır’da darbeye ses çıkarmayanlar, Türkiye’de de Taksim’i Tahrir yapacaklar, Kobaneci oluyor(!)…İşin tuhafı Kürtler de bu oyunda  yer alıyorlar. KDP’yi  görmeyen Kürtler Kobaneci olurken , kendi ülkelerinde bu kadar yaklaştıkları çözümü neredeyse elleriyle itiyorlar.

Sahiden mizah konusu olabilecek gelişmeler üzerinden, büyük acıları yine bu ülke halkları çekiyor. Bu durumda da devletin, çözüm sürecini önceliği olarak görmesi Türkiyeli Kürtlerin, şımarık çocuk pozisyonundan çıkmasına ve çözümü her kesim için ve başta da kendileri için elzem kılmanın yollarını bulmasına bağlıdır. Peşmergeye güvenmeyen bir PKK ve KCK, Öcalan’a güvenmeyen bir PKK ile yol almak kolay olmadığına göre, bu yolda  yürümek için bu kesimlerin  vandallıklarından ve bölgesel hegemonya sevdalarından vazgeçmeleri gerekmektedir. Suriye rejimi Rojova’yı barış sürecinde sunmadı Kürtlere. Savaşın bir merhalesinde kendi çıkarı için ( PYD de ÖSO’ya karşı savaşıyordu zira ) sundu. Bunu zafer olarak görmek ve Erbil’den daha çok ve ülkedeki çözüm sürecinden daha çok, Kobane üzerinde durmak olsa olsa İran projelerine ortak olmaktır.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’