NE OLDU HUZUR VE BEREKET NİÇİN KAÇTI?
Hizmete düşmanlık yapmayan tek parti Akp'ydi!
Bunu isteyerek mi istemeden mi yapıyorlardı bilemiyoruz zira cemaate mahkûmdular.
Cemaat nasıl yalnızsa onlar da yalnızdılar.
Milletin 200 yıllık baş belası Ergenekon'a karşı birlikte inanılmaz mücadele ettiler ve bu toprakların en güzel mücadelesini verdiler ama Akp iki şeyden rahatsız olmaya başladı!
1-Siyasetin mayası gereği başarıyı paylaşmak istemediler! Artık güçlendiklerini ve cemaate ihtiyaçları kalmadığını düşündüler!
2-Cemaatin, bölünme süreci ve yolsuzluklarla ilgili eleştiri ve uyarılarından rahatsız oldular ve sonuçta“Siz kimsiniz ülenn!” demeye başladılar!
Ve neticede en büyük dostlarına düşmanlık yapmaya başladılar!
Cemaati yok etmeden istedikleri gibi at oynatamayacak ülkeyi ele geçiremeyeceklerdi!
Ve tercihlerini yaptılar!
Cemaat Yolsuzluk ve ihaneti pay etmeye yaklaşmıyordu ama paylaşacak kesimler vardı!
Ergenekon ve uzantısı Pkk buna müsaitlerdi.
Zaten Ergenekon ve Pkk’nın bileğini bükmeleri mümkün değildi.
Zira arkalarında küresel güçler vardı ama cemaat öyle değildi, garibandı, yalnızdı.
Tercihlerini ister istemez Ergenekon ve Pkk’dan yana yaptılar!
Bu tercih kolay bir tercih değildi ama siyasi hırs ve doyumsuzluk bunu gerektiriyordu!
Zaten siyasetin dini imanı olmazdı!
Siyasetin dini de imanı da para, makam kadın ve şöhretti!
Bunları cemaatin vermesi ve paylaşması mümkün değildi ama Ergenekon ile Pkk buna çok müsaitti!
Sonuçta karalarını verdiler ve tercihlerini yaptılar.
Cemaati aradan çıkartmaya kara verdiler.
Bu mücadelede en büyük destekçileri Ergenekon ve Pkk’ydı.
Bu karar sonucu işler güzel gidecek ve her şey mükemmel olacaktı ama hesap etmedikleri bir şey oldu.
Hem cemaatin eli armut toplamıyordu hem de bu dehşet durumun manevi bir boyutu vardı!
Güzelliklerin sahibi Rabbimiz buna seyirci kalamazdı!
Ve beklenen oldu!..
Her şeyin bereketi birden bire kesildi.
Zaten bütün bereket cemaatin yüzü gözü hürmetine geliyordu!
Cemaate iyi kötü ya da şöyle böyle sahip çıktıkları için Allah da bunlara sahip çıkıyordu!
Büyük bir manevi tokat yediler ve dengeleri kayboldu.
Ne yaptıklarını bilmiyorlardı!.
Çocukça ve aptalca şeyler yapmaya ve çırpınmaya başladılar.
Ve
Müthiş son!..
Çırpındıkça da batmaya başladılar!..