İSLAM BİRLİĞİ VE MAKRO-LİBERALİZM
17. yüzyılda Avrupa’da yaşanan 30 Yıl Savaşları’nı sonlandıran Westphalia Anlaşması neticesinde evrensel imparatorluklar ulus-devletlerin egemenliğini ve eşitliğini kabul etmek zorunda kalarak uluslararası alanda yeni bir dönemi başlatmıştır.
Westphalian sistem olarak adlandırılan yeni sistem ülkesel,egemen ve eşit ulus-devletlerden oluşan bir yapıyı ifade etmektedir.
Yeni ortaya çıkan egemenlik ve eşitlik kavramları ulus-devletlerin arasındaki rekabetin artmasına sebep olmuştur. Egemen ulus-devletlerin güç stratejileri ve güvenliklerini sağlamak amacı ile askeri güçlerini arttırma girişimleri siyasi gerginliklere sebep olarak 1. Dünya Savaşı’nın zeminini hazırlamıştır.
1. Dünya Savaşı sonrası yaşanan yıkım ve dehşetin sonucunda uluslararası barışın sürekliliğinin bina edilmesine yönelik barışçıl idealist düşünceler ortaya atılmıştır.Bu dönemde ortaya atılan görüş ve düşünceler zamanla gelişerek 2. Dünya Savaşı sonrası kurulan Birleşmiş Milletler Kurumu’nu hayata geçirmiştir.
2. Dünya Savaşı sonrasında dünyada yaşanan teknolojik gelişmeler ulus-devletlerin karşılıklı bağımlılıklarını artırarak varolduğu sayılan sınırların önemini yitirmesini beraberinde getirmiştir.Ulus-devletlerin hukuki yapısının insanların doğal,ekonomik,bilimsel ve sosyal faaliyetlerini kısıtladığı yönünde ortak görüş birliği oluşmuştur.Teknolojik gelişmeye paralel olarak ortaya çıkan ihtiyaçlar uluslararası kurumları ve daha sonra ulusüstü siyasi birliklerin oluşmasını sağlamıştır.
23 Temmuz 1952 tarihinde Fransa,İtalya,Almanya,Hollanda,Belçika ve Lüksemburg arasında oluşturulan Avrupa Kömür Çelik Topluluğu Avrupa’da uzun zamandır halkların bilinçaltında saklanan Avrupa bütünleşmesi fikrini ortaya çıkartacak ve Avrupa Birliği gibi ulusüstü örgütlenmenin oluşmasını sağlayacak uluslararası örgüt yapılanması olarak tasarlanmıştır.Oluşturulacak ekonomik bütünleşmelerin zamanla siyasi alana sirayet edeceği tezinden hareketle oluşan yapı 7 Şubat 1992 ‘de imzalanan Maastricht Anlaşması sonucunda Avrupa Birliği’nin doğuşuna sebep olmuştur.
Türkiye AB’ye katılma yolunda irade belirterek uzun uğraşlar sonucu tam üyeliğe aday statüsü kazanmıştır. Fakat uluslar arası çıkar odaklarının menfaatleri doğrultusunda yapılan lobicilik faaliyetleri sonucunda AB’ye üyelik mekanizması işletilmemektedir ve Türkiye’ye karşı ayrımcılık politikası uygulanmaktadır.
Uluslararası ortamda ulus-devlet formunu geliştiremeyen Türkiye bu sebepten dolayı ekonomik, sosyal ,kültürel daralmalar yaşamakta ve halkının üzerindeki devlet yükünün ağırlığından kaynaklanan siyasi problemler yaşanmaktadır.
Halkı oluşturan bireylerin üzerindeki ulus-devlet yükünü hafifletmek ve engelleyici unsurlardan kurtulabilmek amacı ile AB’nin kapısını çalan Türkiye amacını gerçekleştirmek için uyguladığı stratejinin değiştirilmesi ve yeni bir form ile yeni kurulan uluslararası sistemde yer edinmelidir.
İlerleyen zaman içerisinde dünyadaki uluslar arası ortam şartlarının trend formlarından olan ulusüstü siyasi birlik modeli ve bunun vücut bulmuş hali olan AB gibi birçok siyasi birlik bilimsel ve teknolojik gelişmelerin neticesi olarak tarih sahnesine çıkacaktır.
Yeni uluslararası ortamı oluşturacak ulusüstü siyasi birliklerin makro düzeyde kendi aralarında kuracakları yeni birlik ise kozmopolit siyasal düzeni inşa eden Makro-Liberal yapı olacaktır.
İslam halklarının bilinçaltına itilmiş ve yıllardan beri varolan İslam Birliği fikrini , AB’yi oluşturan Avrupa Kömür Çelik Topluluğu modelinde ulus-devletlerden bağımsız özerk ekonomik kuruluşlar ile oluşturulması gerekmektedir.
Müslümanların AB gibi geniş coğrafi yapıya sahip olan siyasi bütünleşmeye şimdiye kadar neden ulaşamadığı sorusunu irdelediğimizde karşımıza birkaç cevap çıkmaktadır. Bunlardan ilki olarak merhum Başbakan Necmettin Erbakan’ın bu yöndeki girişimlerinin uluslararası aktörlerce engellenmesi ve 28 Şubat darbesi ile iktidardan indirilmesinden kaynaklanan çekingen siyasi tutumlardır.Daha sonrasında ise İslam devletlerinin siyasi sistemlerinin birbirinden farklı ve otoriter oluşudur.Sonuncusu ise devletler arasında ulus-devletlerden bağımsız bilimsel çalışmaları gerçekleştirebilecek ulusüstü kurum ve kuruluşların oluşumunu sağlayacak bilimsel çalışmalara yeterince destek ayrılmamasıdır.İslam devletleri gereksiz ve faydasız kamu harcamaları yapmayıp tasarruf edilen kaynaklar ile atom altı parçacık çarpıştırma deneylerinin gerçekleştirildiği CERN ve TEVATRON gibi atom altı parçacık hızlandırıcısı inşa ederek halkların zihninde yıllardır korunan İslam Birliği’nin zemini oluşturulabilir.